Ο Γολγοθάς της Κύπρου και του λαού της συνεχίζεται. Η πνευματική και κοινωνική κρίση στη νήσο των αγίων και των μαρτύρων καλά κρατούν, ενώ η οικονομική ύφεση βαθαίνει ολοένα και περισσότερο, στέλνοντας στη δυσπραγία και την απόγνωση χιλιάδες νοικοκυριά.
Μέρα με τη μέρα γινόμαστε μάρτυρες νέων οικονομικών σκανδάλων και φαινομένων διαπλοκής, τα οποία συνηγορούν ότι η καθημερινότητα του πολίτη κινείται σε ένα απέραντο ναρκοπέδιο, που μας στέλνει προειδοποιητικά σήματα για το αύριο. Η πολιτική ζωή παραμένει βουτηγμένη στην ανυποληψία, ενώ τα νέα κομματικά στελέχη στην πλειοψηφία τους εκπέμπουν στο ίδιο μήκος κύματος με τους πολιτικούς τους πάτρωνες, που έφεραν στον τόπο τη δυστυχία και τη συμφορά.
Πολιτικοί ηγέτες και κομματοκράτορες αντί να ντρέπονται για τον βίον και την πολιτεία τους, βγαίνουν στις τηλεοπτικές οθόνες μερονυχτίς επιχειρώντας να κάνουν το μαύρο άσπρο. Χωρίς ίχνος αυτοσεβασμού και σεβασμού προς τους κατακρεουργημένους πολίτες, αχρείοι ηγετίσκοι καταβάλλουν επίμονες προσπάθειες να μας πείσουν ότι η οικονομική τραγωδία έπεσε μόνη της από τον ουρανό ως μετεωρίτης. Ακόμη και πάνω στα ερείπια που επεσώρευσαν αλληλοσπαράσσονται για διαμοιρασμό των λιγοστών ιματίων που απέμειναν. Από την πλευρά του, το οικονομικό κατεστημένο που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την οικονομική τραγωδία, δυστυχώς, παραμένει άτρωτο και κατ' επέκταση αδίστακτο.
Οι νεοφανείς τραπεζίτες, που υπόσχονται λαγούς και πετραχήλια στους σφαγιασθέντες πολίτες, εξακολουθούν να συμπεριφέρονται αλαζονικά σπέρνοντας τον φόβο και την αβεβαιότητα, καθιστώντας τα θύματά τους εύκολη λεία στις αδηφάγες ορέξεις τους.
Στο κοινωνικό μέτωπο όλα μοιάζουν μαύρα κι άραχνα. Τα δικαιώματα στην απασχόληση πετσοκόβονται από αδαείς επιχειρηματίες υπό την ευλογία της εξουσίας, ενώ η εκμετάλλευση των ανθρώπων της εργασίας φθάνει σε εξευτελιστικά επίπεδα. Στον νευραλγικό χώρο της υγείας τα ακόρεστα γεράκια του εύκολου πλουτισμού καραδοκούν φρενάροντας την υλοποίηση του Γενικού Σχεδίου Υγείας, σε μια περίοδο που όλοι, ανεξαιρέτως, συμπεριλαμβανομένου του αρμόδιου υπουργού, διαβεβαιώνουν ότι το υφιστάμενο καθεστώς υγείας ασθενεί βαρύτατα, αφήνοντας τους μη προνομιούχους πολίτες στο έλεος του Θεού.
Στον σημαίνοντα τομέα της Παιδείας οποιαδήποτε προσπάθεια για αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης και αγωγής προσκρούει σε κομματικο-ιδεοληπτικά σύνδρομα και μικροσυνδικαλιστικά συμφέροντα.
Μέσα σ' αυτό το σκοτεινό πεδίο, η οικονομικά καθημαγμένη και ψυχικά καταρρακωμένη κοινωνία των πολιτών πελαγοδρομεί, αναζητώντας απεγνωσμένα σανίδα διάσωσης. Δυστυχώς στον σκοτεινό ορίζοντα δεν φαίνεται φως. Η μοναδική αχτίδα φωτός προέρχεται από τη Γενική Εισαγγελία και την Ελεγκτική Υπηρεσία του κράτους, που, σύμφωνα με τα φαινόμενα, εργάζονται συγκροτημένα, αποφασιστικά και αθόρυβα για να αποκαλύψουν το βρόμικο παιγνίδι που οδήγησε τον τόπο στην καταστροφή, προσάγοντας τους ενόχους και τους συνενόχους ενώπιον της δικαιοσύνης. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, αν δεν θέλει να γραφτεί το όνομά του με μελανά γράμματα στην κυπριακή ιστορία, θα πρέπει να βάλει έντονη τη σφραγίδα του στα κορυφαία ζητήματα που αφορούν την τιμωρία των ενόχων, την εξυγίανση των θεσμών και την κοινωνικοοικονομική ανασυγκρότηση.
Ασφαλέστατα, για να ανατείλει φως ανέσπερο, σε τούτο το ανεμοδαρμένο νησί, θα πρέπει οι ίδιοι οι πολίτες να βγουν από τον λήθαργο, να νικήσουν τον καταθλιπτικό ψυχικό τους κόσμο, υψώνοντας ανάστημα για απαλλαγή από το πολιτικό και κοινωνικο-οικονομικό κατεστημένο, που εξακολουθεί να μας κρατά όμηρους στα απάνθρωπα δεσμά του. Αν πράγματι θέλουν να ελπίζουν, οι πολίτες θα πρέπει να κινητοποιηθούν αυτοβούλως συγκροτώντας τις δικές τους καθαρές ομάδες κρούσης σε όλα τα μέτωπα της καθημερινότητας. Αυτή είναι και η μόνη συνταγή που μπορεί να βαδίσει μια ώρα γρηγορότερα τον ανηφορικό δρόμο του Γολγοθά, φέρνοντας την πολυπόθητη Ανάσταση στην πολύπαθη Κύπρο μας.
