Κύκλοι του ΟΗΕ τις τελευταίες εβδομάδες μιλούν για επανέναρξη των συνομιλιών στην Κύπρο. Το χάσμα, όμως, μεταξύ των δύο πλευρών φαίνεται να παραμένει αγεφύρωτο. Το κυριότερο χαρακτηριστικό αυτού του χάσματος είναι ότι η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή πλευρά επιθυμούν μια λύση, στην ουσία, δύο χωριστών κρατών. Αυτό είναι γεγονός. Πρέπει να αντιληφθούμε αυτή τη θέση της τουρκοκυπριακής πλευράς, με την υποστήριξη της Τουρκίας. Αν θέλουμε να δεχθούμε αυτό το γεγονός, τότε μπορούμε να συνομιλούμε, με ελπίδες επιτυχίας.

Αλλιώς, αν δεν αλλάξει πολιτική η τουρκική πλευρά, καμιά ελπίδα επιτυχίας των συνομιλιών δεν υπάρχει. Βλέποντας κάποιος τις κινήσεις της τουρκοκυπριακής πλευράς, καταλαβαίνει αυτό το γεγονός, έστω και από τα πιο μικρής σημασίας θέματα. Το θέμα π.χ. του χαλλουμιού: Σύμφωνα με τον Νόμο της Κυπριακής Δημοκρατίας, η αρμόδια Αρχή για το θέμα είναι ο Υπουργός Γεωργίας της Δημοκρατίας. Και η Επιτροπή Ελέγχου για το χαλλούμι υπάγεται στον Υπουργό.

Η τουρκοκυπριακή πλευρά δεν δέχεται αυτό το γεγονός και έχει ως «επιτροπή ελέγχου» ένα «σώμα» που υπάγεται στο λεγόμενο τουρκοκυπριακό «Βιομηχανικό Επιμελητήριο». Το καθεστώς των κατεχομένων, μιμούμενο τη Δημοκρατία και συμπεριφερόμενο ως ένα χωριστό «κράτος», προσπαθεί επίσης να «κατοχυρώσει» ορισμένα Κυπριακά παραδοσιακά προϊόντα ως «προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις» κάτω από το λεγόμενο τουρκοκυπριακό «Βιομηχανικό Επιμελητήριο».

Έτσι ανακοίνωσαν ότι έχουν δώσει «πιστοποιητικό κατοχύρωσης» της ζιβανίας, το οποίο όμως δεν έχει αντίκρισμα εκτός του καθεστώτος των κατεχομένων, ούτε ακόμη και στην Τουρκία αλλά και ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.). Ο Πρόεδρος του τουρκοκυπριακού «Βιομηχανικού Επιμελητηρίου», κ. Τσιραλί, είπε ότι η «ελληνοκυπριακή διοίκηση» δεν έκαμε αίτηση για κατοχύρωση της ζιβανίας στην Ε.Ε.

Αυτό, βέβαια, είναι ανακριβές, αφού η ζιβανία κατεχωρήθη ως Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΕ) και δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ε.Ε. την 13η Φεβρουαρίου 2008 (Βλ. Christos Achilles Theodoulou, Intellectual Property Law in Cyprus, Wolters Kluwer, 2010, p.91). Αυτά είναι παραδείγματα για «μικρά» θέματα, τα οποία η τουρκική πλευρά ανήγαγε σε μείζονα πολιτικά θέματα. Υπό αυτές τις περιστάσεις διερωτάται κάποιος πώς μπορεί να υπάρχει έδαφος για συνομιλίες προς λύση.

Επιπλέον οι Τουρκοκύπριοι λένε ότι φεύγει το Barbaros γιατί έφυγε το πλοίο Saipem της ΕΝΙ. Το κυριότερο, όμως, είναι πώς μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία να προχωρήσει σε συνομιλίες, αφού αφενός δεν αναγνωρίζεται από την Τουρκία, αφετέρου το ένα τρίτο του εδάφους της κατέχεται από αυτήν τη χώρα;

ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων