Πείτε μας λοιπόν, όλοι εσείς οι «φωστήρες» της προσδοκώμενης και πολύκροτης «οικονομικής ανάκαμψης», πού θα βρούμε τα ευρώ;
Υπήρχαν χιλιάδες Κύπριοι οι οποίοι, πριν από τις εκλογές του 2013, πίστευαν πως η Κύπρος χάνεται, καταστρέφεται. Στο παραλήρημα των προεκλογικών δεσμεύσεων και των ψευτοδιλημμάτων (γεφυρωτικών δανείων, 50 και πλέον επεξεργασμένων μεταρρυθμιστικών νομοσχεδίων, κτλ) που έδιναν και έπαιρναν κάποιοι με τόση ευκολία, ο ταλαίπωρος λαός, ο οποίος βίωνε ένα συνεχή εφιάλτη, έπρεπε να παραμείνει συγκροτημένος, προκειμένου να μπορέσει να διακρίνει μέσα από όλο αυτό το σύστημα των πολιτικών που διεκδικούσαν να τον κυβερνήσουν, ποιος πράγματι το έκανε για τη σωτηρία αυτού του τόπου… Δεν έχει σημασία αν αυτό που ζούσαμε τότε ήταν ένας εφιάλτης, γιατί αν βλέπεις στον ύπνο σου ότι πέφτεις στο κενό, ο τρόμος είναι πραγματικός. Την πραγματική μας αξιολόγηση την κάναμε όλοι κατόπιν εορτής, με το που ξυπνήσαμε με την ψυχρολουσία του κουρέματος.
Υπάρχει, στ' αλήθεια, κάποιος σήμερα που ακόμη πιστεύει ότι σωθήκαμε;
Βιώσαμε απειλές και διλήμματα χρεοκοπίας, εξόδου από το ευρώ και την απαξίωση μιας ενδεχόμενης επιστροφής στη λίρα. Στη βάση όλων αυτών και πολλών άλλων διλημμάτων (καθόλου ασυνήθιστων στο παιχνίδι της πολιτικής αρένας), η χώρα μπήκε στον αστερισμό του Νίκου Αναστασιάδη. Κατ’ αυτόν τον τρόπο υποστήκαμε το κούρεμα, σχεδόν αδιαμαρτύρητα (μην ανησυχείτε όμως μας κάλυψαν οι Ισπανοί, γιατί εμείς δυστυχώς είχαμε προειλημμένη υποχρέωση να παρευρεθούμε στα καρναβάλια), σώσαμε το ευρώ, την «ευρωπαϊκή μας προοπτική» και ένα τσουβάλι τραπεζίτες.
Και η πατρίδα μας, κατά τα λεγόμενα των κυβερνώντων και των αντιπολιτευομένων συνεταίρων τους που ψήφιζαν παρέα όλα τα μνημονικά νομοσχέδια (και πριν και μετά τις εκλογές Φεβρουαρίου 2013) και τα κουρέματα, θα κατάφερνε να σωθεί.
Σήμερα που ευημερούν οι αριθμοί, βλέπουμε το πλατύ χαμόγελο σύγχυσης του Υπουργού Οικονομικών να λάμπει περήφανα, αφού παίρνει τα εύσημα των τροϊκανών, ενώ στην κυπριακή Βουλή, ο Αβέρωφ Νεοφύτου προσφέρει τη ρητορεία του στα επιβαλλόμενα μέτρα και ο Νικόλας Παπαδόπουλος και ο Άντρος Κυπριανού προτάσσουν μεν σθεναρή αντίσταση αλλά, κατά τα άλλα, στο παρά πέντε μάς περιγράφουν την αναγκαιότητα των μέτρων λιτότητας (για να ακριβολογούμε των μέτρων αθλιότητας). «Σωθήκαμε», λοιπόν. Μπορούμε να «χαλαρώσουμε» και να απολαύουμε τον ανοιξιάτικο ήλιο.
Τώρα που σώσατε το ευρώ, εμείς πρέπει και να το βρούμε για να πληρώσουμε τους φόρους και τα χαράτσια για να βγαίνουν οι δόσεις σας, οι δόσεις των υπέρογκων δανείων που φορτώσατε στις πλάτες του κυπριακού λαού. Μετά τον Μάρτιο του 2013 έληξε σταδιακά η περίοδος των ψευδοδιλημμάτων, του πολιτικού τραμπουκισμού, της επικοινωνιακής τρομοκρατίας και άρχισε η περίοδος της υλοποίησης του σχεδίου «ΕΕΕ» (Εκβιάζω, Εξαθλιώνω, Εξευτελίζω), της κυβερνητικής αυτής πολιτικής που θα βιώσει ο κυπριακός λαός στο πετσί του.
Πείτε μας λοιπόν, όλοι εσείς οι «φωστήρες» της προσδοκώμενης και πολύκροτης «οικονομικής ανάκαμψης», πού θα βρούμε τα ευρώ; Με μια κυβέρνηση που έχει αναπροσδιοριστεί ως ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος του Μνημονίου και ευλαβικός τηρητής των υπογραφών της με τους Ευρωπαίους «Αλληλέγγυους Εταίρους», έναντι ενός χρέους το οποίο, εκεί που το έχετε φθάσει, δεν αποπληρώνεται ούτε μετά από 50 γενιές και μια εξαθλιωτική λιτότητα που δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο;
Με άλλα λόγια, υπήρχαν χιλιάδες Κύπριοι οι οποίοι πριν από τις εκλογές του 2013 πίστευαν πως η Κύπρος ήταν στον αναπνευστήρα. Οι τότε νεοεκλελεγμένοι είχαν γεμίσει τον κόσμο με ελπίδα και αισιοδοξία. Υπάρχει κάποιος σήμερα που ακόμη πιστεύει πως σωθήκαμε; Αυτοί (όλοι τους) χαμογελάνε στις κάμερες και φιγουράρουν στις φωτογραφίες σαν σελέμπριτις και στέλνουν τα μπιλιέτα με τα χρέη που αυτοί αποφάσισαν ότι χρωστάμε στους εκποιημένους, στους αφερέγγυους, στους πτωχευμένους, στους αναδιαρθρωμένους, στους εξαθλιωμένους, στους αυτοκτονημένους, ή αλλιώς κυπριακό Ελληνισμό.
Μέτρα και αντίμετρα δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς μια φράση για την πραγματική ανάπτυξη. Βαφτίζουν «ανάπτυξη» τα ευρωπαϊκά κονδύλια για να τα ξεκοκκαλίσουν με άνεση και ασφάλεια. Δεν υπάρχουν σκάνδαλα και ό,τι μας λένε περνά πρώτα από το φίλτρο των διαπλεκόμενων συμφερόντων και όλα εξελίσσονται ομαλά.
Στον Αναστασιάδη ανήκει η εξουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας (αχ φουκαριάρα μου), ενώ στον αντίποδα, η δήθεν αξιωματική αντιπολίτευση (Κυπριανού και Παπαδόπουλος) την νταντεύουν κρατώντας της ρομαντικά το χέρι, ελπίζοντας πως αν επιβιώσει, θα καταφέρουν και αυτοί με τη σειρά τους να τη λεηλατήσουν. Κύριοι, έχετε πολιτικά απονομιμοποιηθεί, ακροβατείτε θανάσιμα σε βάρος της κοινωνίας, στηριζόμενοι στους εκβιασμούς και στον φόβο, από ανθρώπινες ψυχές που δεν ήθελαν και δεν θέλουν το Μνημόνιο.
Εν ολίγοις, μια μνημονιακή και κατά γενικήν ομολογία κυβέρνηση λύσης άνευ όρων κλήθηκε, κατά παράδοξον τρόπο, να κυβερνήσει έναν κατά τεκμήριο αντιμνημονιακό και υψηλών αντιστάσεων λαό, ο οποίος άλλοτε ανέπεμπε παμψηφεί σχέδια λύσης τύπου ΑΝΑΝ, ενώ τώρα φαίνεται να έχει παραδοθεί αμαχητί στην καλοστημένη παγίδα και στα ψευδοδιλήμματα μιας ψευδεπίγραφης και άκρως κάλπικης «Εθνικής Σωτηρίας». Νισάφι πια, μας έχετε κλέψει το χαμόγελο, την ελπίδα, την αισιοδοξία, μας βάλατε χαράτσι στο όνειρο, αλλά ευτυχώς… μας «σώσατε».
ΔΡ. ΔΩΡΟΣ ΠΑΦΙΤΗΣ
Οργανωτικός Γραμματέας Συμμαχίας Πολιτών
[email protected]
