· Ώρα λαϊκής κινητοποίησης για δημιουργία της κοινωνικής Ευρώπης των πολιτών και όχι των πολυεθνικών

· Χωρίς κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα η Ευρώπη θα παραπαίει

Απογοητεύει ολοένα και περισσότερο τους πολίτες της η Ευρώπη των τελευταίων χρόνων. Οι δημοσκοπήσεις που πραγματοποιούνται κατά καιρούς στις 28 χώρες δείχνουν, με τον πιο εύγλωττο τρόπο, ότι οι μεγάλες προσδοκίες των Ευρωπαίων πολιτών δεν μπορούν να υλοποιηθούν μέσα από την υφιστάμενη δομή και λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δυστυχώς, η τραγική πραγµατικότητα συνηγορεί πως οι δοµικές και θεσµικές αποφάσεις, σε όλους τους κρίσιµους τοµείς, λαµβάνονται κάτω από την ισχυρή πίεση - καθοδήγηση των συµφερόντων που εκπροσωπούν τους µετρηµένους στα δάχτυλα µεγάλους παίκτες των αγορών. Οι λέσχες των µεγάλων συµφερόντων είναι πανίσχυρες στις Βρυξέλλες, οριοθετώντας το πλαίσιο και τη νομοθεσία που διέπουν το χρηµατοπιστωτικό παιχνίδι και τον νευραλγικό τομέα της ενέργειας.

Η έλλειψη κανόνων και διαφάνειας ευνοούν ασύστολα τις πολυεθνικές, τις πανίσχυρες τράπεζες επενδύσεων και γενικά τις λεγόμενες αγορές σε βάρος του πολίτη. Η καθημερινή πρακτική έχει δείξει ότι οι ισχυρές οµάδες συµφερόντων, που παίζουν σηµαντικό ρόλο στη διαδικασία διαµόρφωσης της ευρωπαϊκής πολιτικής, δρουν χωρίς κανόνες, στο παρασκήνιο, και χρησιµοποιούν κάθε µέσο για την επίτευξη των πολιτικών τους.

Του λόγου το αληθές επισημαίνεται σε έκθεση του Παρατηρητηρίου της Ευρώπης, σύμφωνα με την οποία «γύρω στο 70% των 15.000 - 30.000 λομπιστών που εδρεύουν στις Βρυξέλλες εκπροσωπεί τα συμφέροντα πολυεθνικών εταιρειών. Οι άνθρωποι αυτοί συγγράφουν την πλειονότητα των τροπολογιών που καταθέτουν οι ευρωβουλευτές στα καίρια νομοθετήματα. Για τον σκοπό αυτό, προσλαμβάνουν ως εμπειρογνώμονες πρώην επιτρόπους και αξιωματούχους με παχυλούς μισθούς (300 με 500 ευρώ την ώρα) και πραγματοποιούν παραπλανητικές εκστρατείες χρηματοδοτώντας οργανώσεις - βιτρίνες».

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η δύναμη του χρήματος σε συνδυασμό με τις δαιδαλώδεις διαδικασίες και την απουσία πραγματικού ελέγχου, έχουν δημιουργήσει το ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη των ομάδων συμφερόντων και την επιβολή αντιλαϊκών πολιτικών.

Στο πλαίσιο αυτό, το ισχυρό λόμπι της βιομηχανίας και των αγορών έχει παίξει καθοριστικό ρόλο τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να μην περάσουν ρυθμίσεις διαφάνειας για τις χρηματοπιστωτικές αγορές, γεγονός που αποδυνάμωσε αισθητά την προσπάθεια αποτροπής της οικονομικής κατάρρευσης. Η δυσμενέστατη αυτή εξέλιξη συνέβαλε αποφασιστικά στην παραχώρηση λανθασμένης συνταγής στην ελληνική κρίση, οδηγώντας τη χώρα στον κρημνό μια ώρα γρηγορότερα, εξουδετερώνοντας κάθε προσπάθεια οικονομικής διάσωσης .Στην ίδια λογική «διατάχθηκε» το τραπεζικό κούρεμα στην Κύπρο, σύροντας την άλλη συνιστώσα του Ελληνισμού στην άβυσσο.

Έχοντας αυτά κατά νουν, πιστεύουμε βαθύτατα ότι η Ευρώπη δεν έχει ελπίδες επιβίωσης αν δεν αναχαιτίσει αυτές τις δηλητηριώδεις μεθοδεύσεις και αν δεν απαλλαγεί από τον σφικτό εναγκαλισμό των ισχυρών του χρήματος. Η Ευρώπη, για να ορθοποδήσει, χρειάζεται ένα εμπνευσμένο πολιτικό - κοινωνικοοικονομικό μοντέλο με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα που να αποδίδει κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με ενεργό συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων, σε καθεστώς πλήρους διαφάνειας, στο πλαίσιο μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας με κοινή εξωτερική πολιτική και κοινή άμυνα.

Ιδιαίτερα τώρα που ο εφιάλτης του Τζιχάντ βρίσκεται προ των πυλών, με ορατό τον κίνδυνο να τινάξει στον αέρα την ευημερία των ευρωπαϊκών λαών, προβάλλει αδήριτη η ανάγκη της δημιουργίας μιας νέας ατζέντας, που να προωθεί τα ευρύτερα συμφέροντα της κοινωνίας. Με άλλα λόγια, ήρθε η ώρα της συστράτευσης των ευρωπαϊκών λαών με προμετωπίδα τα συνδικάτα και την οργανωμένη κοινωνία των πολιτών, ενάντια στα οικονομικά κατεστημένα, που λυμαίνονται τον παραγόμενο πλούτο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, διανοίγοντας τον δρόμο για τη δημιουργία της κοινωνικής Ευρώπης των πολιτών και όχι των πολυεθνικών.