Η Ιστορία με το ένδοξο μήνυμα του ξεσηκωμού για απελευθερωτικό αγώνα που μεταφέρουν οι δύο αυτές ιστορικές επέτειοι πρέπει και σήμερα να ατσαλώνει τη δύναμη της πίστης στον δίκαιο αγώνα για αρχές και αξίες, όπως η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη και ο σεβασμός των δικαιωμάτων του κάθε ανθρώπου. Οι δύο αυτές ιερές ημερομηνίες κυρίως επιβεβαιώνουν πως η πίστη στο δίκαιο και στα ιδεώδη συντηρεί την αντοχή και την ελπίδα, ακόμα και όταν φαίνεται πως όλα κινδυνεύουν να καταρρεύσουν. Αυτή η πίστη οδήγησε, άλλωστε, το αλάθητο περί δικαίου αίσθημα του λαού στην απόρριψη της λύσης που η επιδιαιτησία του τότε Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ μάς ζήτησε να τη δεχθούμε με ένα ΝΑΙ ή να την απορρίψουμε με το ΟΧΙ.

Απόφαση του κυρίαρχου λαού, που συνεχίζει να κατευθύνει κάθε ενέργειά μας προς τούτο και σήμερα. Έπρεπε να θεμελιώσουμε έκτοτε αταλάντευτα τον αγώνα και τη διεκδίκησή μας για αποκατάσταση του δικαίου και των δικαιωμάτων μας, στην ιδιότητά μας ως χώρας, που είναι πλήρες μέλος της Ε.Ε. με βάση και το κοινοτικό κεκτημένο, έστω και αν δεν αφήνει να τύχουν εφαρμογής, η παρανομούσα κατά το διεθνές δίκαιο Τουρκία.

Μικρή και αδύναμη στρατιωτικά η Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά με μια Ιστορία που κατέδειξε, όπως και η ιστορία της Ελλάδας, ότι πάλεψε για χιλιάδες χρόνια μ’ επίβουλους γείτονες, ωκεανούς επιδρομέων και με τους μεγάλους της Γης που θέλησαν με παγίδες, προκλήσεις, πολέμους, πραξικοπήματα και εισβολές, να διαφεντέψουν την Ιστορία και το μέλλον του τόπου. Όμως η ελπίδα κι η πίστη για δικαίωση δεν απέλιπαν τον Ελληνισμό. Η γενιά του 1955-59 και οι θυσίες της δεν έσβησαν, και ούτε λησμονήθηκαν τα ιδεώδη που κατηύθυναν τη θυσία της.

Οι δυνατοί του κόσμου, που προσμετρούν μόνο την υλική δύναμη, ξεχνούν ή δεν υπολογίζουν τη δύναμη της ψυχής και του φρονήματος για ελευθερία και δημοκρατία όπως και την αξιοπρέπεια και την πίστη στο δίκαιο, που ο λαός μας επέδειξε στο δημοψήφισμα του Απρίλη του 2004. Ας το συνειδητοποιήσουν όλοι εντός και εκτός της Κύπρου ιδιαίτερα τώρα με τη διαφαινόμενη νέα προσπάθεια για λύση (κλείσιμο) του Κυπριακού, πως η αγάπη για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία καθοδήγησε όλους τους αγώνες μας για την απελευθέρωση. Αυτή η αγάπη προς την ελευθερία δεν χάθηκε. Θα συνεχίσει να λειτουργεί και θα επανεμφανιστεί ως δύναμη αντίστασης, που θα οδηγήσει τον λαό σε ανώτερη μορφή αυτοσυνειδησίας, σε βαθύ προβληματισμό για τη μοίρα και τους προσανατολισμούς του προς αποφυγήν πραγμάτωσης των όσων η Τουρκία επιδιώκει. Όλοι όσοι θυσιάστηκαν για την Ελευθερία μας δεν χάθηκαν άδικα. Είναι αναπόσπαστα στοιχεία της ένδοξης Ιστορίας μας. Είναι σύμβολα αγώνα για τα υψηλά και αληθή.

Παράλληλα όσοι αγωνίστηκαν και ψήφισαν το ΟΧΙ με στόχο μια δίκαιη λύση, ζουν ανάμεσά μας και παρακολουθούν, ώστε η εντολή τότε του κυρίαρχου λαού, που ήταν σαφής, να συνεχίζει να ισχύει και να τηρείται με συνέπεια από τη σημερινή ηγεσία. Δεν αρκεί να εύχεται ο Ποιητής να ανασηκώσει τις πλάτες του ο Πενταδάκτυλος, χρειάζεται η δική μας σταθερή και αταλάντευτη προσπάθεια και συμμετοχή σε αντίσταση στις πιέσεις των μεγάλων, ώστε να μην επικρατήσουν τα τετελεσμένα ή μια οποιαδήποτε λύση. Αντίσταση μέχρι να μπορέσουμε να ζήσουμε σ’ αυτόν τον τόπο με δικαιοσύνη, χωρίς σοβινισμό, αλλά και χωρίς εθνικό αποχρωματισμό, χωρίς τον φόβο της βίας και της αρπαγής. Ένας τέτοιος στόχος απαιτεί μνήμη για όσα δικαιούμαστε, μνήμη ως καθήκον, για απελευθέρωση και δίκαιη λύση.

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος