Η τύχη και το μέλλον της χώρας μας βρίσκονται σε οριακό σημείο. Το τι θέλουμε να πιστεύουμε και το τι είμαστε έτοιμοι και ώριμοι να παραδεχτούμε, είναι δυο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Ο τρόπος που λειτούργησε το κομματικό σύστημα της χώρας είναι δεδομένος: από τη μια το μεγαλείο της κραυγαλέας αναξιοπιστίας από την πλευρά των κυβερνώντων, σε σχέση με τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν, και από την άλλη ο αχαλίνωτος λαϊκισμός της «επικοινωνιακής» αντιπολίτευσης, που διατηρεί επιλεκτική μνήμη όσον αφορά των επιμερισμό ευθυνών επί του εγκλήματος που συντελείται εις βάρος του λαού μας.
Συνεπώς, αυτήν την οπτική της ωμής πραγματικότητας, οφείλουμε ως ενημερωμένοι πολίτες να τη γνωρίζουμε. Οφείλουμε, επίσης, να αντιληφθούμε ότι οι συγκυρίες στην Ε.Ε., αλλά και ευρύτερα της περιοχής δεν δικαιολογούν μια παθητική στάση από τη χώρα μας.

Ακούμε συχνά συμπολίτες μας να λένε ότι η Τρόικα είναι ευλογία γιατί αλλιώς δεν επρόκειτο ποτέ να μπει μια τάξη σε αυτήν τη χώρα. Ευλογία θα ήταν μια κυβέρνηση με την πολιτική βούληση να κάνει τις πρέπουσες μεταρρυθμιστικές τομές και όχι να υπερχρεώσει τη χώρα, παραδίδοντας τα κλειδιά της διακυβέρνησης σε «αλληλέγγυους» δανειστές. Η επικύρωση του μνημονιακού αυτού δρόμου, από τους εκλεγμένους μας άρχοντες, μας επιβάλλει εμπράγματες ασφάλειες επί της δημόσιας περιουσίας για τη διασφάλιση των δανειστών, λεηλασία της δεδουλευμένων αυτού του λαού και όλα αυτά κάτω από το παραπλανητικό πέπλο των καινοτόμων και απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, που θα έπρεπε με τόλμη και αποφασιστικότητα να κάναμε μόνοι μας από καιρό.

Σε γενικές γραμμές, οι «εταίροι αλληλέγγυοι δανειστές» αναγνωρίζουν και αυτοί σε κάποιο βαθμό την κρίση του εγχώριου κομματικού συστήματος που ευθύνεται για την κατάντια και την αναξιοπιστία της χώρας.

Εκείνο που προφανώς αγνοούν, και που εμείς βιώνουμε στο πετσί μας τις επιπτώσεις του, είναι τους καταιγιστικούς κομματικούς διορισμούς υπουργών και αξιωματούχων «ανεξάρτητων» θεσμών, που, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι καθρέφτης της έσχατης παλαιοκομματικής κατάντιας και θλιβερής ποιότητας ανθρώπων που δεν έχουν καταλάβει ότι κόμματα χωρίς πατρίδα δεν μπορούν να υπάρξουν. Εμείς, όμως, γνωρίζουμε πράγματα, νοοτροπίες και πρόσωπα, γι' αυτό και οι ψευδαισθήσεις, οι αυταπάτες και η άρνηση δεν δικαιολογούνται.

Σ’ αυτό το σημείο προκύπτει ένα καταλυτικό ερώτημα: πόσους φόρους και χαράτσια έχει την εντύπωση αυτή η Κυβέρνηση ότι μπορούν να αντέξουν οι Κύπριοι πολίτες,προκειμένου να συντηρείται το πελατειακό σύστημα του κατεστημένου και να χρηματοδοτούνται οι λανθασμένοι χειρισμοί; Γνωρίζουμε πολύ καλά, όσο και αν κάποιοι θέλουν να εθελοτυφλούν, ότι η ποιότητα των διορισμένων αξιωματούχων αυτού του κράτους είναι άμεσα συνυφασμένη με το πελατειακό δημιούργημα των κομμάτων τους. Οι πολίτες, όμως, ακόμα και οι πιο δογματικά τοποθετημένοι, άρχισαν να αντιδρούν, δεν θα εξαπατηθούν εκ νέου, θα προβληματιστούν και θα τα περάσουν όλα από το μικροσκόπιο.

Την παραπάνω πραγματικότητα, εμείς ως πολίτες οφείλουμε να την γνωρίζουμε και επιβάλλεται να αντιδράσουμε, γιατί η αυτοκαταστροφική πορεία της χώρας μας άρχισε να παίρνει μη αναστρέψιμες διαστάσεις.

ΔΡ. ΔΩΡΟΣ ΠΑΦΙΤΗΣ
Οργανωτικός Γραμματέας Συμμαχίας Πολιτών