Σχεδόν καθημερινά συναντούμε στους δρόμους νεκρά ζώα και πουλιά, κυρίως γάτους και σκύλους. Ιδιαίτερα σε υπεραστικούς δρόμους αυτά τα ζώα μπορεί να τα βλέπουμε στο έδαφος για μήνες μέχρι να κάνει η φύση τη δουλειά... της και να αποσυντεθούν.

Αγνοώντας το δεδομένο ότι το να κτυπούμε ζώα με τα αυτοκίνητά μας και να τα εγκαταλείπουμε είναι βάρβαρο, δεν είναι επίσης «βία» κατά των ζώων, όταν μένουν νεκρά στους δρόμους; Τι λένε οι κινήσεις υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων για αυτό; Τι λένε οι Οικολόγοι;

Μήπως υπάρχει κάποια υπηρεσία (στους Δήμους, στις κοινότητες ή στο κράτος), που θα έπρεπε να αναλαμβάνει την απομάκρυνση των νεκρών ζώων από τους δρόμους; Μήπως ένα νεκρό ζώο στον δρόμο είναι επίσης εστία μολύνσεων και κίνδυνος για την υγεία των ανθρώπων;

Άλλη απορία μου είναι πού καταλήγουν αυτά τα νεκρά ζώα; Σε καλάθους σκουπιδιών, σε χωματερές, καίγονται; Υπάρχουν κάποιες διαδικασίες στην Κύπρο; Αναζητώντας στο διαδίκτυο διαπίστωσα ότι υπάρχει ένας κανονισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο «(ΕΚ) αριθ. 178/2002», ο οποίος αποσκοπεί στην εξασφάλιση υψηλού επιπέδου υγείας και ασφάλειας σε όλη τη διατροφική αλυσίδα, επικαλούμενος τις πλέον πρόσφατες επιστημονικές απόψεις.

Σε συνέχεια των επισιτιστικών κρίσεων της δεκαετίας του 1990, όπως της επιδημίας της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών, η συμβολή των νεκρών ζώων στην εξάπλωση μεταδοτικών νόσων ζωικής προέλευσης κατέστη εμφανής. Αποτελούμενη από οκτώ επιστημονικούς ανεξάρτητους ειδικούς, η Διευθύνουσα Επιστημονική Επιτροπή απεφάνθη ότι τα προϊόντα ζωικής προέλευσης, τα οποία έχουν κριθεί ακατάλληλα για κατανάλωση από τον άνθρωπο, δεν πρέπει να εισέρχονται στη διατροφική αλυσίδα.

Άρα μήπως ένα νεκρό ζώο στον δρόμο για μήνες, μπαίνει μέσα στη διατροφική μας αλυσίδα μέσα από άλλα ζώα ή πουλιά που κυνηγούμε, ή αδέσποτα ζώα που έρχονται και στα σπίτια μας;

ΜΑΚΗΣ ΑΡΓΥΡΟΥ