Δύο χρόνια μετά τα γεγονότα που οδήγησαν στο κούρεμα καταθέσεων των κυπριακών τραπεζών και τη σταδιακή προσαρμογή στα τρέχοντα οικονομικά δρώμενα της χώρας, είναι καλή χρονική στιγμή για σύντομη ανασκόπηση της μακράς πορείας που διανύουμε προς ανάκαμψη. Δεν ασπάζομαι την άποψη πολλών, πως η πτώση της οικονομίας στη νότια Ευρώπη οφείλεται ως επί το πλείστον σε ξένους παράγοντες, ένα καχύποπτο γερμανικό πλάνο να κυβερνήσει την Ευρώπη και άλλες θεωρίες συνωμοσίας. Επικεντρώνομαι στο γεγονός ότι γινόταν μια κακή διαχείριση των δημοσιονομικών της χώρας, ώσπου η οικονομία κατέρρευσε. Εξάλλου, μια καταστροφή τέτοιας εμβέλειας, με άδεια ταμεία τραπεζών και άδεια ταμεία του κράτους, πηγάζει από διαχρονικό σύστημα ελαττωματικής λειτουργίας, για το οποίο κάθε πολίτης φέρει μερίδιο ευθύνης.

Πέραν των μεταρρυθμίσεων που έχει επιβάλει το μνημόνιο στο οποίο έχουμε δεσμευτεί, τι έχει αλλάξει στη λειτουργία της Κυβέρνησης και τον ευρύτερο πολιτικό χώρο; Για την τεράστια ευθύνη των τραπεζών στη χρεοκοπία της χώρας, τι έχει αλλάξει στις μεθοδεύσεις τους; Έγινε το πάθημα μάθημα ή περιμένουμε τον χρόνο να γιατρέψει μια επιδημία, ώστε να ξεκινήσουμε πάλι τα ίδια λάθη; Εφόσον παραμένουν ρευστές οι πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη, αν δεν ληφθούν ορθά μέτρα, υπάρχει περίπτωση να ξαναβρεθούμε προ εκπλήξεων. Δεν είμαι κυνικός, ήδη υπάρχει αρκετός αρνητισμός στην καθημερινότητά μας, για τον λόγο αυτό προσπαθώ να εντοπίζω τη θετική όψη των πραγμάτων, έστω αν αυτή δεν διακρίνεται εύκολα.

Υπάρχουν, όμως, καταστάσεις που δεν έχουν δει πρόοδο τα τελευταία δύο χρόνια. Όπως η έλλειψη κινητικότητας για σύγχρονη ανάπτυξη και δημιουργία συγκροτημένων θέσεων εργασίας. Ευκαιρίες επένδυσης στην πράσινη ανάπτυξη, οι οποίες έχουν μεγάλες προοπτικές για οικονομικά οφέλη, δεν αξιοποιούνται. Η ανάγκη μεταρρύθμισης της Δημόσιας Υπηρεσίας μετετράπη σε μια τρύπα στο κενό, μέσα στην οποία ρίχνουμε χιλιάδες ευρώ για μελέτες προβλημάτων που ήδη γνωρίζουμε, αλλά που καμία κυβέρνηση δεν έχει τα κότσια να αντιμετωπίσει.

Στον τραπεζικό τομέα, δεν υπάρχει ουσιώδης συμπαράσταση προς τον πολίτη. Δανειολήπτες σε ελβετικά φράγκα έχουν βρεθεί εκτεθειμένοι με τεράστιες δόσεις χωρίς επιλογές αποδέσμευσης, ενώ άλλοι κινδυνεύουν να χάσουν τις κατοικίες τους. Το Κίνημα Οικολόγων ζήτησε αλλαγή στα ωράρια λειτουργίας των τραπεζών χωρίς θετική ανταπόκριση. Γενικότερα, αποφάσεις για βελτίωση των συστημάτων επ’ ευκαιρία της κρίσης, οι οποίες σε άλλες χώρες τυγχάνουν γρήγορης διαχείρισης, εδώ προχωρούν με βραδύ ρυθμό. Εν τω μεταξύ, μας επιβάλλονται φόροι χωρίς να ενημερωνόμαστε πώς αξιοποιούνται τα χρήματά μας. Αλήθεια, αυτός ο «φόρος άμυνας», που αυτομάτως πληρώνουμε, γνωρίζει κανείς πού πραγματικά καταλήγει;

Είναι θετικό γεγονός και ανακούφιση που επιβάλλονται, επιτέλους, τιμωρίες σε ενόχους οικονομικών και άλλων εγκλημάτων, έστω ελαφριές. Επιπρόσθετα, οι κοινωνικές αλλαγές στη ζωή των πολιτών ενδεχομένως να έχουν γίνει αφορμή για στοχασμό γύρω από θέματα για τα οποία άλλοτε ήμασταν αδιάφοροι, όπως τα μέσα με τα οποία ζούμε ή τα άτομα που επιλέγουμε σε αξιώματα. Η ουσία της δημοκρατίας βρίσκεται στο δικαίωμα να εκφράζουν οι πολίτες την ικανοποίησή τους με το status quo. Εφόσον αυτό γίνεται με γνώμονα την ποιότητα ζωής που έχει (ή επιθυμούμε να έχει) η χώρα μας, θα προωθείται στην πολιτική η συμμετοχή ατόμων διατεθειμένων να αφήσουν γερά θεμέλια στον διάδοχό τους και να μη ρίχνουν όλα τα κακώς έχοντα στους προηγούμενους.

ΑΡΙΣΤΟΣ ΜΑΛΑΟΣ
Μέλος Κεντρικής Επιτροπής - Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών