Όταν δεν γράφει στο blog του ή σχολιάζει στα κοινωνικά δίχτυα, δίνει μακροσκελείς συνεντεύξεις σε περιοδικά, κανάλια, ραδιόφωνα και γενικώς όπου προλάβει, διασκεδάζοντας τα Μ.Μ.Ε. ανά το παγκόσμιο.

Συμπεριφέρεται και ντύνεται σαν επαναστάτης χωρίς αιτία, παρά σαν έναν Υπουργό Οικονομικών. Με το «καλημέρα» όλοι μας, λίγο-πολύ, πιστέψαμε στους Τσίπρα και Βαρουφάκη, σαν τη νέα μορφή επανάστασης του 21ου αιώνα. Μετά τον πρώτο ενθουσιασμό και του παραληρήματος, ότι θα φέρουμε την «ευρωπαϊκή άνοιξη», αρκετοί άρχισαν να προβληματίζονται παρακολουθώντας ότι το αποτέλεσμα αρχίζει και σταματά στις επιλογές ντυσίματος και στις ατάκες του Βαρουφάκη, δίνοντας μεγαλύτερη σημασία στην κάθε φωτογράφισή του. Αντιλαμβανόμαστε ότι ένα «grexident», με ανυπολόγιστες επιπτώσεις για το διεθνές οικονομικό σύστημα, με πρώτη την Ελλάδα να καταρρέει και μαζί της όλα τα εθνικά θέματα, δεν θα σταματήσει ποτέ να πλανάται.

Η Ελλάδα ζει καθημερινά στη σύγχυση, την αβεβαιότητα και την αστάθεια, όπου η διακυβέρνησή της συσσωρεύεται σε αιχμηρές ατάκες στο Κοινοβούλιο και στην ελληνική τηλεόραση, με τον λαό να παρακολουθεί εξαντλημένος και σοκαρισμένος, με τη θηλιά ολοένα να σφίγγει τον λαιμό του.

Μέσα σε αυτό το μπάχαλο, που καθιστά την Ελλάδα σε μεγάλο βαθμό ανίκανη να αντιδρά ή να υπερασπίζεται τα εθνικά της συμφέροντα, εμείς στην Κύπρο, σε αυτές τις δύσκολες και τραγικές στιγμές του Ελληνισμού, αντί να συσπειρωθούμε και να φερθούμε πατριωτικά ώριμα, μέχρι να κατασταλάξει, να σταθεροποιηθεί, να ηρεμήσει και να μπουν τα πράγματα στην Ελλάδα σε μια σειρά, αντιδρούμε εγωιστικά σε προσωπικές αντιπαραθέσεις, όπου το «εγώ» υπερτερεί των περιστάσεων.

Αν μερικά άτομα οικειοθελώς θα πρέπει να αποχωρήσουν από θέσεις και θεσμούς για να γαληνέψει το τοπίο, σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, αν έχουν έστω και ίχνος πατριωτισμού ή έστω αγάπης γι' αυτόν τον τόπο, αυτή είναι η στιγμή που θα πρέπει να το δείξουν.

Ο λαός βλέπει με λύπη και αγανάκτηση την κατάντια αυτών, που εγωιστικά και λαίμαργα αφαιμάσσουν τον τόπο, ενώ κηδεύονται ακόμα οστά ηρώων, για να υπάρχουν αυτοί στην εξουσία.

Αν η κατάληξη τόσων αγώνων και θυσιών ήταν η λεηλασία του τόπου από επιτήδειους και τυχοδιώχτες, αν η κατάληξή μας σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές για ολόκληρο τον Ελληνισμό είναι το στυλιστικό ντύσιμο Βαρουφάκη, ή το πήγαιν' έλα της κ. Γιωρκάτζη, λες και ζούμε σενάριο επιστημονικής φαντασίας με τίτλο «ένας εναντίον όλων», τότε άδικα χύθηκε τόσο νεανικό αίμα και ό,τι μας «ξημερώσει» το αξίζουμε.

Η αδιανόητη πώρωση με αντιπαραθέσεις στα τηλεοπτικά κανάλια, το ατιμώρητο έγκλημα, ο πόλεμος της όποιας θέσης εξουσίας και θεσμών, και η αμνησία μας ότι ο Ελληνισμός κουβαλά στην πλάτη του τον πολιτισμό του κόσμου, αφαιρούν από μόνα τους το δικαίωμα να ονομαζόμαστε Έλληνες, πατριώτες, αγωνιστές.

Ας κλείσουν τα μάτια για μια στιγμή και ας αναλογιστούν τους νεκρούς μας και τα δεινά του τόπου, ας σκανάρουν το μυαλό τους, αν αυτό το «ΕΓΩ» αξίζει περισσότερο από το καλό του λαού, του Ελληνισμού και του Έθνους.