Την ώρα που ο λαός εξακολουθεί να συνθλίβεται στη μέγγενη του τροϊκανού Μνημονίου, οι πρωταγωνιστές που έσυραν τον τόπο στην κοινωνικοοικονομική άβυσσο αλληλοσπαράσσονται δημοσίως, επιχειρώντας εντελώς ανερυθρίαστα να αποποιηθούν τις πελώριες δικές τους ευθύνες για τη σύγχρονη οικονομική τραγωδία της Κύπρου.
Ο κατακρεουργημένος και καταπονεμένος λαός, όμως, που δεν τρώει πια κουτόχορτο, είναι πέραν από βέβαιος πως η οικονομική τραγωδία είναι απότοκο της απληστίας των τραπεζιτών, της αχαμπαροσύνης πολιτειακών αξιωματούχων και της διαπλεκόμενης σχέσης πολιτικών καιροσκόπων-οικονομικών κερδοσκόπων.
Μέσα σ’ αυτόν τον πολιτικό κυκεώνα, οι μη προνομιούχοι πολίτες των οποίων οι οικονομίες κουρεύτηκαν, οι δουλειές τους εξαφανίσθηκαν και τα υπάρχοντά τους παραμένουν εκτεθειμένα στις ορέξεις της Τρόικας, προσπαθούν με νύχια και με δόντια να αποφύγουν την κοινωνική περιθωριοποίηση και την οριστική συντριβή. Στην προσπάθειά τους αυτή, αναζητούν εναγωνίως τρόπους επιβίωσης, είτε με αποδοχή εξευτελιστικών όρων εργοδότησης, είτε μεταναστεύοντας στο εξωτερικό. Οι υπόλοιποι, που δεν ανέχονται ούτε το ένα ούτε το άλλο, αναγκάζονται να συνωστίζονται στις ημιφωτισμένες καφετερίες που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια σε κάθε γειτονιά, με μοναδικό όπλο το χαρτζιλίκι του παππού και της γιαγιάς.
Τα πράγματα, δυστυχώς, είναι πολύ σκληρά και ενόσω οι πολιτικοί αλλά και οι εργοδότες δεν αντιλαμβάνονται ότι απαιτείται προσέγγιση του προβλήματος με τη δέουσα σοβαρότητα, συνεννόηση, συναίνεση και τον υπό τις περιστάσεις κοινωνικό πατριωτισμό, το κακό θα χειροτερεύει. Ενόσω οι έχοντες εξουσία αδυνατούν να βρουν λύσεις που θα οδηγούν την οικονομία στην ανάπτυξη, δημιουργώντας θέσεις αξιοπρεπούς απασχόλησης, η κοινωνία θα ασφυκτιά ολοένα και περισσότερο. Ενόσω οι οικονομικοί παράγοντες θα εξακολουθούν να επιδίδονται σε δημόσια μαθήματα λογισμικών ταχυδακτυλουργιών για κατευνασμό της οργισμένης κοινής γνώμης, η αγανάκτηση του λαού θα εντείνεται.
Ενόσω η αξιωματική αντιπολίτευση, που φέρει το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την οικονομική τραγωδία, παίζει την κολοκυθιά νυχθημερόν, τότε κανείς δεν μπορεί να ελπίζει σε βελτίωση της κατάστασης. Ενόσω η Κυβέρνηση αδυνατεί να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της έναντι της δυσπραγούσας κοινωνίας και το μόνο που καταφέρνει είναι να παραχαϊδεύει τους μεγαλοτραπεζίτες και τους μεγαλοφειλέτες, θωπεύοντας ταυτόχρονα τα αφτιά μας με τις αόρατες προοπτικές της οικονομικής επανεκκίνησης, τότε η ελπίδα σωτηρίας φαντάζει απομακρυσμένη.
Έχοντας αυτά κατά νουν, στέλλουμε ισχυρό το μήνυμα πως, αν η Κυβέρνηση δεν συγκρουσθεί μετωπικά με τα κάθε λογής κατεστημένα της οικονομικής και πολιτικοκομματικής ζωής, που κρατούν τις δημιουργικές δυνάμεις παροπλισμένες και τον τόπο αιχμάλωτο στα διαπλεκόμενα συμφέροντα, τότε προμηνύονται νέα δεινά. Ο λαός, που πληρώνει με αίμα τα κάθε λογής καπρίτσια της οικονομικής αλητείας και της πολιτικής αγυρτείας, απαιτεί εδώ και τώρα καθαρές προτάσεις, που θα βγάζουν τον τόπο από τα σημερινά οδυνηρά αδιέξοδα, με συγκεκριμένα χρονικά διαγράμματα.
Πολύ φοβόμαστε ότι προ της αδυναμίας του πολιτικού συστήματος να βρει λύσεις, οι κομματάρχες θα αποδυθούν σύντομα σε τεχνητή εκστρατεία αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα οξύτατα προβλήματα της καθημερινότητας. Αν αυτό ισχύσει τα χειρότερα έπονται, ειδικότερα αν ληφθεί σοβαρά υπ' όψιν ότι σε ένα χρόνο έχουμε βουλευτικές εκλογές. Διακαιολογημένα, λοιπόν, τρομάζουμε μπροστά στο ενδεχόμενο διαχωρισμού των πολιτών σε πατριώτες και προδότες.
Τρέμουμε μπροστά στον ορατό κίνδυνο αναζωπύρωσης του κομματικού πατριωτισμού, αναβίωσης του πολιτικού φανατισμού και κατ' επέκτασιν πυροδότησης κλίματος διχασμού, με φόντο τις βουλευτικές εκλογές του 2016.
Σε τούτη την κρίσιμη ώρα, η οργανωμένη κοινωνία των πολιτών καλείται σε εγρήγορση και συστράτευση, για να καταστρέψει εν τη γενέσει τους τα ναρκοπέδια και τις παγίδες που στήνουν οι ντόπιοι και ξένοι έμποροι των λαών.
