Ήταν Δεκέμβριος του 2014 όταν για πολλοστή φορά έστειλε στην κοινότητα της Λόφου 100 πεύκα για δενδροφύτευση. Ένα χωριό κοντά στο Πέρα Πεδί και το Κοιλάνι. Κεφαλοχώρι παλαιότερα, κρασοχώρι, ονομαστό με παραδοσιακή αρχιτεκτονική, πετρόχτιστα σπίτια, πλακόστρωτα δρομάκια, ένα χωριό αναστηλωμένο, περιποιημένο, Αρχοντοχώρι κτισμένο σε επτά λόφους, εξού και το όνομά του. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ως απόδημος συμπαραστεκόταν και βοηθούσε τη γενέτειρα των γονιών του, τις ρίζες του. Αναπολεί την αγάπη που είχε για το χωριό ο πατέρας του και βουρκώνει.
Συμπαραστάτης και αθόρυβος εργάτης προσφερόταν πάντοτε, χωρίς ανταλλάγματα, να βοηθήσει να αναζωογονηθεί το χωριό και να ξαναβρεί την παλιά του ζωντάνια και αίγλη. Απρόσμενο αλλά συγκινητικό ήταν το τηλεφώνημα στα μέσα του Φεβρουαρίου του 2015 όταν ο Γιώργος, ο Πρόεδρος της Κοινότητας, ακούραστος εργάτης, νέος, έντιμος και αυστηρός με τον εαυτό του και τους άλλους τού ανακοίνωσε ότι ως φόρο τιμής για τις προσπάθειές του, θα έδιδαν, σε μια σεμνή τελετή, την 1ην του Μάρτη 2015, το όνομα της οικογένειάς του σε ένα όμορφο, περιποιημένο χώρο πρασίνου (πάρκο). Και ήταν όλοι τους εκεί.
Αψήφησαν το κρύο, ο Γιώργος και όλο το συμβούλιό του, ο Πρόεδρος των Αποδήμων ο Χρίστος, ο επίτιμος Πρόεδρος των Αποδήμων, ο καλός φίλος του Άκης και αρκετός κόσμος. Καλυμμένη η επιγραφή με την ελληνική σημαία ήταν έτοιμη για την αποκάλυψη του ονόματος του χώρου. Δύο λόγια είπε πρώτα ο Χρίστος, νέος ούτε 30 χρονών. Μίλησε γι' αυτόν με λόγια συγκινητικά, πέρα απ' τα τετριμμένα και τυπικά. Με εκτίμηση και αγάπη σαν να ήταν πατέρας του. Βούρκωσε και πάλιν. Μετά ο Γιώργος, επικεφαλής της τοπικής αυτοδιοίκησης, μίλησε πρώτα για την γενική πρόοδο και τα έργα που είναι σε εξέλιξη. Όταν ήρθε στο θέμα του τιμωμένου με συγκίνηση περιέγραψε με στοργή τον άνθρωπο και την προσφορά του: ήταν όπως πάντα ουσιαστικός, λιτός και ανθρώπινος.
Τελευταίος ο Άκης. Άρχισε με το ο Κ..., ο Κ…. μας, ο άνθρωπός μας, ο σύνδεσμός μας μεταξύ του χωριού μας και των πολιτικών, της πολιτείας και των θεσμών. Από τα 25 έργα που έγιναν τα 17 ήταν με προσπάθειες του Κ. και της αγάπης του για τη Λόφου. Ήταν ανθρώπινος, γνήσιος και, όπως πάντα, σεμνός και καλός φίλος, ο Άκης. Βούρκωσε και πάλιν και ήταν η σειρά του για την αντιφώνηση. Κοίταξε γύρω το τοπίο, τους φίλους και συγχωριανούς, αναπολώντας τα παιδικά του χρόνια και το μόνο που κατάφερε ήταν να τραυλίσει…
«Σας ευχαριστώ από καρδιάς όλους». Με δάκρυα στα μάτια συνέχισε: «Όλα έγιναν με την εντιμότητα, την αξιοπρέπειά μας και όχι με υποκλίσεις και ειδικές εξυπηρετήσεις. Οι άρχοντες του τόπου προσέφεραν υπηρεσίες και οικονομική βοήθεια στο χωριό, γιατί έδειξαν εμπιστοσύνη στην τοπική επιτροπή και τους αποδήμους, για τη σκληρή δουλειά και την προσπάθεια που κατέβαλαν όλοι με ζήλο και αγάπη για το χωριό και που έφεραν τα αποτελέσματα, τα οποία μας κάνουν όλους υπερήφανους». Στο αρχονταρίκι, στον περίβολο της πανέμορφης εκκλησίας της Παναγίας της Λοφίτισσας, στη μικρή δεξίωση που ακολούθησε πρόσεξε τον Σταύρο, πρώην Πρόεδρο της ΣΠΕ Ύψωνα - Λόφου και τώρα Πρόεδρο του Αθλητικού Σωματείου Διγενής, να στέκει κοντά του ψηλός και αγέρωχος, να εμπνέει, όπως πάντα, αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη.
Η εκτίμηση είναι αμοιβαία. Και αυτός ένας από τους κύριους στυλοβάτες της όλης προσπάθειας για να αναζωογονηθεί η ύπαιθρός μας, που τόσο πολύ έχει μαραθεί. Φεύγοντας χαιρέτισε ένα προς ένα όλους τους παρευρισκόμενους και είπε στη σύζυγό του: «Ήταν μια πολύ συγκινητική στιγμή της ζωής μου. Αξίζει να εργάζεσαι, να προσπαθείς και να προσφέρεις στα κοινά. Έστω και αν σε πληγώνουν η πολιτεία και οι άνθρωποι κάποιες φορές».
ΚΡΙΝΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου
