Ενοχλήθηκε, άκουσον-άκουσον, το «Φόρεϊν Όφις» από τη συνομολόγηση συμφωνιών συνεργασίας σε διάφορους τομείς, μεταξύ Κύπρου και Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Πόση υποκρισία αλλά και θράσος και αναίδεια χρειάζεται για να δηλώνουν οι Βρετανοί ότι «δεν είναι καιρός για τέτοιες συμφωνίες»; Όταν η Βρετανία, εγγυήτρια της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, εγκαλείται διαχρονικά για μια σειρά αντικυπριακών ενεργειών.
Πρώτον, με την ένοχη ανοχή που επέδειξε το 1974 στην τουρκική εισβολή, αντί, ως όφειλε, να την παρεμποδίσει.
Δεύτερον, με την παθητική της στάση το 1983, στην παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους.
Τρίτον, με την επιμονή της να διατηρεί τον αναχρονισμό που συνιστά το αποικοκρατικό κατάλοιπο της παρουσίας στην Κύπρο των λεγόμενων κυρίαρχων στρατιωτικών Βάσεων.
Τέταρτον, με τη δόλια συμπεριφορά της σε ό,τι αφορά τη λύση του Κυπριακού, με την ανοχή αλλά και την ενθάρρυνση των προκλητικών τουρκικών αξιώσεων. Το μήνυμα από τις βρετανικές αντιδράσεις στις ρωσοκυπριακές συμφωνίες, είναι εξόχως αποκαλυπτικό. Απέναντι στη συστηματική υπονόμευση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Κύπρος δεν δικαιούται να επιδιώκει συμμαχίες και διεθνή ερείσματα για να προασπίσει τα εθνικά της συμφέροντα.
Θα πρέπει να παραμείνει γυμνή, ανυπεράσπιστη, έρμαιο και βορά στις αδηφάγες διαθέσεις και ορέξεις της τουρκικής επιβουλής και όσων απροκάλυπτα την στηρίζουν. Σε αντίθεση με τη Βρετανία, τόσο η Σοβιετική Ένωση, όσο στη συνέχεια και η Ρωσική Ομοσπονδία, με συνέπεια στήριζαν τον κυπριακό λαό και την Κυπριακή Δημοκρατία.
Πρώτον, χωρίς καμιά απολύτως εξαίρεση, η Ρωσία ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, τάχθηκε υπέρ όλων των ψηφισμάτων που στηρίζουν τα δίκαια της Κύπρου.
Δεύτερον, με την προβολή απειλής άσκησης βέτο, απέτρεψε το 2004 την υιοθέτηση του απορριφθέντος από τον Κυπριακό Ελληνισμό σχεδίου Ανάν.
Τρίτον, ενώ σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες και οι ΗΠΑ, με την εξαίρεση ασφαλώς της Ελλάδας αλλά και της Γαλλίας, έθεσαν σε εμπάργκο την Κυπριακή Δημοκρατία για σκοπούς προμήθειας στρατιωτικού υλικού, η Ρωσία υπήρξε αδιατάρακτα πηγή ενδυνάμωσης της αμυντικής ικανότητας της Κύπρου.
Σε δύο μάλιστα περιπτώσεις, της προμήθειας ρωσικών πυραυλικών συστημάτων για την άμυνα της Κύπρου, το 1964 και το 1998, η έλευσή τους εμποδίστηκε και ματαιώθηκε από τους Αμερικανοβρετανούς.
Θα ήταν λοιπόν σοφότερο για τους Βρετανούς, αντί να χύνουν «κροκοδείλια δάκρυα» για την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου, προκειμένου να υπερασπίσει τα εθνικά της συμφέροντα, να μεταβάλουν συμπεριφορά, εγκαταλείποντας τη μόνιμη αντικυπριακή τους στάση.
Σημ: Ο Αμερικανός Πρέσβης στην Κύπρο συμπεριφέρθηκε «άψογα» ως Ρωμαίος Ανθύπατος.
ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Λ. ΟΜΗΡΟΥ
Πρόεδρος Βουλής των Αντιπροσώπων
