Στην Κύπρο 11% των γυναικών έχουν βιώσει παρενοχλητική παρακολούθηση από τα 12, οι πιο πολλές από «δικούς» τους ανθρώπους, πάνω από δυο χρόνια

Και σιγά που θ’ άλλαζε κάτι! Και σιγά που θα έπαυε το αρσενικό αρπακτικό να κυνηγά τη λεία του. Και σιγά που θα σήκωνε κεφάλι το υποταγμένο θηλυκό μη γίνει λεία! Έτσι εύκολα την πολεμάς τη φύση; Τι Κλάρα Τσέτκινς, τι Σικάγο και ματοβαμμένες πορείες για το δίκιο, τι αγώνες δεκαετίες για κατοχύρωση στην εργασία που να δίνει αξιοπρέπεια! Τι είχες Γιάννη; Τι είχα πάντα! Μια απ’ τα ίδια, με γαρνιτούρα τη νέα λέξη: «Stalking»: Νέες μορφές παρενόχλησης.

Ξέραμε ώς τώρα ότι από καθαρίστριες μέχρι βουλευτίνες, παγκόσμια, έπεφταν θύμα άσκησης ψυχολογικής και όχι μόνο βίας, προ και μετά την επίτευξη του ποθητού. Τώρα τα πράγματα εκπολιτίζονται! Ερωτικά γράμματα, ηλεκτρονικά μηνύματα, λουλούδια, ώς να ξεφουσκώσει η οργή του επιβήτορα μπροστά στην άρνηση: «Ποια είσαι εσύ που θα μου πεις εμένα όχι!». Διότι είναι να μη γεννηθείς θηλυκό, όμορφο ή άσκημο δεν έχει να κάνει, φτάνει να μη σε σινιάρει κανένας τέτοιος τύπος! Συντριπτική η πρόσφατη έρευνα. Θέλετε αριθμούς;

Στην Κύπρο 11% των γυναικών έχουν βιώσει παρενοχλητική παρακολούθηση από τα 12, οι πιο πολλές από «δικούς» τους ανθρώπους, πάνω από δυο χρόνια! (Πώς λέμε το καλό φαΐ θέλει σιγανό ψήσιμο). Και που θα ποινικοποιηθεί η μορφή αυτή της βίας; Σιγά τα μέτρα και την τιμωρία.

Εντάξει, πέρασαν οι καιροί που ο βιασμός θαβόταν στα σώψυχα αυτής που τον έζησε για το φόβο της επανάληψης του ξεφτιλίσματος. Ακόμα, όμως, «εκτελούνται» γυναίκες που τόλμησαν ν’ αντισταθούν. Ακόμα εκβιάζονται χιλιάδες που οδηγούνται στην εκπόρνευση. Και που έχουμε γυναίκες Προέδρους χωρών, γυναίκες βουλευτές, γυναίκες πνευματικούς φάρους, γυναίκες με ανεκτίμητη ψυχική προσφορά, πόσο μετράει;

Πόσες απ’ αυτές έφτασαν κάπου χωρίς να περάσουν από «εξετάσεις»; Κι όσες το τόλμησαν, το πλήρωσαν με κατατρεγμό και χρόνια παραμερισμού.

Ακόμα οι Ταλιμπάν καίνε κορίτσια με οξύ. Ακόμα κορίτσια πωλούνται σε ισλαμικά σκλαβοπάζαρα. Ακόμα τα «κορίτσια του σωλήνα» τέρπουν το φιλοθεάμον αντρικό κοινό. Μήπως θα κατέβει απ’ το 38% το ποσοστό των γυναικών που κακοποιούνται κάθε χρόνο μόνο στην Κορέα, ή το 41% των κοριτσιών που ακρωτηριάζονται κάθε χρόνο στην Ουγκάντα για αποκλεισμό της οποιασδήποτε ευχαρίστησης στην ερωτική επαφή; Ε, στην Ιαπωνία είναι πιο εξελιγμένα τα πράγματα, κάπου 100.000 θηλυκά έμβρυα τον χρόνο απαλλάσσονται, μέσω των υπερήχων, από την περιπέτεια να ’ρθούνε στη ζωή. Μα και στην Ευρώπη… καλά πάμε!

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, μια γυναίκα δολοφονείται κάθε τρεις ώρες. Στην Ελβετία κακοποιείται μια στις πέντε γυναίκες. Στην Ισπανία, κάθε χρόνο, πεθαίνουν μετά από κακοποίηση ενενήντα γυναίκες, ενώ σε όλη την Ευρώπη τα θύματα υπολογίζονται στα 9 εκατομμύρια. Σ’ όλον τον κόσμο χιλιάδες γυναίκες πεθαίνουν κατά τον τοκετό από έλλειψη φροντίδας. Και σ’ όλον τον κόσμο κάθε 15 λεπτά μια γυναίκα βιάζεται (εξαίρεση οι Ηνωμένες Πολιτείες, εκεί βιάζεται μια κάθε 6 λεπτά).

Το ότι κρατήθηκαν όρθιοι πληθυσμοί μέσα σε πολέμους από ψυχωμένες γυναίκες (το ζήσαμε κι εδώ το 1974), το ότι η γυναικεία τρυφεράδα (χάρισμα της φύσης) σκορπάει απλόχερα χαμόγελο σε δυστυχισμένους στην κρίση που ζούμε, μετράνε καθόλου; Εντάξει, αντιγράφουν κάποιες, όταν φθάσουν ψηλά, τους άντρες στα κόλπα και τις λαμογιές. Αλλάζει όμως αυτό την εικόνα; Ανατρέπει το ισοζύγιο; Τυχαία διεκδικούν τα πρωτεία οι γυναίκες στην άσκηση ψυχολογικής, υπόκωφης, βασανιστικής βίας που κάποτε την πληρώνουν κι οι ίδιες ακριβά;

8 Μαρτίου γι’ άλλη μια φορά! Άντε να δούμε πόσα χρόνια θα λένε, στο ίδιο σκηνικό, όσες καταφέρνουν κι επιβιώνουν, το «Χρόνια μας Πολλά»!