Ανοιχτή επιστολή προς τους εντιμότατους βουλευτές της Κυπριακής Βουλής

Με πόνο ψυχής και αισθήματα λύπης και αγωνίας πληροφορηθήκαμε από τον ημερήσιο Τύπο ότι τροχοδρομείται η ψήφιση νόμου, με τον οποίο θα επιτρέπεται, ελεύθερα και απροϋπόθετα, ο τερματισμός (και όχι βέβαια απλώς η «διακοπή») της εγκυμοσύνης και η θανάτωση του εμβρύου, αν η έγκυος δεν έχει συμπληρώσει 12 εβδομάδες εγκυμοσύνης. Σημειώνεται, μάλιστα, ότι θα γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες, έτσι ώστε οι εκτρώσεις «να επιτρέπονται και να προσφέρονται από τα δημόσια νοσοκομεία, για να εξασφαλιστεί η ποιότητα και η ασφάλεια αυτής της επέμβασης στις ασθενέστερες οικονομικά γυναίκες!».

Υπακούοντας σε αδήριτη επιταγή της ιερατικής μας συνείδησης, που πηγάζει από την εντολή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «ου φονεύσεις», καθώς και από τη φωνή των Πατέρων της Αγίας και Αποστολικής Εκκλησίας μας, σας εκφράζουμε την έντονη ανησυχία και διαμαρτυρία μας. Είναι αυτονόητο ότι μ’ αυτήν τη νομοθετική ρύθμιση η έκτρωση μέχρι τον τρίτο μήνα της κυήσεως καθίσταται «αναφαίρετο δικαίωμα της γυναίκας», όπως και «πανηγυρικά» γράφτηκε σε πηχυαίο τίτλο εφημερίδας. Με άλλα λόγια, η θανάτωση ενός εμβρύου 8 εκατοστών και 25 γραμμαρίων, που έχει καρδιά που χτυπά και εγκέφαλο που λειτουργεί, σπονδυλική στήλη, πνεύμονες, στομάχι, έντερο, μαλλιά και νύχια (όπως είναι το έμβρυο 11-12 εβδομάδων), θα θεωρείται από την πολιτεία ως πράξη που δεν έχει καμία απαξία και η οποία απολύτως κανένα έννομο αγαθό δεν προσβάλλει.

Όπως, για παράδειγμα, κανένα έννομο αγαθό δεν προσβάλλει η πράξη της αποκοπής των μαλλιών μιας γυναίκας, η οποία αυτοβούλως πηγαίνει, γι’ αυτόν τον σκοπό, στο κομμωτήριο! Μάλιστα, με τη δρομολογούμενη νομοθετική ρύθμιση, η «αφαίρεση» του εμβρύου από το σώμα της γυναίκας θα έχει σαφώς περισσότερο προνομιακή αντιμετώπιση από την πολιτεία, σε σχέση με την αποκοπή της κόμης της κεφαλής της!!! Και τούτο, διότι η μεν δεύτερη γίνεται με δαπάνες της ιδίας, ενώ τα έξοδα για τη θανάτωση των εμβρύων σε δημόσιο νοσοκομείο (αμοιβή ιατρού, νοσοκόμων, έξοδα χειρουργείου κ.λπ.) θα επιφορτίζεται ο φορολογούμενος λαός. Το επιχείρημα υπέρ της διενέργειας των εκτρώσεων σε δημόσιο νοσοκομείο και της ως εκ τούτου ανάληψης των εξόδων της εκτρώσεως από τον φορολογούμενο λαό, προβάλλεται ως ισχυρότατο και «ατράνταχτο»: «Θα εξασφαλίζεται η ποιότητα και η ασφάλεια της επέμβασης.

Οι ασθενέστερες οικονομικά έγκυοι γυναίκες μ’ αυτόν τον τρόπο δεν θα προσφεύγουν στα φαρμακευτικά σκευάσματα, τα οποία κυκλοφορούν στα φαρμακεία των κατεχομένων και τα οποία είναι δυνατό να προκαλέσουν προβλήματα υγείας». Με άλλα λόγια, δηλ., το εν λόγω επιχείρημα θα μπορούσε να διατυπωθεί και ως εξής: «Παρ’ όλες τις απαγορεύσεις του νόμου, πολλές γυναίκες παίρνουν την απόφαση να θανατώσουν το κυοφορούμενο τέκνο τους. Επειδή όμως σε ιδιωτικές κλινικές η έκτρωση στοιχίζει ακριβά, στα δε δημόσια νοσοκομεία οι έγκυοι δεν μπορούν να προσφύγουν, λόγω της σχετικής νομοθετικής απαγόρευσης, αναγκάζονται να χρησιμοποιήσουν φτηνές αλλά επιβλαβείς για την υγεία τους μεθόδους έκτρωσης. Με τη νομιμοποίηση όμως θα εξασφαλιστεί η ποιότητα και ασφάλεια της επέμβασης».

Για να δειχθεί το πόσο παραπλανητικό, αλλόκοτο και αντιφατικό είναι το επιχείρημα, επιτρέψτε μου να κάνω έναν παραλληλισμό με μιαν άλλη εντονότατα αποτρόπαια και απεχθή, από το κοινό αίσθημα, αξιόποινη πράξη, τη σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων. Είναι δεδομένο ότι, παρόλες τις αυστηρές νομοθετικές απαγορεύσεις, κάποιοι καθ’ έξιν «παιδεραστές» οδηγούνται στα ειδεχθή τους εγκλήματα, τα οποία μάλιστα πολλές φορές, λόγω και της σχετικής απαγόρευσης, γίνονται σε χώρους και συνθήκες άκρως επικίνδυνες για την υγεία (μετάδοση αφροδίσιων νοσημάτων κ.λπ.). Δεν είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνουν οι σχετικές νομιμοποιήσεις, ώστε να παραχωρούνται από το κράτος κατάλληλοι χώροι και ασφαλή μέσα προφύλαξης, ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα και η ασφάλεια των εν λόγω πράξεων;

Το παράδειγμα είναι όντως φρικιαστικό! Όμως δεν είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο φρικιαστική και μακάβρια πράξη ο εν ψυχρώ φόνος ενός αθώου και ανυπεράσπιστου πλάσματος, με τη θέληση και συμμετοχή εκείνων (των γονέων του) οι οποίοι με την προηγηθείσα «συνεργασία» τους και «κατ’ επιταγήν αδήριτων φυσικών νόμων» το έφεραν στη ζωή και έλαβε ύπαρξη! Με όλα αυτά που γράφουμε επ’ ουδενί δεν θέλουμε να εξισώσουμε τις γυναίκες, οι οποίες κατά κανόνα με σπαραγμό καρδίας και υπό το κράτος πολλές φορές αφόρητων πιέσεων οδηγούνται στην έκτρωση με τους επικίνδυνους αυτουργούς ειδεχθών εγκλημάτων. Ούτε θεωρούμε ότι η επιβολή της ποινής της φυλάκισης σε γυναίκα που υπεβλήθη σε έκτρωση εξυπηρετεί τον σκοπό της «ειδικής πρόληψης».

Εξάλλου, μια τέτοια ποινή εξ όσων γνωρίζουμε ουδέποτε επιβλήθηκε τα τελευταία χρόνια, παρόλο που χιλιάδες εκτρώσεις γίνονται κάθε χρόνο στην πατρίδα μας (οι οποίες βέβαια θα ήταν περισσότερες, αν δεν υπήρχε η σχετική απαγόρευση του νόμου). Εσείς ως έμπειροι πολιτικοί και επιστήμονες μπορείτε να βρείτε άλλες νομοθετικές λύσεις για να προστατέψετε (και να αποτρέψετε από την «αχρήστευση») το ύψιστο και ιερό δικαίωμα και αγαθό της Ζωής και της Μητρότητας (Πρβλ. αρθ.7, 15, 22 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας).

Συγχωρέστε μας, αν «εν τω παροξυσμώ» της αγωνίας μας και χάριν εμφάσεως στα παραδείγματα που αναφέραμε υπήρχαν υπερβολές και κάποια χροιά ειρωνείας. Ευχόμαστε από καρδίας να ακούσετε τη σιωπηρή κραυγή των εμβρύων - παιδιών της πατρίδας που απειλούνται με βίαιο θάνατο και το γοερό κλάμα των μητέρων τους, που ως «πρόβατα επί σφαγήν» σύρονται στα σύγχρονα κρεματόρια. Ευχόμαστε να ακούσετε τη διαμαρτυρόμενη σθεναρή φωνή του ακριβοδίκαιου και αδέκαστου κριτή των επιλογών μας, τη φωνή της συνειδήσεώς σας, την οποία καμία απολύτως σκοπιμότητα, πολιτική ή οικονομική, δεν έχει τη δύναμη να εξαφανίσει.

π. ΤΕΛΛΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ιερέας Κεντρικών Φυλακών Κύπρου