Από τον εκλεκτό συνεργάτη και αναγνώστη της «Σ» Ανδρέα Τ. Λουκά, πρόσφυγα από το Αγριδάκι της κατεχόμενης Κερύνειας μας, πήραμε το πιο κάτω κείμενο με αφορμή παραπολιτικό σημείωμα του Σάββα Ιακωβίδη:

«Τι ζόρι τραβά ο ελληνόφρων ΔΗΣΥ;
»Είναι η απορία πολλών Ελλήνων της Κύπρου και μελών του ΔΗΣΥ: Γιατί ο ΔΗΣΥ κομπιάζει να εκδηλώσει την υποστήριξη και τη συμπαράστασή του στη νέα ελληνική κυβέρνηση; Ήταν φυσιολογικό, όταν ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές, αρκετοί να είχαμε τις επιφυλάξεις και τις αμφιβολίες μας αν θα τα καταφέρει. Η επιφυλακτικότητα ξεκινούσε από την εμπειρία πρότερων ελληνικών κυβερνήσεων και της αήττητης διαπλοκής κομμάτων, επιχειρηματιών, συνδικαλιστών, που ρήμαξαν την έρμη την Ελλάδα μας. Ιδού, όμως, που ένας 40άρης αριστερός και Τσεγκεβαρίστας μάς βγήκε από… δεξιά!
»Η προεκλογική και ψηφοθηρική ρητορεία του αντικαταστάθηκε από μετεκλογική σοβαρότητα, μετρημένες κουβέντες αλλά, προπάντων, από μιαν αταλάντευτη διεκδίκηση των δικαίων και των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Δεν αναίρεσε τις δεσμεύσεις του όπως ο δικός μας Πρόεδρος, αλλ’ εμμένει σε όσα υποσχέθηκε στους Έλληνες. Ναι, τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας είναι διαφορετικά από εκείνα της κυπριακής. Όμως, ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης έδειξαν στους εταίρους μας και στον κόσμο ότι διεκδικούν! Γι’ αυτό και μετά το πρώτο ξάφνιασμα, ακόμα και τις ειρωνείες, τώρα οι εταίροι μας και ειδικά οι μεγάλοι της γης παίρνουν στα σοβαρά τον νέο Έλληνα Πρωθυπουργό. Η Ελλάδα ξανακερδίζει την αξιοπιστία της και γίνεται σεβαστή. Μακάρι όλα να συνεχίσουν σε αυτόν τον ρυθμό.
Σ.Ι.»

Φίλτατε Σάββα Ιακωβίδη,
Αυτό σου το σημείωμα το χάρηκα ιδιαίτερα! Για πολλούς λόγους, με βασικότερο το ότι, ειλικρινά, δεν μπορούσα να καταλάβω την αρχική σου αντίθεση στον Τσίπρα. Και διαπορούσα. Κριτήριό σου ήταν η «ιδεολογική» σου διαφωνία με τον νέο Πρωθυπουργό της Ελλάδας; Και αντικειμενικά κρίνοντες, τι καλό είδαμε από εκείνους που «ιδεολογικά» συνταυτιζόμασταν; Αντίθετα! Μόνο κακά επέφεραν στον Ελληνικό Λαό και στην Ελλάδα.
Και βάζω τα «ιδεολογικά» σε παρένθεση, επειδή προσωπικά έπαψα από καιρό πολύ να πιστεύω σε ιδεολογίες. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως, αυτό που ονομαζόταν ιδεολογίες, δεν ήταν τίποτε περισσότερο από τα ωμά οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα μεγάλων δυνάμεων, στα οποία έβαζαν διάφορους φερετζέδες για να ταιριάζουν στην ψυχοσύνθεση του λαού στον οποίο απευθύνονταν, όχι για να τον βοηθήσουν αλλά για να φτιάξουν πεμπτοφαλαγγίτες στις χώρες στις οποίες στόχευαν. Αν αυτό δεν είναι πλέον ολοφάνερο στον κάθε νοήμονα άνθρωπο, τότε εγώ ψηλώνω τα χέρια.

Και έφτιαξα τη δική μου ιδεολογία. Την αγάπη και την αφοσίωσή μου πρώτα στον Ελληνισμό και μετά στην ιδιαίτερη πατρίδα μας, την Κύπρο. Και για μένα καλός και άξιος είναι ΜΟΝΟ εκείνος που αγωνίζεται για την Ελλάδα και την Κύπρο. Ό,τι ρούχα θέλει ας φορά. Αν θέλει ας φορά γραβάτα και, αν επιλέγει, ας μη φορά. Αν θέλει να κάνει τατουάζ στο σώμα του τον Τσε, ή αν θέλει ας κάνει τον Μ. Αλέξανδρο, τον Λεωνίδα, τον Κολοκοτρώνη, τον Άρη Βελουχιώτη ή τον Ναπολέοντα Ζέρβα….

Ξεκαθάρισα μέσα μου και ένα βασικό: Τι είμαι! Και σε διαβεβαιώνω, δεν έχω κανένα κενό ταυτότητας. Είμαι γνήσιος Έλληνας και η ελληνικότητά μου ανάγεται στο τέλος του Τρωικού Πολέμου! Όταν εκείνοι οι Πελοποννήσιοι (και όχι μόνον…) που τον πολέμησαν, κατέληξαν στα βόρεια παράλια της Κύπρου σε αναζήτηση νέων πατρίδων. Το χωριό μου, το Αγριδάκι, ονομάστηκε έτσι από το Αγριδάκι της Πελοποννήσου και οι πρόγονοί μου δρασκέλησαν τον Πενταδάκτυλο και το έφτιαξαν, φεύγοντας σε κάποια στιγμή της ιστορίας τους από τη Λάμπουσα, λόγω των κάθε λογής επιδρομών, φτιάχνοντας πρώτα τη Λάπηθο και στη συνέχεια το χωριό μου και άλλα χωριά της περιοχής….

Και μετά διάβασα την Ιστορία μου. Και γνωρίζω πολύ καλά πως κανένας λαός δεν μας βοήθησε ποτέ! Όλοι, όχι απλώς έπαιρναν από εμάς, αλλά ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΡΠΑΖΑΝ! Χωρίς ΠΟΤΕ να μας ρωτήσουν. Έφτιαχναν πάντα την πέμπτη τους φάλαγγα μεταξύ μας, εντοπίζοντας και εξαγοράζοντας τους πιο ευάλωτους, χρησιμοποιώντας κάθε προσφερόμενο μέσο και μέθοδο. Ε, δεν θα πανηγυρίσω εγώ ΠΟΤΕ ούτε θα παραστώ στα τσιμπούσια των Εγγλέζων για τα γενέθλια εκείνου του άθλιου γραϊδίου που έχουν για βασίλισσά τους, η οποία απαγχόνιζε τους αγωνιστές της ελευθερίας του τόπου μου. Και αν γνώριζα έστω και έναν από εκείνους τους ψαλιδόκωλους, που φορούν τα μαϊμουδίστικα φράκα τους και παρευρίσκονται σε τέτοιες εκδηλώσεις, δεν θα δίσταζα να τους κράξω. Επειδή εγώ, τότε που πεινούσα, και μου έδωσαν ένα λουκούμι και ένα φλιτζάνι δώρο για την ενθρόνιση της εν λόγω Εγγλέζας, το μεν φλιτζάνι το βάρεσα κάτω και το ΄κανα θρύψαλα, το δε λουκούμι το ποδοπάτησα…

Και όμως! Οι «ιδεολόγοι» ηγέτες μας, και οι κομμουνιστές και οι Ελληνόφρονες (!!!), το μόνο που γνωρίζουν είναι να ομνύουν πίστη και αφοσίωση στους δυνάστες μας! Είτε αυτοί είναι Εγγλέζοι είτε είναι Τούρκοι. Μπορεί να κάμνουν τους πολλά Κομμουνιστές ή τους πολλά Εθνικόφρονες, αλλά στην πράξη είναι δέσμιοι των δεσμεύσεών τους απέναντι σε συμφέροντα που καμία σχέση δεν έχουν με το προσωπείο το οποίο φορούν. Και ξαφνικά εμφανίζεται ένας νέος άνθρωπος (και ο Μέγας Αλέξανδρος νεαρούλης ήταν, όταν τα ΄βαλε με την Περσική Αυτοκρατορία!) που, άσχετο από το τι πιστεύει ή του αποδίδουν, βάζει μπροστά τον ελληνικό λαό και το εθνικό συμφέρον! Εμείς θα τον πολεμήσουμε;

Όχι! Χίλιες φορές ΟΧΙ! Θα του συμπαρασταθούμε! Και τι σημαίνει είναι μόνο σαράντα χρονών; Τα δικά μας παιδιά, πόσων χρονών είναι; Η κόρη μου είναι σαράντα τεσσάρων, με τα μάστερ και τα δοκτοράτα της και διδάσκει σε πανεπιστήμιο. Από αναξιοσύνη το πέτυχε; Από επιπολαιότητα; Γιατί όχι και ο Αλέξης Τσίπρας; Τι κι αν δεν πετύχει το 100% των όσων διαλάλησε ότι θα επιδιώξει; Και το εν τρίτο να πετύχει άμεσα, μέσα στο εχθρικό περιβάλλον που το επιδιώκει, κέρδος θα ΄ναι για την Ελλάδα! Και τα υπόλοιπα σιγά-σιγά! Και εδώ θα είμαστε, Θεού θέλοντος, να τον κρίνουμε….

ΑΝΔΡΕΑΣ Τ. ΛΟΥΚΑ