Η ευδαιμονία, κατά τον Αριστοτέλη, επιτυγχάνεται στη ζωή των ανθρώπων που αντιλαμβάνονται τη διαφορά μεταξύ καλού και κακού. Μέσω της επίπληξης, για τις οποιεσδήποτε κακές επιλογές και αντίστοιχα μέσω της επιβράβευσης για τις οποιεσδήποτε καλές και εύστοχές τους πράξεις, οι νέοι μαθαίνουν να διαχωρίζουν τις έννοιες και όταν ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο ως ενεργοί πολίτες ξέρουν να σταθμίζουν το καλό και το κακό. Μια κοινωνία με τέτοιους πολίτες είναι ταγμένη να ευημερήσει, ανεξάρτητα από τις οικονομικές συγκυρίες.
Προσωπικά ισχυρίζομαι ότι η παντελής αναξιοκρατία, σε συνάρτηση με την ατιμωρησία -ειδικότερα των εκλεγμένων αρχόντων αυτού του τόπου- συναποτελούν τις μεγαλύτερες πληγές που διαιωνίζουν με τη σειρά τους την ανομία και προκαλούν σύγχυση γύρω από την έννοια του καλού και του κακού.
Τις τελευταίες δεκαετίες οι κυβερνήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, σταδιακά και βαθμιαία, έπαψαν να επιβραβεύουν το καλό και αντιστοίχως έπαψαν να τιμωρούν το κακό. Όσοι ακολουθούν το κακό παραμένουν εντελώς ατιμώρητοι, ενώ, στον αντίποδα, οι λίγοι εκείνοι που μένουν πιστοί στο καλό στιγματίζονται ως γραφικοί και λοιδορούνται.
Φαίνεται ότι η διάκριση μεταξύ του καλού και του κακού, στις μέρες μας, καθίσταται πλέον αδύνατη, εφόσον ο διαρκής εθισμός στην αναξιοκρατία σε συνδυασμό με την απόλυτη ατιμωρησία, συγχέει τις δύο αυτές σημαντικότατες έννοιες. Εδώ ακριβώς εντοπίζεται και η αιτία της γενικότερης κρίσης αλλά και ειδικότερα της επιπόλαιης οικονομικής διαχείρισης. Τα προβλήματα τα οποία βιώνουμε, δηλαδή, έχουν κατά κανόνα δημιουργηθεί εξαιτίας μιας διευρυμένης και παρατεταμένης κρίσης αξιών, συνέπεια της οποίας είναι και η κακή διαχείριση.
Η οικονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα είναι αποτέλεσμα του εθισμού στην αναξιοκρατία, της ατιμωρησίας, της γενικευμένης ηθικής κατάρρευσης και της απώλειας κάθε ίχνους εθνικής αξιοπρέπειας. Τα εν εξελίξει κοινωνικά τεκταινόμενα δεν μπορούν, σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει η Κυβέρνηση διά μέσου των «φωστήρων» του Υπουργείου Οικονομικών, να ερμηνευτούν με οικονομετρικές αναλύσεις, γιατί η μονοδιάστατη προσέγγισή τους δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να φωτίσει πάντα τον πιο έγκυρο δρόμο.
Η επιχειρηματολογία τους είναι πάντα νεφελώδης και συγκεχυμένη, αριστοτεχνικά σχεδιασμένη για να μπερδεύει τους πολίτες. Υποθέσεις και σενάρια αθροίζονται, γενικεύονται και μασκαρεύονται από τους «καρνάβαλους» που τις υποστηρίζουν ως αδιάψευστες αλήθειες.
Για αυτό και οι άρτια σκηνοθετημένες συζητήσεις, με τους «ειδικούς γκουρού» της οικονομίας που «παρελαύνουν» σχεδόν καθημερινά στις οθόνες των τηλεοράσεών μας, δεν είναι τίποτα άλλο από παράλληλοι μονόλογοι, που δεν συναντιούνται πουθενά και δεν έχουν καμιά απολύτως επαφή με την ουσία των πραγμάτων. Οι επιλογές μας μπροστά στην «καταιγίδα» είναι αυτές που καθορίζουν το επίπεδο αξιοπρέπειας και εθνικής υπερηφάνειας. Κατά γενική ομολογία νιώθουμε περήφανοι σήμερα για τους προγόνους μας, αμφιβάλλω όμως αν και οι απόγονοί μας θα νιώθουν το ίδιο περήφανοι για μας.
ΔΡ. ΔΩΡΟΣ ΠΑΦΙΤΗΣ
Οργανωτικός Γραμματέας
Συμμαχίας Πολιτών
