Μία εβδομάδα μετά τον άδικο χαμό της φίλης μας Στέλλας Κουρτέλλα Παπαγεωργίου σε τροχαίο δυστύχημα, ενώ διασταύρωνε την οδό Τσερίου στον Στρόβολο, είμαστε συγκλονισμένοι που τόσο άδικα χάθηκε ακόμα μια ανθρώπινη ζωή, μιας νεαρής μητέρας. Γράφω «άδικα» όχι γιατί θεωρώ τον θάνατο ένα άδικο γεγονός στη ζωή μας, αλλά για τον τρόπο που προκλήθηκε αυτός ο θάνατος. Προσωπικά θεωρώ σημαντικό προβληματισμό, αν ο τρόπος με τον οποίο προκλήθηκε αυτός ο θάνατος μπορούσε να προληφθεί.
Πιστεύω ότι, ναι, μπορούσε. Μπορούσε, γιατί πιστεύω ότι η ολιγωρία που έχουν δείξει οι υπεύθυνοι σε θέματα υποδομών, συγκοινωνιών και τροχαίας είναι ο κύριος λόγος που προκλήθηκε αυτό (και άλλα) τροχαία δυστυχήματα, κατά τα οποία πεζοί κτυπήθηκαν από διερχόμενα οχήματα. Η οδός Τσερίου είναι γνωστό ότι δεν έχει επαρκή φωτισμό τη νύχτα, δεν έχει ολοκληρωμένα πεζοδρόμια και άτακτα σταθμεύουν αυτοκίνητα όπου να ΄ναι, ενώ ο δρόμος αυτός εξυπηρετεί μεγάλο αριθμό οχημάτων καθημερινά. Η πολιτεία, λόγω ολιγωρίας, συντηρεί ακόμα τον δρόμο αυτό στην κατάσταση που περιέγραψα προηγουμένως, αφού οι αδυναμίες και προβλήματα που περιέγραψα έχουν διαπιστωθεί κατ’ επανάληψιν.
Επιπλέον, ο οδηγός που προκάλεσε αυτό το δυστύχημα οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ με πολύ υψηλό ποσοστό στο αίμα του. Αυτό μπορούσε να προληφθεί; Πιστεύω ναι, με την προϋπόθεση ότι η τιμωρία είναι πολύ αυστηρή ακόμα και για μικρή υπέρβαση της επιτρεπτής ποσότητας αλκοόλ στο αίμα μας, κάτι που δεν συμβαίνει. Διαπιστώνουμε και εδώ «ένοχη ανοχή». Και μη νομίσετε ότι το γράφω αυτό με ευκολία, επειδή δεν συνηθίζω να πίνω αλκοόλ όταν βγαίνω έξω. Μου αρέσει, αλλά την ίδια ώρα αναγνωρίζω ότι ποτό και οδήγηση δεν πάνε μαζί.
Σε συνέχεια των πιο πάνω, αναγνωρίζω και την έλλειψη δημόσιων μέσων μαζικής μεταφοράς, οικονομικά προσιτών για αρκετούς, για να αντικαταστήσουν το ιδιωτικό αυτοκίνητο. Με όσα έγραψα πιο πάνω, με απογοήτευση διαπιστώνω ακόμα μια φορά τα κενά που ανεχθήκαμε να δημιουργηθούν, τα οποία τελικά στοιχίζουν σε χαρά και προκαλούν πόνο. Ελπίζω αυτό να το διαπιστώσουν και όσοι ‘κάθονται’ σε κέντρα λήψεως αποφάσεων.
Εκεί στους αγγέλους που βρίσκεσαι, Στελλίτσα, μη μας ξεχνάς.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ
