Η μοναχική, σε επίπεδο αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πορεία της ελληνικής κυβέρνησης κατέδειξε τη διάσταση μεταξύ του απλού πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της πολιτικής εξουσίας της κάθε χώρας-μέλους και των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η θέση της Ελλάδας ήταν απλή και απόλυτα λογική: της επιβλήθηκε ένα πρόγραμμα δανεισμού και όροι που βούλιαξαν την ελληνική κοινωνία σε μια παρατεταμένη δυστυχία, φτώχια και μαρασμό - μια κατάσταση αντίθετη στον οφειλόμενο σεβασμό που αξίζει να υπάρχει υπέρ κάθε πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κυρίαρχο στοιχείο της προσπάθειας αυτής ήταν η θέση περί την οφειλόμενη προστασία της αξιοπρέπειας του κάθε πολίτη, που βαρύνεται η χώρα του με ένα μνημόνιο, το οποίο έχει στην πράξη αποδειχθεί καταστρεπτικό και λανθασμένο. Το να υποστηρίξει, πραγματικά και ενεργά, η Κυπριακή Δημοκρατία αυτή την προσπάθεια δεν είναι θέμα «συναισθηματικής» αλληλεγγύης, όπως πολλοί αναφέρουν.
Έπρεπε να είχε κατανοήσει καλά ο Υπουργός μας των Οικονομικών ότι, το αίτημα της Ελλάδος ήταν ορθό, δίκαιο και αναγκαίο και αποτελούσε την επιταγή του ίδιου του κυρίαρχου λαού ότι το μνημόνιο έχρηζε και χρήζει τροποποιήσεων με βάση τον σεβασμό σε αξίες και αρχές που θεμελίωσαν την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μια ένωση κρατών που έπρεπε να ήταν ένωση των πολιτών της και όχι των συμφερόντων των μεγάλων κρατών. Όμως είναι φανερό ότι δεν στηρίξαμε ουσιαστικά ή πραγματικά τον αγώνα αυτόν της Ελλάδας στο Γιούρογκρουπ. Δεν κατανοήσαμε και δεν ανιχνεύσαμε τις απαιτήσεις της ζωής και την ιστορική διάσταση της αλλαγής που η Ελλάδα έθεσε για δημιουργία μιας διαφοροποιημένης, αλλά σύμφωνης με τις αρχές που θεμελιώσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατάστασης.
Προφανώς η ελληνική κυβέρνηση μετέφερε τη φωνή του ίδιου του ελληνικού λαού και κατ’ επέκταση τη φωνή όλων των άλλων πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συμπαρίστανται στην Ελλάδα. Θυμίζει τη θέση του Τάσσου Παπαδόπουλου που πρόβαλε έναντι του καταστρεπτικού σχεδίου Ανάν, την αναφορά/υπόδειξη για αγώνα για το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και την ιστορία μας.
Ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός μίλησαν ξεκάθαρα, δίκαια και εύλογα ότι, δεν θα τύχει διαπραγμάτευσης η αξιοπρέπεια του λαού, όπως αυτή πήγαζε μέσα από τις σελίδες της ιστορίας και γιατί υπηρετεί αυτό τον λαό, όπως και κάθε λέξη που περιέχει το Σύνταγμα της χώρας.
Γι’ αυτό ο Πρωθυπουργός τόνισε πως είναι η φωνή της θέλησης του λαού κατά την τιμή, την ιστορία και τον πολύχρονο πολιτισμό του. Θέσεις προς παραδειγματισμό, κύρια της ηγεσίας κάθε χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέσεις που συνήγειραν το περί δικαίου αίσθημα λαών διάφορων χωρών και κύρια όμως στην ίδια την Ελλάδα, με τις μεγάλες συγκεντρώσεις συμπαράστασης.
Αίσθημα αλληλεγγύης που δυστυχώς δεν κατέδειξαν, με ανάλογη ένταση και συμμετοχή, οι δύο συγκεντρώσεις στη Λευκωσία. Από αυτή τη φωνή και τη θέληση του κυρίαρχου λαού της Ελλάδας οφείλει να παραδειγματιστεί, αλλά και να υπηρετήσει και η Κυπριακή Δημοκρατία διεκδικώντας τα δίκαιά μας.
Όμως απέτυχε να αναδείξει το δίκαιό μας στην επεκτατική μεθοδευμένη από χρόνια τουρκική επιδίωξη, αλλά και από τα οικονομικά αδιέξοδα που συσσώρευσε μια οκταετία ολέθρου και η οποία μας κατέστησε υπόδουλους στην Τρόικα με το «πιστόλι στον κρόταφο».
Για να αξίζει σεβασμού από τον λαό η πολιτική εξουσία, ως συμπολίτευση και αντιπολίτευση, θα πρέπει να καταδείξει ότι μπορεί να καταστήσει τον κάθε απλό πολίτη υπερήφανο ως πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει δικαιώματα και που μπορεί να ζει απελευθερωμένος από την τουρκική κατοχή, τον εκτοπισμό και τον μεθοδευμένο εποικισμό.
Άλλωστε οι φίλοι, εταίροι και στρατηγικοί σύμμαχοι σέβονται μόνον εκείνους τους λαούς και τις ηγεσίες τους που, με ψηλά το κεφάλι, διεκδικούν το δίκαιό τους. Ο Ελληνισμός συνεχίζει την ιστορική πορεία του και θα συνεχίσει να αγωνίζεται για αξίες και αρχές και μετά τη λήξη της θητείας της σημερινής ηγεσίας του Γιούρογκρουπ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των οποίων οι μέθοδοι που ακολουθούν θα παραμείνουν μελανό ψεγάδι στην ιστορία της Ευρώπης.
ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος
