Το ζήτημα της Ουκρανίας μαζί με το πρόβλημα με την Ελλάδα κυριαρχούν σήμερα στην ευρωπαϊκή σκηνή. Με τη διαφορά ότι στην Ουκρανία κόσμος σκοτώνεται, στον βωμό των φιλοδοξιών των Δυνάμεων. Η Ρωσία θεωρεί ότι η Ουκρανία είναι μέσα στη σφαίρα επιρροής της. Έχει ενσωματώσει την Κριμαία και επεμβαίνει μέσα στην εναπομείνασα Ουκρανία, όπου υπάρχουν Ουκρανοί που δεν αναγνωρίζουν την κυριαρχία του Κιέβου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ υποστηρίζουν το Κίεβο, με τους Αμερικανούς να θέλουν να τους δώσουν και όπλα. Η κατάσταση στη χώρα είναι εκτός ελέγχου και, όπως πάντα, τον λογαριασμό τον πληρώνει ο ουκρανικός λαός. Στους Ευρωπαίους, όπως και στους Αμερικανούς, δεν συμφέρει να κυριαρχήσουν οι Ρώσοι στη χώρα.

Η Μέρκελ και ο Ολάντ έσπευσαν επί τόπου για να πετύχουν ένα συμβιβασμό μεταξύ των αντιμαχομένων. Οι δύο ηγέτες κάλεσαν τον Ρώσο και τον Ουκρανό Πρόεδρο στο Μινσκ για συνομιλίες προς εξεύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης. Κατόπιν σκληρών και μακρών διαπραγματεύσεων που πέρασαν από πολλές φάσεις. Επετεύχθη την Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου, μια συμφωνία, για ένα σχέδιο ειρήνης για την Ουκρανία. Απεφασίσθη, επίσης, για τις 15 Φεβρουαρίου, κατάπαυση του πυρός.

Όλα αυτά είναι πολύ ενθαρρυντικά και σίγουρα μια πρόοδος στη φρίκη του πολέμου. Θα πετύχουν όμως; Οι δύο πλευρές έχουν τις δικές τους αξιώσεις και διερωτάται κάποιος αν θα μπορέσουν να βρουν μια κοινή συνισταμένη συνεννόησης.

Το σημερινό καθεστώς του Κιέβου θέλει να προσεγγίσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ. Θέλει π.χ. να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ. Αυτές οι φιλοδοξίες του Κιέβου δεν αρέσουν βέβαια στη Ρωσία, η οποία, κατά βάθος, θέλει την Ουκρανία κάτω από την επικυριαρχία της. Το μέλλον θα δείξει τι θα απογίνει η Ουκρανία.

ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων