Η ημιΚύπρος ζει για λίγες μέρες, τώρα, τους υστερισμούς του καρναβαλισμού. Η διαχρονική ματαιοπανήγυρις του παρόντος βίου μας εισέβαλε και φέτος θριαμβευτής και «εθνικοκοινωνικός καθοδηγός» μιας κοινωνίας γενικώς αποπροσανατολισμένων και πολιτών αυτοεκμηδενιζομένων. Σε αυτά τα παρδαλά πανηγυράκια παρελαύνουν «αρματωμένοι» αρλεκίνοι, ανήλικες κορασίδες, μεστωμένες κυράδες και σωρεία «άλλων» που, εν δόξη, διακωμωδούν εαυτούς και αλλήλους και καυτηριάζουν, δήθεν, τη μιζέρια μας, άρματα και Ιανοί* πολυπρόσωποι υπό συνθήκες… εθνικοσαλώματος και «αντίστασης» στο κατάντημά μας! Υπό συνθήκες κατοχής, εποικισμού και ρεζιλέματος. Με τον κατακτητή να επιχαίρει για τα κατορθώματά του.

Ένας λαός λοιπόν αυτομαστιγωμένος, μεταμφιεσμένος εν κραιπάλη - πασαλειμμένοι μουσαμάδες, ευλαβικά στρατευμένοι στον διασυρμό του κυπριακού Ελληνισμού, εκλιπαρούμεν έργοις την ήττα μας. Και διαπαιδαγωγούμε ομοίως και τη νεολαία μας. Η φανατική γελοιοποίησή μας υπό συνθήκες αφανισμού, συν η παραφροσύνη του δήθεν Αγίου Βαλεντίνου (μιας ξενόφερτης σαχλαμάρας) και η κοινωνική παράκρουση των ημερών, ταπεινώνουν. Και ηρωοποιούν το ευτελές, βαρβαρώδες επινόημα των ημών καρναβαλαίων.

«Και είναι να φράξει κανένας τα μάτια του. Και σε κάνουν, όχι μόνο να αηδιάζεις με το κατάντημά μας, αλλά και να θυμώσεις για την αδιαντροπία που φανερώνουν αυτά τερατουργήματα», όπως έλεγε και ο Κόντογλου.** Στην τραγική κατάσταση που βρίσκεται η πατρίδα μας και «οι πολλοί χειμώνες χειμαζόμενοι που περάσαμε και περνούμε, θα έπρεπε να μας είχαν συνετίσει και να είχαμε έλθει εις εαυτόν». Αλλά φευ!

Υ.Γ. Όθεν, ας αναμένουμε τα χείρω. Αυτοχειριαζόμενοι και υλακτούντες ανάρθρως εν δουλεία και εθνική ταπεινώσει, ως εις ζούγκλα ερυθροδέρμων.
*Ιανός = Διπρόσωπος θεός των Ρωμαίων.
**Κόντογλου = Λόγιος από τις Κυδωνιές της Μ. Ασίας (1897-1965).

ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΡΥΔΑΣ
Πρώην Δήμαρχος Μόρφου