Από τον καιρό που υπάρχει ανθρώπινη ιστορία υπάρχουν πόλεμοι και η έμφυτη τάση του ανθρώπινου γένους είναι να ομαδοποιείται και να αλληλοσκοτώνεται.** Πάντοτε ο δυνατός προσπαθούσε να επιβληθεί στον αδύνατο εάν ο αδύνατος είχε κάτι «πολύτιμο» για τον δυνατότερο. Στην περίπτωσή μας, εμείς είμαστε ο αδύναμος (η Κυπριακή Δημοκρατία) και το «πολύτιμο» είναι οι τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου και -ίσως- πετρελαίου στην ΑΟΖ μας. Και το ερώτημα είναι: μπορεί οποιοδήποτε διεθνές σώμα να εγγυηθεί την ασφάλεια ενός κράτους ή του υποθαλάσσιου πλούτου του έναντι του δυνατότερου γείτονα;
Εάν σε μια χρονική στιγμή η Τουρκία κλιμακώσει την ένταση και επιχειρήσει να τοποθετήσει εξέδρα φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας -όπως απειλεί- ποιος θα έλθει να υπερασπισθεί τα δίκαιά μας; Στις συνθήκες αναρχίας της διεθνούς πολιτικής κυριαρχεί ο νόμος της ισχύος. Σε ένα τέτοιο σύστημα κάθε κρατική οντότητα πρέπει από μόνη της να μεριμνήσει πρώτα από όλα για την επιβίωση και αυτοπροστασία της.
Το άναρχο διεθνές σύστημα «τιμωρεί» όσα κράτη δεν μεριμνούν για την αυτοπροστασία τους,*** όπως η Κυπριακή Δημοκρατία το 1974 και όπως συνεχίζει από τότε να πράττει. Αυτή τη χρονική περίοδο η Τουρκία εφαρμόζει πολιτική των κανονιοφόρων, δηλαδή χρησιμοποιεί την πολεμική και ιδιαίτερα τη ναυτική υπεροχή της για να επιβάλει την άποψή της. Και εμείς πώς αντιδρούμε στη στυγνή εφαρμογή της ισχύος; Οι επιλογές μας είναι περιορισμένες και ουσιαστικά επιβάλλονται από τη μελέτη της …Ιστορίας. «Ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».****
Άρα ή θα συμμορφωθούμε με τις τουρκικές υποδείξεις ή θα αυξήσουμε τη δύναμή μας για να μπορούμε να αντιταχθούμε στις τουρκικές υποδείξεις. Και αυτό ήλθε να μας πει με τον δικό του τρόπο ο νέος υπουργός Άμυνας της Ελλάδος. Κάποιοι «νούσιμοι» τον κοροΐδεψαν, είναι οι ίδιοι που αποδέχθηκαν το σχέδιο Ανάν το 2004 και γενικά είναι τα άτομα που θεωρούν την αύξηση της ισχύος του κράτους μας σπατάλη πόρων και είναι υπέρ του άμεσου συμβιβασμού.
Όμως ο λαός αποφάσισε με την πλειοψηφία του 76% ενάντια στο σχέδιο Ανάν, να απορρίψει τη λύση του άμεσου συμβιβασμού. Η ανάλυση της ισραηλινής στρατηγικής και τακτικής θα βοηθούσε πολύ την πολιτική ηγεσία της ΚΔ να εφαρμόσει μια στρατηγικά σωστή πολιτική για επιβίωση του Ελληνισμού στο μικρό μας νησί. Συνολικά το Ισραήλ διεξήγαγε 7 πολέμους από τότε, πάντοτε πολεμώντας με αριθμητικά ανώτερους στρατούς αλλά νίκησε σε όλους. Είχε όμως εμπνευσμένη πολιτική και στρατιωτική ηγεσία και πολίτες που ήθελαν να παλέψουν.
Σε παραλληλισμό, ο Ελληνισμός σήμερα αριθμεί πέραν των 11,000,000 ψυχών και με ένα σωστά δομημένο Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα μπορεί να υψώσει το παράστημά του στον απειλητικό γείτονα που κατανοεί μόνο τη στρατιωτική ισχύ. Τρανό παράδειγμα πώς τα κράτη διαφοροποιούνται όταν αντιμετωπίζουν την ισχύ: όταν ο ισραηλινός στρατός σκότωσε 8 Τούρκους πολίτες στο επεισόδιο «Mavi Marmara» που επιχειρούσαν να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας, η τουρκική κυβέρνηση αρκέστηκε σε λεκτικές διαμαρτυρίες!
Η ΚΔ πέραν από τις διπλωματικές κινήσεις οφείλει να καταστρώσει ένα μακροχρόνιο σχέδιο ενίσχυσης της αμυντικής της ικανότητας, το οποίο θα βασίζεται πρώτιστα στα έσοδα από την ΑΟΖ. Μια εύρωστη οικονομία πολλαπλασιάζει την ισχύ ενός κράτους. Αυτό ίσως να εξηγεί την ενέργεια της Τουρκίας να επιμένει να τορπιλίσει την οποιαδήποτε ενέργεια προς εκμετάλλευση του φυσικού μας πλούτου. Η Τουρκία με την εμπειρία της κρίσης στα Ίμια τον Ιανουάριο του 1996, που πέτυχε τη ματαίωση οποιασδήποτε εμπορικής ελληνικής εκμετάλλευσης στο Αιγαίο, προσπαθεί να πετύχει τουλάχιστο την παγίωση της κατάστασης στην Κύπρο με τη χρήση του ναυτικού της.
«Δεν κατηγορώ εκείνους που επιζητούν να επεκτείνουν την εξουσία τους. Κατηγορώ εκείνους που είναι πρόθυμοι να υποταχθούν», Ερμοκράτης, Θουκυδίδου «Ιστορία» Δ61
*Kenneth Waltz «Man,State and War», New York, Columbia University Press 1959**Bernard Brodie, «War and Politics»
***Θουκιδίδου «Ιστορία»
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Πρόεδρος Επιτροπής Μελετών ΔΗΚΟ
