Είναι με πόνο ψυχής που πληροφορηθήκαμε τα όσα συνέβησαν/ή συμβαίνουν στην ΕΔΕΚ. Δυστυχώς η σοφία, η πολιτική αρετή και η ομόνοια πήραν την κατιούσα. Ελπίζουμε το μήνυμα που έστειλε ο Δημιουργός και επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, κ. Βάσος Λυσσαρίδης, να έπεσε σε γόνιμο έδαφος και σε «ώτα ακουόντων».

Ειλικρινά είναι δύσκολο να πιστέψουμε πως γίνεται τόσος θόρυβος για μια θέση κάτω από τη σκιά του ήλιου. Ο «πολιτικός σεισμός» που έχει ξεσπάσει μεταξύ των μεν και των δε, πρέπει να σταματήσει, για να μπορέσει να διαφανεί ο αμοιβαίος αλληλοσεβασμός και η αναγκαία ενότητα. Οτιδήποτε όμως κι αν συμβαίνει ή συνέβηκε χρειάζεται όλοι -από τα απλά μέλη μέχρι τα αξιωματούχα- να κινήσουν για μια νέα αρχή ή ένα νέο ξεκίνημα. Να αυτοαξιολογηθούν, να ενδοσκοπηθούν και αυτοεκτιμώμενοι να αφαιρέσουν αδυναμίες και ελαττώματα.

Όλοι τους -«παιδιά του ιδρυτή της»- πρέπει να είναι εκεί. Γιατί έχουν το ίδιο αίμα που ρέει στις φλέβες τους, τα ίδια ιδανικά, τα ίδια οράματα, το ίδιο μερίδιο ευθύνης ή καθήκοντος: Να στεριώσουν όσο πιο στέρεα μπορούν την πάλαι ποτέ ΕΔΕΚ -που κατέβηκε από τον ουρανό στη γη- για να είναι ή για να γίνει ο δάσκαλος της αγάπης προς την πατρίδα και ο κήρυκας του αγώνα για ψωμί και ελευθερία.