Όλοι θρηνούν και αναθεματίζουν, υπάρχει αλαλούμ για κάποιες μέρες και μετά γαλήνη και ηρεμία, ως να μη συνέβη τίποτε…

Αντιμάχομαι τον εαυτό μου εδώ και δυο-τρεις μέρες, γιατί κάποιες ειδησούλες που περιέπεσαν στην αντίληψή μου, με εξοργίζουν τέτοιες μέρες. Θέλω να εξωτερικεύσω τον θυμό μου αυτό με χιούμορ, αλλά άλλο το θέλω και άλλο αυτό που ξεχειλίζει από μέσα μου λόγω αυτών που διαβάζω.

Και για να μην σας κρατώ σε αγωνία, αναφέρομαι σε δημοσιεύματα, βάσει των οποίων το μεγαλύτερο μέρος κάποιων υποστατικών λειτουργούν χωρίς τις απαραίτητες άδειες από τις αρμόδιες Αρχές.

Όταν, ο μη γένοιτο, συμβεί ένας πνιγμός σε μη αδειούχα πισίνα, όλοι ξιφουλκούν εναντίον πάντων: των ιδιοκτητών που έκτισαν χωρίς άδεια, των Κοινοτικών Αρχών που δεν την έκλεισαν αφού δεν είχε άδεια, των Κυβερνητικών Ελεγκτικών Υπηρεσιών που δεν άσκησαν τον απαιτούμενο έλεγχο και πάει λέγοντας.

Όλοι θρηνούν και αναθεματίζουν, υπάρχει αλαλούμ για κάποιες μέρες και μετά γαλήνη και ηρεμία, ως να μη συνέβη τίποτε. Κι όμως τώρα επισημαίνεται στον Τύπο ότι τα τρία τέταρτα των πισίνων στην Κύπρο είναι μη αδειούχες. Τι κάνουν οι αρμόδιες Αρχές τώρα, προληπτικά;

Ή μήπως πρέπει να χαθεί κάποια ζωή για να ενδιαφερθούν;

Γίνεται επίσης αναφορά σε επικίνδυνα παιγνίδια σε λούνα παρκ. Ξέρω ότι όταν πριν από αρκετό καιρό συνέβη ένα ατύχημα με θύμα ένα παιδάκι, έτρεχαν λυτοί και δεμένοι, για να αποκαλυφθεί τελικά ότι η μια Υπηρεσία έριχνε το φταίξιμο σε άλλη, γιατί η αρμοδιότητα δεν ήταν ξεκάθαρο σε ποια απ’ όλες ανήκε. Ελπίζω να το ξεκαθάρισαν στο μεταξύ, γιατί ο χειμώνας θα περάσει και ανοιξιάτικα τα παιδάκια θα γεμίζουν τους παιδότοπους για να ξεμουδιάσουν από την κλεισούρα του κακόκαιρου.

Κι η άλλη είδηση, για τα πρατήρια βενζίνης, που κι αυτά στη μεγάλη πλειοψηφία τους λειτουργούν χωρίς άδεια; Όλα αυτά τα γνωρίζουν οι ιθύνοντες. Απορώ πώς αντιδρούν όταν διαβάζουν αυτές τις ειδήσεις στις εφημερίδες. Εγώ εξανίσταμαι. Αντιδρώ. Εκείνοι; Μήπως είναι κι αυτό δουλειά του Γενικού Ελεγκτή, να τους αφυπνίσει; Στέλλοντας καμιά απ’ εκείνες τις εγκυκλίους προς τ’ αρμόδια τμήματα, ότι υποχρεούνται να ελέγχουν τα υποστατικά και να θέτουν τους ιδιοκτήτες ενώπιον των ευθυνών τους.

Αν μη τι άλλο, βγάζοντας όλες τις απαιτούμενες άδειες, θα επωφελείτο και ο κρατικός κορβανάς, αυτές τις δύσκολες μέρες.

Μπορεί να πει κανείς, δεν βαριέσαι! Έτσι λειτουργούν τα πράγματα σ’ αυτό τον τόπο. Οι άδειες για υποστατικά τέτοιου είδους μάς μάραναν τώρα. Εδώ τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί, κρίση, κουρέματα, διαφθορά, ας δει ο καθένας πώς θα επιβιώσει κι ας αφήσει τις άδειες. Μπορούν να περιμένουν. Ε, όχι, ρε παιδί μου, λέω. Δε μπορούν να περιμένουν. Γιατί κάθε τέτοια παρανομία τώρα, μπορεί να στοιχίσει μια ζωή αύριο. Ή μια μικρή παράλειψη τώρα, μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη αργότερα και η μια ατασθαλία φέρνει την άλλη και το σύστημα αρχίζει να τρίζει. Και όταν το κακό γίνει, όλοι διερωτόμαστε «τις ή τι πταίει;».

Πρόληψη τώρα, παρά μετάνοια ύστερα!