To μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: προϋπόθεση για να φθάσουμε ξανά στο «θαύμα» και στην αποκατάσταση της αξιοπρέπειας ως λαού και χώρας, αποτελεί η διεκδίκηση του δικαίου μας, με βάση μια σταθερή νέα
Η ομιλία του Πρωθυπουργού (2/2/15) ενώπιον των εκπροσώπων του κυρίαρχου λαού στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας, πέραν και έξω από τα καθιερωμένα (και εσφαλμένα κατά την άποψή μου) περί τη διζωνική και δικοινοτική ομοσπονδία, (η φύση της οποίας δεν συμπίπτει με την αναφορά περί «δικαίας» και «λειτουργικής» λύσης, όπως και η αναφορά του για «επανένωση» αντί του δικαιώματος της απελευθέρωσης), περιείχε κύρια την επίκληση: της «αξιοπρέπειας» που δικαιούται και οφείλει να διεκδικεί κάθε λαός, που σέβεται την ιστορία και τις θυσίες του.
Μια υπόδειξη που πρέπει να τύχει, επιτέλους, εφαρμογής απ' όλη την κυπριακή ηγεσία. Πρόσθεσε, μάλιστα, ο Πρωθυπουργός με την ποιητική αναφορά του Σεφέρη πριν από 60 περίπου χρόνια, για το «θαύμα» της Κύπρου, την πρόθεσή του εκ μέρους της Ελλάδος να διεκδικήσει ώστε να επιτευχθεί το «θαύμα» της ειρηνικής συμβίωσης και πραγματικής αλληλεγγύης των λαών της Ευρώπης.
To μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: προϋπόθεση για να φθάσουμε ξανά στο «θαύμα» και στην αποκατάσταση της αξιοπρέπειας ως λαού και χώρας, αποτελεί η διεκδίκηση του δικαίου μας, με βάση μια σταθερή νέα, διεκδικητική πορεία, σε πείσμα της Τουρκίας, που μας θεωρεί και μας προσβάλλει ως «εκλιπούσα», δήθεν, χώρα.
Είναι προφανώς θέμα υποχρέωσης του καθενός μας, έναντι στο πρόβλημα της εισβολής, στρατιωτικής κατοχής και διαίρεσης, με τη συνεχιζόμενη απαράδεκτη για σαράντα και πλέον έτη σωρευτικής παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του μεθοδευμένου παράνομου εποικισμού, ώστε εμείς που είμαστε οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, να προβάλουμε συστηματικά και αποφασιστικά μια σταθερή, αποφασιστική και συγκροτημένη διεκδίκηση, κατά το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο.
Η αναγκαία στροφή και τομή στα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας (και γενικότερα αριθμού χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης), που διεκδικεί ο κ. Τσίπρας και οι συνεργάτες του, αποτελεί όχι μιαν απλώς γενναία στρατηγική, αφού κύρια αποκαλύπτει μιαν ανθρώπινη και πραγματική ανάδειξη των υπαρκτών τεραστίων προβλημάτων από την πολιτική της λιτότητας. Μια λιτότητα που αμφισβητεί η Ελληνική Κυβέρνηση με δεδομένο τις όσες δυσχέρειες βιώνουν σήμερα πολλοί άλλοι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Διεκδικεί δε τούτο η Ελλάδα, γνωρίζοντας τις δυσκολίες και τα εμπόδια που υπάρχουν και/ή θα τεθούν στον δρόμο της. Διεκδικεί λύσεις θεσμικές, που να συμπίπτουν με τις αρχές και αξίες που θεμελίωσαν την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, και που αφορούν τα δικαιώματα κάθε Ευρωπαίου πολίτη και την οφειλόμενη αλληλεγγύη. Αρχές και αξίες τις οποίες, όμως, δεν επέδειξε η Ευρωπαϊκή Ένωση έναντι της Τουρκίας για όσες παρανομίες διέπραξε και διαπράττει σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, που είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατάσταση που εν πολλοίς οφείλεται και στο ότι εμείς οι ίδιοι, που υφιστάμεθα τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής, δεν διεκδικήσαμε ό,τι και όσα δικαιούμαστε.
Απλώς αφεθήκαμε κατά εσφαλμένη τακτική ή αντίληψη πραγμάτων, να παρασυρόμαστε μέσα από έναν ατέρμονα διακοινοτικό διάλογο σε υποχωρήσεις, αναμένοντας «αντίδωρα» κατά τις «υποδείξεις και υποσχέσεις» τρίτων, που ουδέποτε κινήθηκαν κατά το δίκαιο. Είναι δικαία η απορία κάθε απλού πολίτη αυτής της χώρας, με δεδομένο τον τουρκικό επεκτατισμό, εάν, με αφορμή την εδώ παρουσία του Έλληνα Πρωθυπουργού, η πολιτική ηγεσία του τόπου υπέδειξε ότι είναι πλέον, μετά από σαράντα και πλέον χρόνια, αναγκαίο να ξεφύγουμε από την καταστρεπτική πορεία, που μας οδηγεί η πολιτική του καλού παιδιού και η συγκεκριμένη μορφή δικοινοτικού διαλόγου.
Το πρόβλημά μας ως ζήτημα παραβίασης Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου, σε συνδυασμό με τις αξίες και την αρχή της αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαμορφώνει ένα βαθμό ελπίδας και προσδιορίζει θεμελίωση δίκαιης διεκδίκησης. Αν υπάρξει η διεκδίκηση, θα υπάρξει ελπίδα επιβεβαίωσης της αξιοπρέπειάς μας, για να επέλθει το «θαύμα».
ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος
