... αυτούς που έκλεισαν τη Γιουροσύπρια και τις Κυπριακές Αερογραμμές;

Το κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών βρήκε πολλούς που, ενώ οι ίδιοι και το κόμμα τους, έκλεισαν την Γιουροσύπρια και συμμετείχαν στο άνοιγμα του τάφου των Κυπριακών Αερογραμμών, να βγαίνουν στα κανάλια και άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και να ζητούν και ρέστα. Παρά το ότι, για εμένα, το κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών ήταν αναμενόμενο, εντούτοις στενοχωρήθηκα, όπως, πιστεύω, και η πλειοψηφία του κυπριακού λαού. Εκφράζω τη συμπάθειά μου προς το προσωπικό των Κ.Α., που έχασαν την εργασία τους.

Τη Γιουροσύπρια την έκλεισε η κυβέρνηση Χριστόφια-ΑΚΕΛ, ενώ οι Κυπριακές Αερογραμμές έκλεισαν λόγω των λανθασμένων αποφάσεων των προηγούμενων Διοικητικών Συμβουλίων και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Για την ιστορία, να υπενθυμίσω ότι η Γιουροσύπρια ήταν θυγατρική εταιρεία των Κυπριακών Αερογραμμών με κέρδη πέραν των 3 εκ. ευρώ ετησίως. Μέσα στο πλαίσιο του πρώτου σχεδίου διάσωσης των Κυπριακών Αερογραμμών (2005-2006), η τότε κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου την αγόρασε έναντι του ποσού των 14 εκ. λιρών ή 21 εκ. ευρώ. Η κυβέρνηση Χριστόφια-ΑΚΕΛ απέλυσε τον Γενικό Διευθυντή (κ. Σουρουλλά) και διόρισε Εκτελεστικό Πρόεδρο τον κ. Ελευθέριο Ιωάννου, πρώην Πρόεδρο της Τράπεζας Κύπρου.

Μια κερδοφόρα εταιρεία, μέσα σε δυο χρόνια κατόρθωσαν να την κλείσουν. Παραμένει αναπάντητο όμως το ερώτημα, αν ο Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Χριστόφια-ΑΚΕΛ κ. Χαρίλαος Σταυράκης, που διαβεβαίωνε τη Βουλή ότι με την έγκριση των 35 εκ. για ενίσχυση της Γιουροσύπρια αυτή θα ήταν κερδοφόρα, και μόλις τα πήρε τα έδωσε στις Τράπεζες και έκλεισε την εταιρεία, αν η ενέργεια αυτή, να παραπλανήσει τη Βουλή, είναι και ποινικό αδίκημα.

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση Χριστόφια-ΑΚΕΛ έκλεισαν τον 100% κρατικό Αερομεταφορέα, και έστειλαν στην ανεργία 350 υπαλλήλους. Επανέρχομαι όμως στις Κυπριακές Αερογραμμές και θα ανασκοπήσω τα γεγονότα που οδήγησαν την εταιρεία στην πτώχευση, όπως τα έζησα εγώ. Η κατρακύλα των Κυπριακών Αερογραμμών ουσιαστικά άρχισε επί της Προεδρίας Χάρη Λοϊζίδη και διακυβέρνησης Γλαύκου Κληρίδη. Υπενθυμίζω ότι στο τότε συμβούλιο εκπροσωπούντο τόσο ο ΔΗΣΥ με νυν βουλευτή του, όσο και το ΑΚΕΛ με τον νυν αναπληρωτή κοινοβουλευτικό του εκπρόσωπο και το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ με ανώτερα στελέχη τους. Ποια ήταν η κατρακύλα;

* Αγόρασαν τα δύο Α330, που όλοι λένε ότι όταν πετούσαν η ζημιά ήταν μεγαλύτερη από αυτήν που αν έμειναν καθηλωμένα στο έδαφος. Κανένας δεν μας είπε πόσες δεκάδες εκατομμύρια ήταν η ζημιά από τα Α330.
* Δημιούργησαν την HELLAS JET, με έδρα την Αθήνα και πετούσαν στις Βρυξέλλες και στο Λονδίνο. Η ζημιά στις Κυπριακές Αερογραμμές ξεπέρασε τα 200 εκ.
* Η κυβέρνηση Χριστόφια-ΑΚΕΛ, που κατέλαβε την εξουσία το 2008, όχι μόνο δεν υλοποίησε το σχέδιο διάσωσης που συμφώνησαν οι συντεχνίες και οι Κ.Α., με τη μεσολάβηση του τότε Υπουργού Εμπορίου Γ. Λιλλήκα, αλλά άρχισε τις νέες προσλήψεις, αυξάνοντας σημαντικά τα έξοδα της εταιρείας.
* Το διορισθέν από την κυβέρνηση Χριστόφια-ΑΚΕΛ Διοικητικό Συμβούλιο, με επικεφαλής τον κ. Σταύρο Σταύρου, όχι μόνο συνέχισε τις σπατάλες, αλλά προχώρησε στην επέκταση της εταιρείας στην ελληνική αγορά, με έδρα τη Θεσσαλονίκη και πτήσεις στην Αθήνα και ελληνικά νησιά, εξανεμίζοντας στους τέσσερεις ανέμους δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.
* Το κερασάκι στην τούρτα, όμως, με άλλα λόγια την ταφόπετρα στον τάφο των Κυπριακών Αερογραμμών, την τοποθέτησε η κυβέρνηση Χριστόφια-ΑΚΕΛ με τις παράνομες επιχορηγήσεις, παρά τις έγγραφες προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
* Δυστυχώς όμως τις αμαρτίες, τα λάθη και τις παραλείψεις των εκάστοτε διοικούντων και των εκάστοτε κυβερνήσεων δεν τις πληρώνουν οι ίδιοι. Τις πλήρωσαν το προσωπικό της Γιουροσύπρια, τις πληρώνουν το προσωπικό των Κυπριακών Αερογραμμών και οι Κύπριοι φορολογούμενοι.

Στο κλείσιμο, όμως, των Κυπριακών Αερογραμμών έβαλαν το λιθαράκι τους και οι πιλότοι. Στους καλούς εκείνους καιρούς, που λόγω προστασίας οι Κ.Α. πραγματοποιούσαν κέρδη, οι πιλότοι έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να τα μειώνουν. Θα υπενθυμίσω την προσγείωση του αεροπλάνου στη Ρόδο γιατί έληξε το ωράριο και τα συχνά επαναλαμβανόμενα μέτρα της συντεχνίας τους, που είχαν σαν αποτέλεσμα τις συχνές καθυστερήσεις. Ενδεικτικά θα ήθελα απλώς να αναφέρω ότι χαρακτήρισα τα πιο πάνω σαν αναχροσυνδικαλισμό τόσο δημόσια όσο και σε άρθρο μου στην εφημερίδα της ΣΕΚ, Εργατική Φωνή. Τον Ιανουάριο του 2006, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις στις οποίες έλαβαν μέρος και οι πέντε συντεχνίες των Κ.Α., και στις οποίες επικεφαλής ήταν οι Γ.Γ. της ΣΕΚ Δ. Κιττένης και της ΠΕΟ Π. Κυρίτσης, επιτεύχθηκε συμφωνία για το πακέτο διάσωσης.

Οι ηγεσίες και των πέντε συντεχνιών, συμπεριλαμβανομένων και των πιλότων, ανέλαβαν να το πάρουν στα μέλη τους με προτροπή/εισήγηση να εγκριθεί. Όταν όλες οι άλλες συντεχνίες το ενέκριναν, οι πιλότοι άλλαξαν το συμβούλιό τους και ακολούθως την απέρριψαν. Η εταιρεία, ορθά, εφάρμοσε για όλους τη νέα συμφωνία, που προνοούσε μείωση ωφελημάτων και εθελοντικό πλεονασμό με ικανοποιητικές αποζημιώσεις. Οι πιλότοι άρχισαν να εφαρμόζουν τακτική κωλυσιεργίας και προσέφυγαν και στα δικαστήρια. Αυτήν την πολιτική εφάρμοσαν και πρόσφατα, όταν το άλλο προσωπικό, στην πλειοψηφία του χαμηλόμισθοι, δέχθηκαν μείωση της εισφοράς της εταιρείας στο Ταμείο Προνοίας, οι πιλότοι προχώρησαν σε προσωπικές αγωγές εναντίον των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου.

Αυτό όμως είναι ένα μικρό λιθαράκι στο κλείσιμο της εταιρείας. Την ευθύνη την φέρουν ακεραία τα εκάστοτε Διοικητικά Συμβούλια των Κ.Α., και οι κυβερνήσεις εκείνες που ενώ έβλεπαν την κατρακύλα, σφύριζαν αδιάφορα. Γι' αυτό επιβάλλεται η δημιουργία Διερευνητικής Επιτροπής, ανεξάρτητης από τα κόμματα και την Κυβέρνηση, για να ανακαλυφθούν και τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι που συνέβαλαν, μέσα σε πέντε χρόνια, η Κύπρος να χάσει και τις δυο κρατικές αεροπορικές εταιρείες.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΙΤΤΕΝΗΣ
Τέως Γ.Γ. ΣΕΚ, μέλος Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής