Η Κύπρος χρειάζεται να γυρίσει σελίδα και ένα χάρτη και πυξίδα για το αύριο…
Παρόλο που διαχρονικά βρισκόμαστε σε ζωή καταιγίδων, εντούτοις η πολιτική τάξη, τα κόμματα και γενικά το κατεστημένο της χώρα κουβαλούν στις αποσκευές τους πρακτικές και ιδεολογίες που οδήγησαν τη χώρα στη γενική χρεοκοπία από πνευματική, ηθική πολιτική, κοινωνική και οικονομική επειδή ήταν και είναι φτιαγμένα στο πανί των ιδεοληψιών και πολιτικών πρακτικών που επωφελούνται από αυτήν τη μεθολογία για να συνεχίζουν την κυριαρχική τους εξουσία χρησιμοποιώντας πατριωτικές κορώνες και συνθηματολογία που ικανοποιούν τις μάζες αλλά αποτελούν αναχώματα για την έξοδο της κοινωνίας και χώρας από την ποικιλόμορφη χρεοκοπία για να βαδίσει στην ανόρθωση.
Ενώ απαιτείται μέγιστη σύνθεση απόψεων και ενότητα, εντούτοις εστιαζόμεθα σ’ ένα είδος φονταμενταλισμού, που δεν ξεφεύγει από το χθες και διαιώνιζε την κάθε είδους εξάρτηση, ταπείνωση και διασυρμό της κοινωνίας και χώρας. Η Κύπρος χρειάζεται να γυρίσει σελίδα και ένα χάρτη και πυξίδα για το αύριο, χωρίς να επιστρέψουμε στον λαϊκισμό και την προπαγάνδα προηγούμενων δεκαετιών που έχουμε σφετερισθεί. Απαιτούνται αλήθειες, ρεαλισμός και υγιείς φιλοδοξίες και όχι επιταγές διακομματικού λαϊκισμού, που δεν αγγίζουν την πραγματικότητα. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε πώς κτίζεται η ανάπτυξη, τον ρόλο των θεσμών, της γνώσης, των επιστημών, της κοινωνικής γεφύρωσης, της πολιτικής διαφθοράς, της ανικανότητας του κράτους, και της διχόνοιας. Χρειαζόμαστε μια δυναμική ανάπτυξη χωρίς χρήματα διαφθοράς και μιζαδόρους, που οδήγησαν στην οικονομική και πολιτική πτώχευση και στην πτώση αξιών και ιδεών.
Η ανερμάτιστη πλημμυρίδα πολιτικών και ιδεών οδήγησε τον λαό στην εξόντωση και την υπάρχουσα δημοκρατία μας σ’ έναν ελλιπή μηχανισμό, που δεν καταλογίζει ευθύνες και σε ανεύθυνες πολιτικές αποφάσεις που τώρα απαιτείται να κινηθούμε δυναμικά ενάντια στις διαχρονικές μας παθογένειες διά της στροφής προς την παραγωγή, και ανάπτυξη δίκαιης κατανομής των βαρών μεταξύ των κοινωνικών ομάδων, κοινωνικής αλληλεγγύης, σε αυτούς που ρίχνονται στη γωνιά της εφαρμογής των νόμων και της μεταρρύθμισης του κράτους και της λύσης του πολιτικού μας προβλήματος γιατί τα μηνύματα που μας στέλλονται δεν είναι ενθαρρυντικά.
Όλα αυτά απαιτούν λογική, σύνεση, αιματηρές θυσίες και ριζοσπαστικές αλλαγές για να ξεφύγουμε από τα αναρρίθμητα λάθη μας όπου υπηρετήσαμε και την καταστροφή που έχουμε υποστεί μακριά από τον πολιτικό φανατισμό που χρησιμοποιούμε ως άμυνα για τις αποτυχίες μας σε διχαστικό και πολιτικό επίπεδο. Πρέπει να ξεφύγουμε από την αντίφαση, την πολιτική της μιζέριας, την εσωτερική κοινωνική και πολιτική ένταση/ σύγκρουση και εκείνης του εξωτερικού, γιατί όλες αυτές παράγουν περιορισμένα αποτελέσματα, τα οποία προέρχονται από το στήσιμο του κράτους μας, τις αμφιλεγόμενες πολιτικές, νοοτροπίες, περιορισμένες γνώσεις για το εγειρόμενο θέμα, πολιτικής και κοινωνικής αδιαφορίας που αποσταθεροποιούν πολιτικά και κοινωνικά την Κύπρο.
Εάν δεν προχωρήσουμε μαζί για τη μεταρρύθμιση και αλλαγή των παθογενειών μας, που είναι μια αλυσίδα, δεν θα μπορέσουμε να ισχυροποιηθούμε και ούτε να αναπτύξουμε κοινές πολιτικές για όλα τα προβλήματα που μας απασχολούν και πάντοτε θα είμαστε περικυκλωμένοι από αυτόκλητους σωτήρες κάθε μορφής, που παρουσιάζονται σαν άγγελοι αλλά η Κύπρος χάνεται και αργεί να ξελασπώσει.
Διαχρονικά οι ατέρμονες πολιτικές, σχεδιασμοί, φθόνος, καχυποψία αποτέλεσαν την καταστροφή μας.
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ
