Η εκλογή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην εξουσία ήρθε με την πρώτη αμφιλεγόμενη κίνηση του Πρωθυπουργού πλέον και ηγέτη του κόμματος Αλέξη Τσίπρα να αρνηθεί να ορκιστεί στο Ευαγγέλιο, πράγμα που έκανε τον γύρο του κόσμου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως «πολιτικός όρκος Τσίπρα».

Πίσω από αυτήν την πράξη πρώτων εντυπώσεων υπάρχουν, όμως, άλλα σημαντικά που δείχνουν μια πρώτη εικόνα για τις προθέσεις και επιδιώξεις του νεαρού ηγέτη. Κατ’ αρχήν η επιλογή συμμαχίας με τους Ανεξάρτητους Έλληνες (ΑΝΕΛ) ήρθε να εκπλήξει πολλούς Ευρωπαίους, που βλέπουν μια παράταιρη ιδεολογική συμμαχία (Αριστερά-Δεξιά), πλην όμως «έσωσε» το ευρώ, που πήρε αρνητική πτώση μετά τα νέα της εκλογής, αφού οι οικονομικοί κύκλοι ελπίζουν, πλέον, ότι θα αποφευχθούν καθαρά αριστερές οικονομικές πολιτικές με αυτόν τον τρόπο.

Μια σημαντική προέκταση της συνεργασίας είναι η τοποθέτηση του προέδρου των ΑΝΕΛ, Πάνου Καμμένου, στη θέση του Υπουργού Άμυνας, μια θέση που διατηρεί ένα ευαίσθητο για τις δεξιές πολιτικές Υπουργείο στα χέρια ενός πολιτικού ομοϊδεάτη τους.

Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια να καθησυχαστεί το εκλογικό σώμα με εθνικές ανησυχίες και από την άλλη μια απαραίτητη κίνηση για επίτευξη ισορροπίας και σταθερότητας. Όσον αφορά τις προθέσεις της νέας ελληνικής Κυβέρνησης, η τοποθέτηση του «σκληρού» οικονομολόγου Βαρουφάκη στο Υπουργείο Οικονομίας ερμηνεύεται ως μια κίνηση που επαληθεύει τις εξαγγελίες του Τσίπρα για σκληρή διαπραγμάτευση με το μνημόνιο, κάτι που αναμένεται να φανεί στο πλήρες μέγεθός της με την πρώτη συμμετοχή του Έλληνα Πρωθυπουργού στο Eurogroup Φεβρουαρίου.

Επιμέρους επιλογές έχουν να κάνουν με συγχώνευση υπουργείων, συμμετοχή στελεχών του συγκυβερνώντος κόμματος και γενικής εκτίμησης προσωπικοτήτων σε σημαίνοντα υφυπουργεία όπως των Εξωτερικών. Οι εσωτερικές αντοχές της νέας κυβέρνησης αναμένεται να φανούν με τις πρώτες αποφάσεις σε φλέγοντα ζητήματα, η δομή της όμως φαίνεται να εγγυάται μια μεσοπρόθεσμη σταθερότητα.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός, αναλυτής