Το ζητούμενο, όσον αφορά την εκλογή της νέας κυβέρνησης στη μητέρα πατρίδα, εκτός φυσικά από την εσωτερική διακυβέρνηση, είναι η στάση που θα τηρήσει έναντι της θυγατέρας Κύπρου, και ειδικότερα στα του Κυπριακού. Φυσικά, το γεγονός ότι στη νήσο μας ευρίσκεται στην εξουσία η δεξιά, του κ. Αναστασιάδη, κυβέρνηση, θέλουμε να πιστεύουμε πως δεν θα αποτελέσει εμπόδιο στη μεταξύ τους συνεργασία. Η οποία συνεργασία οφείλει να είναι αγαστή και καθόλα αρμονική, λόγω και των εθνικών κινδύνων που η μικρή χώρα μας αντιμετωπίζει έναντι των Τουρκικών επεκτατικών σχεδίων ή προκλήσεων.
Αν ο Έλλην νεαρός πρωθυπουργός επέλεξε να τηρεί μια συγκεκριμένη «αιρετική» στάση έναντι της θρησκείας, (και σε οικογενειακό, όπως γνωρίζουμε, επίπεδο), θέλουμε να ευελπιστούμε πως δεν θα αποδειχθεί τροχοπέδη, στις σχέσεις Αναστασιάδη-Τσίπρα. Αλλά, και σε εσωτερικό επίπεδο, ο κ. Τσίπρας είχε τοποθετηθεί υπέρ του διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας. Κάτι που, για τον κ. Καμένο, συνεργαζόμενο και ήδη υπουργό, αποτελεί κόκκινο πανί… Πάντως, ως πρώτο δείγμα, η αντίδραση του κ. Τσίπρα ως προς τις κυρώσεις της Ε.Ε. εναντίον της Ρωσίας, βρίσκει την κυπριακή κυβέρνηση απολύτως σύμφωνη. Και αποτελεί μια σαφέστατη ένδειξη ότι δεν θα υπάρξουν σύννεφα στις σχέσεις μας με την Ελλάδα, τουλάχιστον ως προς την εξωτερική πολιτική.
Διότι οι παραδοσιακά άψογες σχέσεις με τη ρωσική αρκούδα, πρέπει να διαφυλαχθούν ως κόρη οφθαλμού. Αλλά, και στα της Ενέργειας, οι αρμόδιοι των δύο κρατών, υπουργοί, οφείλουν να εφαρμόσουν μια απόλυτα κοινή πολιτική, ειδικά τώρα με τις αρνητικές εξελίξεις, εκ μέρους της TOTAL, με τις έρευνες που δεν είχαν το προσδοκόμενο ή αναμενόμενο, αποτέλεσμα. Τώρα, αν θέλουμε να σχολιάσουμε τον σχηματισμό της νέας ελληνικής κυβέρνησης, μπορούμε να πούμε τα εξής: Η τοποθέτηση του διεθνούς φήμης οικονομικού αναλυτή-καθηγητή πανεπιστημίου, κ. Βαρουφάκη, στη νευραλγική θέση του υπουργείου οικονομικών, αποτελεί μια μάλλον θετική κίνηση.
Σε συχνές τηλεοπτικές παρεμβάσεις του, ο κ. Βαρουφάκης φαίνεται να ανήκει στους οικονομολόγους εκείνους, που εξ αρχής αντιτίθεντο και καυτηρίαζαν, ενίοτε κινδυνολογώντας ακραία, την υπό του κ. Σαμαρά εφαρμοζόμενη, μνημονιακή πολιτική. Και τώρα καλείται να «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά», με τους Ευρωπαίους δανειστές να φαίνονται αμετακίνητοι από τις θέσεις τους, επιμένοντας στην τήρηση, εκ μέρους της Ελλάδος, όλων των υποχρεώσεών της, προς την Τρόικα. Τώρα, τι θα πράξει, ή τι θα επιτύχει ο νέος υπουργός, θα το κρίνουμε εν καιρώ.
Ως προς την ανάληψη του πολύ σημαντικού Υπ. Αμύνης από τον, δεξιών καταβολών, κ. Πάνο Καμμένο, και εδώ μπορούμε να πούμε, ότι αποτελεί καλή επιλογή. Χωρίς να θέλουμε να υποτιμήσουμε την Αριστερά, σε θέματα εθνικής ασφαλείας, καταλληλότεροι κρίνονται άνθρωποι με καθαρά εθνικούς και ξεκάθαρα πατριωτικούς προσανατολισμούς. Χωρίς φυσικά, να είναι σοβινιστές, ακραίοι ή πολεμοχαρείς. Κλείνοντας, να παραθέσουμε και την αντίδραση της Τουρκίας, η οποία σύμφωνα με τα ΜΜΕ, φέρεται να δήλωσε απολύτως ικανοποιημένη με τη νέο-εκλεγμένη ελληνική κυβέρνηση. Με ό,τι αυτό σημαίνει. Ίδωμεν…
ΑΝΤΩΝΗΣ Μ. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗ
Ερευνητής-συντ. εκπαιδευτικός
