Αχ, Υψηλοτάτη, ποιος να σας το ΄λεγε. Κι άντε, να σας το πει δεν βρέθηκε κανείς, να το μυριστείτε; Μπα, δεν έλαχε, ε; Τέτοιο χουνέρι; Κι από ποιον; Από έναν πιτσιρικά, απ’ αυτούς που τους κάνετε κολατσιό στις δέκα το πρωί που ξημερώνει στην γκρίζα χώρα σας. Πού να βρω τώρα εγώ γερμανομαθή να σας μεταφράσει εκείνο το: «Έχει ο καιρός γυρίσματα» της ελληνικής λαϊκής θυμοσοφίας; Αστροπελέκι σας βρήκε από έναν πολιτικό που ακόμα κι αν φοβάσαι κάποιες ιδέες του, ακόμα κι αν διαφωνείς με χίλια δυο από τα λεγόμενά του, του λες χίλια ευχαριστώ που έκανε ένα μικρό θαύμα: Έναν λαό να ορθωθεί, να τινάξει από την πλάτη του χρόνια ανέχειας, κατάθλιψης, (ένα μάτσο κρέας τον είχατε κάνει εσείς και τα παλικαράκια σας), ψέμα στο ψέμα να καταφεύγει για να επιβιώσει.

Επιστράτευσε όση αξιοπρέπεια του απόμεινε για να σας θυμίσει πως κάποτε οι φτωχοί, νηστικοί, κουρελιασμένοι Έλληνες σας είχανε στρώσει στο κυνηγητό και λακίσατε με τις μπότες μουσκεμένες (όχι από χιόνι, καταλαβαινόμαστε, έτσι;). Κι είδατε τ’ όνειρο του φονιά εκατομμυρίων ανθρώπων ακατονόμαστου ηγέτη σας να φτιάξει την Αρεία φυλή των εκλεκτών να γίνεται στάχτη. Μας βουτήξατε στη φτώχεια κι αφού… μας πληρώσατε! Τις αποζημιώσεις που μας οφείλατε (λέμε τώρα!) μας κάνατε αποπαίδια της Ευρώπης, εμάς που τη γεννήσαμε και φτιάξατε την οικονομική αυτοκρατορία σας στη δική μας την πλάτη, στην πλάτη των φτωχών Ελλήνων μεταναστών.

Βρεθήκαμε στην ανάγκη σας και μας δώσατε και καταλάβαμε, κανόνες, υποχρεώσεις, μνημόνια ασφυκτικά. Και να τα «γιαβόλ Υψηλοτάτη» στην προσταγή σας «ρηχά είναι ρε, μπείτε», σκάστε και κολυμπάτε. Εμ, έπρεπε να το ξέρετε πως όσο του τινάζεις του αδύνατου τις ξιστρεφτές, τόσο ψάχνει πώς να σου τις ανταποδώσει, όσο του σφίγγεις τη μέγγενη τόσο κλωτσάει. Κι ήρθε η ώρα «να γυρίσει ο τροχός, να… κι ο φτωχός» (το ρήμα στην παροιμία δεν γράφεται, άστε το καλύτερα). Με το σημερινό χαστούκι ελπίζουμε να συνέλθετε μια τρίχα (όσο σας αφήνει η έπαρσή σας του δυνατού) και να υποψιαστείτε έστω πως ο θρόνος της παντοδυναμίας σας τρίζει.

Ε, εντάξει, βγάλαμε τρίτο κόμμα τους όμοιούς σας, να μην έχετε παράπονο. Είναι κι η ομοιοπαθητική μια μέθοδος θεραπείας. Η ταύτιση θύματος-θύτη, παλιά πονεμένη ιστορία. Αντέχουν οι λαοί Μεγαλειοτάτη, αντέχουν, μα έρχεται η ώρα που παίρνουν τα όνειρα εκδίκηση, κατά τον μεγάλο ποιητή μας Σεφέρη, αν έχετε ακουστά. Η εκδίκηση είναι φαγητό που τρώγεται κρύο, θέλει τον χρόνο της να ωριμάσει και να γίνει πράξη. Κι έχουμε ξέρετε τη φράση «Η εκδίκηση της γυφτιάς» για να πούμε πως ο περιφρονημένος εκδικιέται πολύ πιο παθιασμένα. Καλά, σαν να σας βλέπουν να γελάτε ειρωνικά και να λέτε «τι ελπίζουν αυτοί;». Το ξέρουμε μπορεί να φάμε γι’ άλλη μια φορά τα μούτρα μας, μας φτάνει όμως που θα το παλέψουμε όπως δίδαξε όλη την ανθρωπότητα η αρχαία ελληνική ιστορία.

Γι’ άλλη μια φορά σηκώσαμε το κεφάλι και θα σας θυμίσουμε αυτό που ένα από τα μεγαλύτερα πνεύματα στην ανθρώπινη πορεία, ο Νίτσε, τι σύμπτωση, χωριανός σας! είπε: «Ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπαθεί ν’ απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες, γιατί ό,τι κι αν δημιουργήσει χάνει χρώμα και ζωή στη σύγκριση με το ελληνικό μοντέλο». Με τις υγείες σας Υψηλοτάτη, υποδεχτείτε στον κόρφο σας έναν συνεταίρο προδιαγραφών που σας προκαλούν αλλεργία, με τις υγείες μας και μας ό,τι κι αν μας βρει. Τελευταία μας ευκαιρία, άλλα περιθώρια δεν έχουμε και το ξέρουμε. Μήπως να εισηγηθούμε ν’ αποφύγετε τρικλοποδιές για καλό και δικό σας; Εμάς αυτή είναι η μοίρα μας, η μοίρα του αδύνατου, θέση στην οποία οι προκάτοχοί σας είχαν φροντίσει να περιέλθουμε. Πάλι εμείς μπροστάρηδες, πάλι εμείς θα βγάλουμε το φίδι από την τρύπα. Κουράγια να ’χουμε!

ΑΛΕΚΑ ΓΡΑΒΑΡΗ-ΠΡΕΚΑ