Αυτό το άρθρο γράφεται πριν από τις ελληνικές εκλογές (23.1.2015). Έχουν, όμως, μέχρι σήμερα ακουστεί φόβοι ότι, ανάλογα με τα αποτελέσματα των εκλογών, η Ελλάδα δυνατόν να εξέλθει από τη ζώνη του ευρώ. Αυτό που αποκλήθηκε «Grexit», από τα Αγγλικά. Ο κ. Τσίπρας επαναλαμβάνει πριν από τις εκλογές, ότι δεν θα εγκαταλείψει το ευρώ αλλά θα επαναδιαπραγματευθεί το χρέος και θα προσπαθήσει να πετύχει καλύτερους όρους. Το «Grexit», παρ’ όλα αυτά, πλανιέται πάντα στον ορίζοντα. Θα δούμε σε λίγο τι θα γίνει.

Αλλά δεν είναι μόνον το «Grexit» αλλά και το «Brexit». Τι είναι το «Brexit»; Η δυνατή έξοδος της Βρετανίας, όχι από τη ζώνη του Ευρώ, αλλά από αυτή ταύτην την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.). Ως είναι γνωστό, από χρόνια υπάρχει στο Ηνωμένο Βασίλειο (Η.Β.) ένα ρεύμα εναντίον της ηπειρωτικής Ευρώπης και κάθε τι του Ευρωπαϊκού. Είναι οι λεγόμενοι Ευρωσκεπτικιστές, και το κόμμα που τους εκφράζει, το UKIP, έχει αποκτήσει μεγάλη δύναμη.

Ο κ. Cameron υποσχέθηκε ότι αν οι Συντηρητικοί κερδίσουν τις εκλογές του 2015, θα επαναδιαπραγματευθούν τους όρους της παραμονής του Η.Β. στην Ε.Ε., και το αποτέλεσμα θα το θέσει σε δημοψήφισμα, με το ερώτημα αν η χώρα θα παραμείνει ή όχι στην Ε.Ε. Ορισμένοι προσπαθούν να δείξουν ότι ένα τέτοιο δημοψήφισμα δεν θα αποφασίσει τελεσίδικα τις σχέσεις του Η.Β. με την Ε.Ε. (Βλ. Tim Oliver «To be or not to be in Europe: is that the question? Britain’s European question and an in/out referendum», «International Affairs», Vol. 91, no 1, January 2015, σελ.77-91).

Το συμπέρασμα απ’ όλα αυτά, και βλέποντας και τις σχέσεις των άλλων κρατών-μελών, είναι ο γενικός σκεπτικισμός και ένα είδος δυσφορίας, μια «malaise» απέναντι στην Ε.Ε. Η Ένωση, που θεωρείτο ένα βήμα μπροστά με τη Συνθήκη της Ρώμης του 1958, κατάντησε μια ομάδα 28 κρατών με χίλια δυο προβλήματα. Η γραφειοκρατία και οι τυραννικές οδηγίες κούρασαν ορισμένα κράτη, που διερωτούνται αν αξίζει να παραμείνουν στην Ένωση. Πλούσιες χώρες, όπως η Νορβηγία και η Ελβετία, παραμένουν εκτός. Από την άλλη μεριά, ορισμένες άλλες χώρες συνωστίζονται για να εισέλθουν στην Ε.Ε.

Οι πλούσιες χώρες, εν τω μεταξύ, λέγουν ότι δεν θέλουν να χρηματοδοτούν τις φτωχές. Αυτό είναι το επίκεντρο της διαμάχης: Χώρες όπως η Γερμανία θέλουν να εκμεταλλεύονται άλλες χώρες με το αζημίωτο: επιβάλλοντας αποπνικτικά οικονομικά μέτρα.

Στην Ένωση κυριαρχεί η Γερμανία με τις πλούσιες χώρες του Βορρά, που δεν αντιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ότι αν καταστρέψουν τις χώρες του Νότου, δεν θα έχουν αγορές για τα προϊόντα τους.

ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων