Σκοπός, φαίνεται, του προταθέντος «συμφώνου συμβίωσης» είναι να εξασφαλίσει οικονομικά από τη μια το αδύνατο μέλος και να δεσμεύσει από την άλλη το εύρωστο μέλος, όσων συζούν χωρίς γάμο, πολιτικό ή θρησκευτικό. Παρόλο που μερικοί θεωρούν ότι μπαίνει κάποιο σχετικό φρένο στην παρανομία, εν τούτοις η ουσία του προβλήματος δεν είναι η διασφάλιση κάποιων υλικών πόρων επιβίωσης, αλλά η ύπαρξη και τήρηση ηθικών κανόνων διαβίωσης έναντι της ανεύθυνης, ασύδοτης, ανεξέλεγκτης και ενστικτώδους συμβίωσης δύο ανθρώπων, που ιδιαίτερα για τους νέους δεν είναι καθόλου κίνητρο για να προχωρήσουν στην υπευθυνότητα ενός γάμου, με υποτιθέμενη την πρόθεση ότι αυτή η συμβίωση είναι προσωρινή και δοκιμαστική.

Φυσικά, αυτά είναι επιπόλαια πειράματα χωρίς ισχυρή βάση, μιας συγχισμένης κοινωνίας, που δεν επιφέρουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, γιατί η ανθρώπινη φύση είναι επιρρεπής στην ευκολία, το καμουφλάρισμα (προσωπείο) και την ανάληψη ευθυνών. Όταν, φυσικά, υπάρχουν τέτοια δεδομένα και η Πολιτεία κατοχυρώνει υποκατάστατα του γάμου και της οικογένειας, είναι φυσικό επακόλουθο ότι αυτοί οι θεσμοί υποσκάπτονται και παύουν να είναι κύτταρα ενίσχυσης, τροφοδότησης και στήριξης της κοινωνίας και του κράτους. Ο κυπριακός Τύπος από τις 7/4/2014 μας πληροφορούσε ότι «Τον δρόμο για την εφαρμογή του, έχει πάρει το "σύμφωνο συμβίωσης", αφού όλα τα κόμματα έχουν αποφασίσει, κατόπιν πρωτοβουλίας του ΔΗΣΥ, να προχωρήσουν στην ψήφιση του σχετικού Νόμου από τη Βουλή» και φυσικά επώνυμοι αξιωματούχοι πρωτοστατούν σ' αυτή την πρωτοβουλία...

Στο μεταξύ, «μόνο πέντε χώρες της Ε.Ε. έχουν αναγνωρίσει το δικαίωμα της συμβίωσης ετεροφύλων ζευγαριών, ενώ οι περισσότερες δεν αποδέκτηκαν τη νομική κατοχύρωση της συμβίωσης, γιατί θεωρούν ότι θα πλήξει τον θεσμό του γάμου και τον κοινωνικό ιστό». Στην Κύπρο οι ιθύνοντες δεν πιστεύουν ότι υπάρχει τέτοιος κίνδυνος. Όλα είναι υπό έλεγχο! Aν η Κύπρος ψηφίσει τελικά αυτό το Νομοσχέδιο, θα είναι η έκτη χώρα της Ε.Ε. που θα αποδεκτεί ένα τέτοιο σύμφωνο και τέτοια «πρωτοποριακά δικαιώματα» φαίνεται πως δεν θα ήθελε οπωσδήποτε να τα απεμπολήσει! Όμως η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Τα σύμφωνα συμβίωσης είναι ένα λιθάρι ακόμη, για πιο ουσιαστική προώθηση, νομιμοποίηση και κατοχύρωση της πορνείας.

Το δικαιολογητικό ότι είναι αναγκαίο κακό και το κράτος προσπαθεί όσο μπορεί να την περιορίσει και να την ελέγξει είναι μια ψευδαίσθηση, ίσως και παραπλάνηση, γιατί η πορνεία σήμερα έχει αλλάξει πολλά προσωπεία, σε τόπους, ηλικίες και μέσα, που ο Νόμος δεν έχει τη δυνατότητα να επέμβει και να επιβληθεί. Όταν τροφοδοτείται και, ακόμη χειρότερα, επιβραβεύεται η διαφθορά, πλήττονται αναμφίβολα και υποσκάπτονται ταυτόχρονα και παντοιοτρόπως οι θεσμοί της Οικογένειας και εν προεκτάσει ολόκληρης της Κοινωνίας. Οι βουλευτές μας, με τις πρόχειρες, αστόχαστες και ασύνετες αποφάσεις τους, θα φέρουν τελικά όλο το βάρος της ευθύνης για τις περαιτέρω συνέπειες της χαλάρωσης των ηθών.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΗΣ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ