Όμως οι επιφυλάξεις του Πέτρου επαληθεύτηκαν. Λίγες βδομάδες στερνότερα, ο ανδριάντας έπεφτε θύμα δυναμιτιστικής από τους Τούρκους ανατίναξης…

Το ετήσιο εθνικό μνημόσυνο στις 18.1.2015 του ήρωα Μάρκου Δράκου λειτούργησε καθοριστικά ώστε ν' αναβιώσουν οι μνήμες που οδήγησαν στην ανέγερση στη Λευκωσία του ανδριάντα του απέθαντου ήρωα.
Μια από τις πρώτες σκέψεις κι ενέργειες μεταπελευθερωτικά του γράφοντος ήταν και η ανέγερση προτομών κι ανδριάντων ηρώων του απελευθερωτικού αγώνα, που σ΄ αυτόν, προμαχούντες, είχαν πέσει. Έτσι με εισήγηση και διαβήματα του Πέτρου Στυλιανού ανεγέρθηκαν: η προτομή του ηρωομάρτυρα Σπύρου Χ"Γιακουμή στον Κεφαλόβρυσο της Κυθρέας, των ηρώων της μάχης του Νοσοκομείου από το Γέρι στην κοινότητά τους -(από μωσαϊκό στο πρώτο στάδιο), που μεταγενέστερα η κοινότητα αντικατέστησε με ευπρεπέστερο υλικό-, του Μάρκου Δράκου στη Λευκωσία, κι αργότερα, ως Δημάρχου Έγκωμης, του ήρωα της αγχόνης Χαρίλαου Μιχαήλ και άλλων.

Όμως η πρόταση που ο Πέτρος Στυλιανού κατέθεσε ως Γ.Γ. της ΣΕΚ στην Εκτελεστική Επιτροπή της Συνομοσπονδίας για ανέγερση του ανδριάντα του ήρωα Μάρκου Δράκου, και πρώην μέλους του Γ. Συμβουλίου της, στη Λευκωσία, και που εγκρίθηκε ομόφωνα, πέρασε από δυσκολίες μύριες ίσαμε την υλοποίησή της. Έτσι, όταν ο Πέτρος Στυλιανού μετέφερε στον τότες Πρόεδρο της Κ.Δ. Αρχιεπίσκοπο Μακάριο τη σχετική απόφαση της ΣΕΚ, συνάντησε την αρνητική απάντηση του Αρχιεπισκόπου.

- Μωρέ Πέτρο, κάθε οικογένεια πεσόντος θα θέλει να στηθεί η προτομή του ήρωα μέλους της, στη Λευκωσία. Η άποψή μου είναι να στηθούν οι προτομές πεσόντων στις κοινότητες από τις οποίες οι πεσόντες αγωνιστές κατάγονταν.
- Μα ο Μάρκος Δράκος δούλεψε στη Λευκωσία, δραστηριοποιήθηκε στην ΠΕΟΝ Λευκωσίας, ανατίναξε τον Ραδιοφωνικό Σταθμό στη Λευκωσία, αντέτεινε ο Πέτρος. Εξάλλου, οι Έλληνες της Λεύκας -απ' όπου ο Μάρκος καταγόταν- διώχτηκαν από τους Τούρκους κι έχουν καταφύγει στο Ξερό.
- Τότες, εκεί να αναγείρετε τον ανδριάντα του Δράκου, συνέστησε στη συνέχεια ο Μακάριος.

Ο Πέτρος σαν είδε το ανένδοτο εν προκειμένω, υπέβαλε στον Μακάριο άλλες δύο προτάσεις.
- Να τελέσετε εσείς τα εγκαίνια της προτομής του και να μας ενισχύσετε στον έρανο.

Ο Μακάριος αποδέκτηκε την πρόταση για την τέλεση των εγκαινίων, ενώ για την εισφορά στον έρανο, απάντησε ευθέως.
- Όσα μου ζητήσεις θα σ' τα δώσω!
- Να μας δώσετε 50 λίρες -τόσα είχε κι ο Πέτρος τότες συνεισφέρει-, που αντιστοιχούσαν σε κάπου 1.400 ευρώ σημερινά.

Κι ο Μακάριος προθυμότατα συναίνεσε.
Όμως ο Πέτρος γύριζε από το Προεδρικό βαθύτατα πικραμένος. Έσυρε τα βήματά του στο Υπουργείο Εσωτερικών και βρήκε τον Υπουργό Πολύκαρπο Γιωρκάτζη εξιστορώντας του τα συμβάντα κι ο Υπουργός τον εγκαρδίωσε.
- Να πας να βρεις όποιο τόπο στη Λευκωσία κατάλληλο νομίζεις. κι εγώ θα στήσω τον ανδριάντα στη θέση που θα μου προτείνεις.

Ο Πέτρος γύρισε τη Λευκωσία, βρήκε ασφαλή, μα στενό πολύ τότες, στα ΄60-61 χώρο, στην τοτινή πλατεία Μεταξά (τώρα Ελευθερίας), παρά το καφενείο Χατζησάββα και ανετότερη, μα επικίνδυνη, λόγω γειτνίασης με τον τουρκικό τομέα και της πιθανής αντίδρασης των τουρκικών εξτρεμιστικών στοιχείων, τη σημερινή θέση του ανδριάντα, παρά τα τοτινά γραφεία της Αρχής Τηλεπικοινωνιών (CYTA) και το παρακείμενο Δημοτικό Θέατρο.

Ο Πέτρος εξέφραζε τους φόβους του για ενδεχόμενη ανατίναξή του από τους Τούρκους.
- Να μη φοβάσαι, ο Υπουργός επέμεινε. Θα το στήσουμε εκεί.
Την άλλη κιόλας μέρα το πρωί ο Πέτρος περνώντας από την ομώνυμη πλατεία, κατευθυνόμενος προς το Γυμνάσιο της Παλλουριώτισσας, είδε τις μπουλντόζες να κατεδαφίζουν το παλιό περιτοίχισμα και να αναδιαμορφώνουν τον χώρο...

Όμως οι επιφυλάξεις του Πέτρου επαληθεύτηκαν. Λίγες βδομάδες στερνότερα, ο ανδριάντας έπεφτε θύμα δυναμιτιστικής από τους Τούρκους ανατίναξης. Σύντομα όμως οι ζημιές αποκαταστάθηκαν.
Κι η επιγραφή στο βάθρο του ανδριάντα υπομιμνήσκει, urbi et orbi, εσαεί, τον μελοποιημένο, στερνότερα, στίχο του μεγάλου Κάλβου, πως «θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία…».