Όλοι μιλούμε ότι από το 2015 εισερχόμεθα σε πορεία προς την ανάκαμψη της οικονομίας, χωρίς να έχουμε στόχους και προθέσεις πώς να επιτευχθεί αυτή η πορεία, για να προκαλέσει σχισμή στην κρίση, με στόχο την ανάδειξη κάποιου παραγωγικού μοντέλου, με κορωνίδα την παραγωγή και εξωστρέφεια, που να μην εστιάζεται στην κατανάλωση. Για να ανακρούσουμε πρύμναν προς αυτήν την κατεύθυνση, απαιτούνται συνθήκες και περιβάλλον που θα διευκολύνουν την επιχειρηματική δράση και μια σειρά πολιτικές που να διασφαλίζουν οικονομική και πολιτική σταθερότητα.
Τα αγκάθια για τα προλεγόμενα είναι το υψηλό κόστος δανεισμού, το κόστος ενέργειας, η ανταγωνιστικότητα, η μη επίλυση του Κυπριακού κ.λπ., που όλα αυτά προκαλούν το πάγωμα πρωτοβουλιών και σχεδίων από εγχώριους και ξένους επενδυτές, που έχουν αντίκτυπο στο καταναλωτικό κοινό, που αναβάλλουν τις αγοραστικές τους αποφάσεις. Η εμπιστοσύνη και η ρευστότητα προς το τραπεζιτικό σύστημα μαζί με την εμπιστοσύνη των αγορών θα υποβοηθήσουν τον δανεισμό και τα επενδυτικά κεφάλαια, διά των οποίων θα στηριχθεί η ανάκαμψη τις οικονομικής δραστηριότητας και απασχόλησης. Είναι η ώρα της υπευθυνότητας του ορθού χειρισμού και των αποφάσεων, και ενός ριζικού σχεδίου διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που να θέτουν τελεία και παύλα στα σουλουπώματα.
Σ’ αυτές τις προσπάθειες σημαντικό ρόλο έχει να διαδραματίσει και ο τραπεζιτικός τομέας, που βαδίζει προς απάνεμο λιμάνι και με τα μέτρα που θα πρέπει να λάβει θα οδηγηθεί στη βελτιωτική του πορεία και χρηματική του ικανότητα, που θα βοηθήσει σημαντικά τον κύκλο ανάπτυξης της κυπριακής οικονομίας, μέσω της βελτίωσης του δανειακού χαρτοφυλακίου. Αυτό θα συμβάλει στα επιχειρηματικά σχέδια μέσω των οποίων θα προέλθει η απασχόληση, το τέλος των βασικών κοινωνικών συνεπειών από την κρίση, και μακροπρόθεσμα η ευημερία του κράτους και των πολιτών. Στο πλαίσιο της βελτίωσης του δανειακού χαρτοφυλακίου θα πρέπει να είναι η βελτίωση της τραπεζικής εικόνας και του χειρισμού του τραπεζικού καταναλωτή/συνεργάτη μακριά από την προηγούμενη εικόνα, που εθεωρείτο ο καταναλωτής μαρίδα στο δίκτυ, το κόστος χρηματοδότησης, τα μη εξυπηρετούμενα κανονικά και «κόκκινα δάνεια», με προορισμό να επιζήσουν και να ευημερήσουν όλοι με βάση το προτέρημα της κατανόησης και αλληλεγγύης.
Αυτό θα προέλθει μέσω ειδικών επενδυτικών ταμείων του εξωτερικού και εταιρικών σχημάτων σε κλάδους που υπάρχει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για επιβίωση υγιών επιχειρήσεων. Για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια ο τραπεζικός τομέας θα πρέπει να δώσει έμφαση στην προώθηση φιλικών διακανονισμών και στην εξεύρεση συναινετικών λύσεων, με βάση τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των πολιτών για στεγάσεις και άλλα. Επίσης, ο τραπεζικός τομέας θα πρέπει να βοηθήσει στην τόνωση και ανάπτυξη του τόπου μέσω της εξωστρέφειας, καινοτομίας, έρευνας και τεχνολογίας, και συνεργασιών για την αξιοποίηση του ευρωπαϊκού επενδυτικού ταμείου και των επενδύσεων στην έρευνα και ανάπτυξη, γνωστά ως R & D.
1) Απαιτείται η δημιουργία Κέντρου Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας για στήριξη επιχειρηματικών σχεδίων και καινοτόμων πρακτικών, με τη χρήση προηγμένης τεχνολογίας.
2) Άλλος ένας σημαντικός κλάδος που έχει σχέση με τις επενδύσεις και χρειάζεται την τραπεζική ενίσχυση είναι ο αγροτικός τομέας, όπου απαιτείται η σύσταση Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης για όλους τους κλάδους και την ανάπτυξη της υπαίθρου.
3) Επίσης, δεν θα πρέπει να αγνοηθεί ο τομέας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μέσω της Ίδρυσης Ιδιωτικού Επενδυτικού Ταμείου για παροχή μεσομακροπρόθεσμων δανείων, που θα πρέπει να ομολογηθεί και να τονισθεί ότι ήταν και θα είναι ο βραχίονας του τραπεζικού συστήματος της χώρας.
4) Την ίδρυση Ειδικού Ταμείου Εξαγωγών, που πρέπει να ιδρυθεί για δραστηριότητες μικρομεσαίων επιχειρήσεων που ασχολούνται με μεταποιητικές εξαγωγικές επιχειρήσεις με καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες.
5) Τέλος, θα πρέπει να αξιοποιηθεί το Επενδυτικό Ταμείο (EIF) και το πρόγραμμα JEREMIE και μια σειρά άλλων ταμείων διαφόρων τραπεζών του εξωτερικού, όπως και το πρόγραμμα της γερμανικής τράπεζας KFW.
