Είναι με μεγάλη χαρά που το πληροφορηθήκαμε: Επιτέλους, και μετά από 21 χρόνια από την κοίμησή του, ανακηρύχθηκε σε Άγιο, ο κατά κόσμον, Αρσένιος Εζνεπίδης (1924-1994), από τα Φάρασα Καππαδοκίας. Μετά από 45 χρόνια άσκησης μοναχικού βίου και αφού βοήθησε πνευματικά χιλιάδες συνανθρώπους μας που, απογοητευμένοι, απελπισμένοι ή ασθενείς, επιζητούσαν έναν παρηγορητικό λόγο, μια καλή θεόπνευστη συμβουλή.

Είχα τη χαρά να μελετήσω ένα εκ των βιβλίων του. Συγκράτησα λίγα στοιχεία, τα οποία θα μοιραστώ μαζί σας .Όταν συζητώντας με μια μοναχή, ρωτήθηκε: «Έχουν τα ζώα την ικανότητα να ξεχωρίζουν τους καλούς ανθρώπους, από τους κακούς, άγιε πάτερ;», η απάντηση του γέροντα ήταν: «Ναι, την έχουν, διότι τα ζώα διαθέτουν μια αίσθηση με την οποία ξεχωρίζουν όσους ευρίσκονται στην προ-πτωτική κατάσταση, δηλ. στην αθώα κατάσταση που βρίσκονταν οι πρωτόπλαστοι, Αδάμ και Εύα, πριν παρασυρθούν από τον Διάβολο και υποπέσουν στο προπατορικό αμάρτημα…».

Σε άλλο σημείο, όταν η μοναχή παραπονέθηκε ότι κάποιοι στο μοναστήρι τη συκοφαντούν ή την κακολογούν, ο γέρων Παΐσιος απήντησε: «Αυτό είναι καλό, κόρη μου. Και θα 'πρεπε να το δέχεσαι με υπομονή και αγαλλίαση. Διότι με αυτό τον τρόπο, ο Θεός οικονόμησε έτσι ώστε να εξασφαλίσεις επουράνιο μισθό, όταν θα έλθει η ώρα να φύγεις από τον μάταιο τούτο κόσμο...».

Και όταν σε ένα άλλο σημείο της συζήτησης, η μοναχή είπε: «Δεν έχω εγωισμό μέσα μου. Είμαι ταπεινή και συμπονώ τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους…», ο γέροντας, μας εκπλήσσει, λέγοντας: «Και μόνο το γεγονός ότι λες αυτό το πράγμα, δείχνει ότι έχεις μεγάλο εγωισμό στην ψυχή σου και πρέπει να τον αποβάλεις…!».

Αυτός ήταν ο γέρων Παΐσιος. Το θεωρούσε θεία πρόνοια για σωτηρία της ψυχής μας, όταν οι άλλοι μας αδικούν, μας περιφρονούν ή μας κακολογούν! Μπορείτε να το συλλάβετε αυτό;
Να σκεπτόμαστε θετικά και χωρίς πονηριά προς τον συνάνθρωπό μας, έλεγε συχνά. Να μην είμαστε ισχυρογνώμονες. Διότι διαφορετικά, το «ταγκαλάκι» (έτσι αποκαλούσε τον Διάβολο) θα μπορεί να μας σκανδαλίζει, να ενσπείρει τον φθόνο, την απληστία και την κακία στην ψυχή μας, με αποτέλεσμα να χάσουμε τη βασιλεία των Ουρανών!

Όταν διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο του εντέρου, ταλαιπωρημένος από συχνές αιμορραγικές διάρροιες (που οφείλονταν στην κακή ποιότητα του νερού που έπινε, εφόσον δεν είχε πρόσβαση σε υγιεινό-καθαρό νερό στην απομονωμένη σκήτη του), δεν δέχθηκε να πάρει φάρμακα, προτιμώντας να εξαγνισθεί, υπομένοντας τους αφόρητους πόνους της καταραμένης αυτής ασθένειας, μέχρι που ανεπαύθη στις 12 Ιουλίου 1994…
Ο Άγιος Παΐσιος αξιώθηκε να λάβει μια ζηλευτή θέση δίπλα στον Μεγαλοδύναμο-Δημιουργό. Μετά από πολύχρονο αγώνα να νικήσει την αδύναμη, φθαρτή ανθρώπινη φύση.

Εμείς, οι πεπερασμένοι και αμαρτωλοί άνθρωποι, οι διεφθαρμένοι και ατελείς, υλιστές-φιλοχρήματοι, μάλλον δεν θα είμαστε τόσο τυχεροί. Ας προσπαθήσουμε, τουλάχιστον, στα λίγα χρόνια που θα δοκιμαστούμε ή και θα βασανιστούμε σε αυτή τη Γη, να εφαρμόζουμε έστω λίγες από τις συμβουλές και παραινέσεις του.

ΑΝΤΩΝΗΣ Μ. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής-συντ. εκπαιδευτικός