Δυστυχώς, η τρομοκρατία έχει κτυπήσει την πόρτα της Ευρώπης. Οι εξτρεμιστές προσπαθούν να φιμώσουν την ελευθεροτυπία και να σπείρουν την τρομοκρατία. Θεωρώ ότι οποιαδήποτε προσπάθεια να πληγεί η δημοσιογραφία και η ελεύθερη έκφραση, είναι σοβαρότατο πλήγμα στα θεμέλια της Δημοκρατίας. Η αντίθετη άποψη δεν μπορεί να φιμώνεται. Και οι εκφραστές της δεν μπορούν να τρομοκρατούνται. Αυτές οι πράξεις είναι αναμφίβολα καταδικαστέες.

Μεγάλωσε με μια ριπή η ατέλειωτη λίστα των νεκρών δημοσιογράφων, που το μόνο κακό που έκαναν ήταν το γεγονός ότι έκαναν τη δουλειά τους. Ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορούμε να μην καταδικάζουμε αλλά και να νιώθουμε ότι αυτή η απειλή μΆς αφορά. Η τρομοκρατία κτυπά την πόρτα μας. Βασιλεύει στη γύρω περιοχή. Θα σταθώ σε αυτό το σημείο γιατί δεν μπορώ να μην αναφερθώ στη μεγάλη απούσα, την Κυπριακή Δημοκρατία, από τις μεγάλες πολιτικής σημασίας εκδηλώσεις, που έλαβαν χώραν στη Γαλλία.

Για παράδειγμα, σημειώνεται ότι στη μεγάλη συγκέντρωση ηγετών πρόσφατα στο Παρίσι, η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν απούσα. Το γεγονός αυτό είναι απαράδεκτο από ηθική και πολιτική άποψη. Η Κύπρος έχει υποχρέωση, για ευνόητους λόγους, να μην απουσιάζει από τέτοιες εκδηλώσεις. Υπάρχει μια καθολική απαίτηση όταν βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση -ιδιαίτερα όσον αφορά το Κυπριακό- να έχουμε τη συμπαράσταση και στήριξη των Ευρωπαίων εταίρων μας. Η Κυπριακή Δημοκρατία τότε γιατί ήταν απούσα σε μια τόσο σημαντική συνάντηση, στην οποία παρευρέθησαν ηγέτες από πενήντα χώρες;

Γιατί η χώρα μας απαιτεί αλλά δεν προσφέρει στήριξη; Επιπρόσθετα παραθέτω και τη δική μου μαρτυρία από την παρουσία μου σε δύο εκδηλώσεις που έγιναν στη Λευκωσία. Και στις δύο με απογοήτευση πρόσεξα τη μεγάλη απουσία της πολιτικής ηγεσίας του τόπου αλλά και των πολιτών. Ιδιαίτερα στην εκδήλωση του Συνδέσμου Γαλλόφωνων, δεν έδωσαν το «παρών» τους ούτε πολιτικοί αλλά ούτε πολίτες για να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στον γαλλικό λαό, για ένα θέμα που μας αφορά και μας αγγίζει. Δυστυχώς, είναι παντελώς απούσα η κουλτούρα αλληλεγγύης και συμπαράστασης στη χώρα μας, η οποία ουδέποτε καλλιεργήθηκε. Φυσικά αυτό δημιουργεί ένα μεγάλο πολιτικό κενό, αφού αφήνει εκτεθειμένη τη χώρα μας και χωρίς πολιτικούς συμμάχους.

Η νοοτροπία της πολιτικής εσωστρέφειας, απομόνωσης και μονόπλευρης πολιτικής, δεν αφήνει πολλά περιθώρια βελτίωσης στις σχέσεις μας με άλλες χώρες. Αυτό έχει και τον ανάλογο αντίκτυπο στο εθνικό μας πρόβλημα. Ως Οικολόγοι έχουμε απευθύνει επιστολή στον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, κ. Γιαννάκη Ομήρου, με την οποία ζητήσαμε όπως η κυπριακή Βουλή τιμήσει τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων στη Γαλλία, με ειδική αναφορά ή ψήφισμα στην ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων, πράγμα το οποίο έγινε τελικά. Χαιρόμαστε για το γεγονός ότι το Κυπριακό Κοινοβούλιο διατύπωσε την αντίδρασή του ενάντια σε κάθε μορφή βίας και σε κάθε μορφή φυλετικού ή θρησκευτικού φανατισμού.

Άλλωστε ίσως να ισχύσει το γνωστό «γιορτή δική σου, παραμονή δική μου», κάτι για το οποίο ελπίζω να διαψευσθώ.

ΕΛΕΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Εκπρόσωπος Τύπου Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών