Μόνη καταφυγή μας η καθαρή και δίκαιη διεκδίκηση, με αποκήρυξη όσων έγιναν (καταστροφικών) υποχωρήσεων
Αποτελεί γεγονός ότι υπήρξε, από πλευράς του Προέδρου της Δημοκρατίας, μια διπλωματική πρωτοβουλία μετά από μια μυστική υπόγεια διαδρομή πιέσεων και κρούσεων για να επαναρχίσει ο «διάλογος», που αντικειμενικά θεωρούμενη, αποτελεί μια νέα οπισθοχώρηση από τα αναγκαία όρια διεκδίκησης μιας δίκαιης και σύμφωνης προς το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο λύσης. Μια νέα υποχώρηση που διαμόρφωσε ένα νέο «κεκτημένο» για την Τουρκία στη διαδρομή των ενδοκυπριακών συνομιλιών, που το τέρμα τους προδιαγράφεται (δυστυχώς με δική μας συμμετοχή), δυσμενέστατο για ό,τι αφορά ακόμη και την απλή επιβίωση του ελληνικού στοιχείου στην Κύπρο.
Φαίνεται ότι και πάλιν δεν υπήρξε η οποιαδήποτε υπεύθυνη συλλογική αντίδραση, παρά τις διαδοχικές συσκέψεις που διευθέτησε ο Πρόεδρος. Τούτο, σε μια περίοδο προεκλογικής αναμέτρησης στην Ελλάδα, όπου ουδείς ασχολείται με τις μεθοδεύσεις του κ. Νταβούτογλου, ενώ το σε εξέλιξη «πείραμα» με το «Μπαρμπαρός» κατέδειξε το μέτρο των «αντιστάσεών» μας.
Πρόσθετα, μάλιστα, ακούσαμε τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μέμφεται ραδιοφωνικά όσους επιζητούν νέα πορεία διεκδίκησης και στρατηγικής, αποδίδοντάς τους (όπως και πολλοί άλλοι) ευθύνη γιατί, δήθεν, με τη θέση τους αυτή επιφέρουν προβλήματα στον διάλογο. Τούτο, ως να μην ήταν η συγκεκριμένη πορεία του διάλογου των σαράντα και πλέον ετών που «επέφερε» την όση βιώνουμε σήμερα υποχώρηση στο δικαίωμα αποτίναξης μιας παράνομης κατοχής και ενός παράνομου εποικισμού εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας και άρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η διέξοδος σωτηρίας από τις προφανείς επιδιώξεις της Τουρκίας σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι μόνον η καθαρή διεκδίκηση λύσης σύμφωνης με τις αρχές του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου, με την παράλληλη καθιέρωση μιας σταθερής γραμμής ανάδειξης των συνεχών παραβιάσεων των αρχών του Δικαίου από πλευράς Τουρκίας. Παραβιάσεις συνεχείς και σε πολλούς τομείς, όπως έχει διακηρυχθεί με ψηφίσματα του ΟΗΕ και με τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως επίσης με τη νέα τώρα επιδρομή της, με το «Μπαρμπαρός».
Να διευκρινίσουμε προς κάθε κατεύθυνση στην πράξη και συστηματικά, κατά τρόπον ξεκάθαρο, ότι η λύση θα επέλθει όταν η Τουρκία σεβαστεί αυτό που επιβεβαιώνει η ιδιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως Κράτος Μέλος του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είμαστε Κράτος με δικαιώματα και με πολίτες που έχουν και πρέπει να είναι σεβαστά όλα τα ανθρώπινά τους δικαιώματα, είτε έχουν ελληνική είτε τουρκική εθνική καταγωγή. Οι νόμιμοι πολίτες της Δημοκρατίας πρέπει να έχουν όσα και ίδια ατομικά δικαιώματα έχει κάθε άλλος πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η νέα πρόκληση του «Μπαρμπαρός» και το γεγονός ότι η Τουρκία είναι εκτεθειμένη με την πολιτική της σε σχέση και έναντι προς άλλους γείτονές της στην περιοχή πρέπει να μετατραπεί τώρα σε μπούμερανγκ. Τούτο είναι αναγκαίο και πρέπει να γίνει κατανοητό από κάθε γειτονικό κράτος, πριν επεκταθεί η πολιτική του «Μπαρμπαρός» ως το επόμενο βήμα σε βάρος του Αιγαίου ή της ΑΟΖ του Ισραήλ και άλλων χωρών της περιοχής.
Η απλή φραστική «αναγόρευσή» μας σε στρατηγικό εταίρο των ΗΠΑ, με παράλληλη όμως διαφοροποίηση της καθιερωμένης στάσης συμπαράστασης της Ρωσίας, είναι για μια μικρή χώρα εξέλιξη που δεν προδιαγράφει λύση του Κυπριακού, που να αφήνει τουλάχιστον την ελπίδα ότι θα είναι βιώσιμη. Μόνη καταφυγή μας, η καθαρή και δίκαιη διεκδίκηση με αποκήρυξη όσων έγιναν (καταστροφικών) υποχωρήσεων.
Τούτο, πριν ασκηθούν νέες πιέσεις για επιβολή μιας αιφνίδιας διαδικασίας για να κλείσει το Κυπριακό. Μια διαδικασία χωρίς ίσως να ακουστεί ο επηρεαζόμενος λαός, που δυστυχώς απέχει, αδρανεί ή αποποιήθηκε της κυρίαρχης δικής του διεκδίκησης.
ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος




