Μοιάζει με αιθαλομίχλη το τι συνέβη, τι ελέχθη, τι εννοούσε, τι έπραξε και τι πρόκειται να πράξει ο καθένας…
Μοιάζει με τοπίο στην ομίχλη η απίστευτη σύγχυση που προκαλούν οι αλληλοσυγκρουόμενες, αλληλοαναιρούμενες, και συνεχώς διαψευδόμενες δηλώσεις της Κυβέρνησης και άλλων εμπλεκομένων στη διαχείριση της κρίσης τις τελευταίες ημέρες. Μοιάζει με αιθαλομίχλη το τι συνέβη, τι ελέχθη, τι εννοούσε, τι έπραξε και τι πρόκειται να πράξει ο καθένας.
Ξεκάθαρος, όμως, είναι ο Άιντα, που εφαρμόζει το σχέδιό του χωρίς δισταγμό και παλινωδίες και η Τουρκία, που ξέρει πολύ καλά τα επόμενα βήματά της.
Ακόμη ένα λανθασμένο βήμα και το φυσικό αέριο θα χαθεί για πάντα. Και σαν διαπραγματευτικό χαρτί και σαν πηγή πλούτου για την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι όροι της Τουρκίας αυτό προνοούν και η ευενδοτότητα της ελληνοκυπριακής πλευράς αυτό προμηνύει.
Γι' αυτό πιστεύω ακράδαντα ότι τώρα είναι η ώρα να τολμήσουμε. Να απαιτήσουμε την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την εφαρμογή του πρόσθετου πρωτοκόλλου πριν κάνουμε την όποια κίνηση. Διότι η διακοπή των ενταξιακών συνομιλιών της Τουρκίας θα κοστίσει πολύ και στην ίδια και στους συμμάχους της μέσα στην Ε.Ε.
Μπορούμε να διεκδικήσουμε. Επίσημη θέση της Ε.Ε. είναι πως δεν θα υποστηρίξει και δεν θα αποδεχθεί ποτέ καμία βίαιη ενέργεια και τα αποτελέσματά της.
Να στηριχθούμε σ' αυτό. Να επιμείνουμε στη βιαιότητα της τουρκικής εισβολής να την αναδείξουμε, να μην αποδεχθούμε τα αποτελέσματά της. Κάθε άλλη επιλογή θα είναι θανατηφόρα. Διότι τα στοιχεία που βγαίνουν σιγά-σιγά στο φως της δημοσιότητας πείθουν ότι αφελώς κάποιοι πίστεψαν τις υποσχέσεις του κ. Άιντα, ότι τάχατες αν δεχόμασταν συζήτηση επί του φυσικού αερίου στο τέλος των συνομιλιών και μάλιστα στη βάση διασύνδεσης με το εδαφικό, οι Τούρκοι δεν θα εξέδιδαν νέα NAVTEX και θα ξανάρχιζαν οι συνομιλίες.
Μα η Κυβέρνηση που γνώριζε ότι η νέα NAVTEX θα εκδιδόταν οπωσδήποτε, προχώρησε στη γραπτή δήλωση, που ουσιαστικά έθετε το φυσικό αέριο στο τραπέζι. Βάλαμε το γκάζι στις διαπραγματεύσεις και οι Τούρκοι, για άλλη μια φορά, με απόλυτη συνέπεια στη στρατηγική του εξευτελισμού και υποβιβασμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, έθεσαν νέο όρο: Ενόσω οι Ελληνοκύπριοι διεξάγουν έρευνες για το φυσικό αέριο, θα πράττουμε και εμείς το ίδιο.
Εκτός και εάν δημιουργηθεί, όπως εισηγούνται οι ίδιοι κατ' ευθείαν και ο συνεργός τους κύριος Άιντα, ένα ειδικό ταμείο υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ ώς τη λύση. Να, λοιπόν, ο νέος εκβιασμός: Ή δέχεστε τη λύση που απαιτούμε ή παίρνουμε με τον στόλο και την ισχύ μας όλο το φυσικό αέριο. Αυτές οι προτάσεις και ανταπαντήσεις της Λευκωσίας είναι προϊόν μιας μυστικής διαπραγμάτευσης, την οποία αποκάλυψε το «Βήμα» των Αθηνών την περασμένη εβδομάδα. Ο Άιντα δε εκτιμά ότι ούτως ή άλλως το φυσικό αέριο θα είναι στο τραπέζι των συνομιλιών, εάν και όταν θα επαναρχίσουν.
Προβάλλεται ο ισχυρισμός πως δεν έχουμε πια συμμάχους. Και πού πήγε ο αναβαθμισμένος γεο-στρατηγικός μας ρόλος; Ψέματα λέγαμε μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες στον κόσμο για την στήριξη της Ε.Ε.;
Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ύποπτοι και πάνω σ' αυτούς θα μπορούσε να προσχεδιαστεί και να εφαρμοστεί ακόμη ένας εκβιασμός, ακόμη ένας εξευτελισμός: Εφόσον δεν έχουμε κανένα να μας υποστηρίζει και εφόσον δεν έχουμε επιλογές, τι να κάνουμε; Ή θα υπογράψουμε ή θα χάσουμε και το λίγο φυσικό αέριο που θα μας πέσει στη μοιρασιά. Μα τότε αποτύχαμε ολοσχερώς. Με αστοχιά που ντροπιάζει το κράτος και το κάνει έτι αναξιόπιστο και έρμαιο των όποιων προθέσεων του κάθε Άιντα.
Επιστροφή στις συνομιλίες με αυτούς τους όρους σημαίνει άνευ όρων παράδοση. Γι' αυτό ευθύνες φέρουν και όσοι εκ της αντιπολίτευσης ωθούν τον Πρόεδρο ακόμη πιο βαθιά στο τέναγος της αποτυχημένης «ευέλικτης» και εξευμενιστικής πολιτικής. Κάποιοι καμώνονται ότι δεν υπάρχει εναλλακτική επιλογή και στρατηγική.
Υπάρχει. Αν αναγνωρίσουμε ότι όλες οι μεθοδεύσεις μας μέχρι σήμερα στηρίζονταν στην ψευδαίσθηση του εξευμενισμού της Τουρκίας, και στην υποταγή. Αν αναγνωρίσουμε ότι αυτό δεν είναι ρεαλιστική πολιτική αλλά πολιτική υποταγή και ήττας. Αν επιδείξουμε αυτοσεβασμό, αν συμπεριφερθούμε ως κυρίαρχο κράτος και όχι ως κράτος υποτελές στη Βρετανία, στον Άιντα και στους Τούρκος. Αν πείσουμε ότι δεν θα «καϊλίσουμε» μόλις μας αγριοκοιτάξουν οι κατά καιρούς πλασιέ τουρκικών συμφερόντων που αναζητούμε και μας αναζητούν.
ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ
Ευρωβουλευτής
