Οι απλοί σκεπτόμενοι άνθρωποι παρακολουθούν εμβρόντητοι τις κοκορομαχίες των ηθικών αυτουργών των προαναγγελθέντων οικονομικών εγκλημάτων και «θανάτων» που συμβαίνουν στη χώρα μας. Έπονται και άλλα φαίνεται, εξ ου και η εξαγγελία του Προέδρου για κυβέρνηση εθνικής «συνενοχής». Ήρθε η ώρα που θα κάνουμε ταμείο, βλέπετε. Κρατικοί οργανισμοί και τράπεζες, που για χρόνια τώρα αποτελούσαν την κύρια διέξοδο για το βόλεμα των «δικών» και των ψηφοφόρων των πατροπαράδοτων κυπριακών κομμάτων, με το πρόσχημα ψεύτικων ιδεολογιών και ότι τάχα μου είναι τα κύτταρα της δημοκρατίας, καταρρέουν.
Καταρρέουν κάτω από το βάρος της κακοδιαχείρισης, των κομματικών ΔΣ, των σκανδάλων, της ασυδοσίας των κομματικών συντεχνιών, των δυσβάσταχτων κεκτημένων και παράλογων μισθών των εργαζομένων, και της συσσώρευσης υπεράριθμων υπαλλήλων.

Τεράστια λειτουργικά έξοδα, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς πλάνο. Διασπάθιση πολλών εκατομμυρίων λιρών και ευρώ από την τσέπη των φορολογουμένων για δεκαετίες, για να κτιστούν τα κομματικά κάστρα. Το όνειρο του κάθε Κυπρίου ήταν να μπει στην Κυβέρνηση ή στην τράπεζα. Πολλοί, μάλιστα, έλεγαν το γνωστό «να κάθομαι και να πληρώνομαι». Οργανισμοί που ήταν μονοπώλια για δεκαετίες βρίσκονται στον αναπνευστήρα χωρίς τα δανεικά, άλλοι έχουν αφήσει την... τελευταία τους πνοή και άλλοι παραδέρνουν μεσοπέλαγα, χωρίς να φαίνεται ακτή πουθενά. Εκ των πραγμάτων αυτή είναι η παρακαταθήκη που μας άφησε η κομματική μισαλλοδοξία στη χώρα. Βομβαρδισμένο τοπίο.

Με έναν ιδιωτικό τομέα να χαροπαλεύει λόγω των εγκληματικών πράξεων του τραπεζικού μας συστήματος και της ληστείας που διαπράχθηκε δήθεν για να σωθεί η τράπεζα, των δυσβάστακτων επιτοκίων και του στραγγαλισμού της ρευστότητας. Έπονται οι εκποιήσεις και το πλαίσιο αφερεγγυότητας που θα προκαλέσει, κατά την άποψή μου, μαζικές εκποιήσεις και πτωχεύσεις.

Μια κρατική επιχείρηση φαλιρισμένη, με κομματικά φέουδα παντού, στο κάθε Υπουργείο και στο κάθε τμήμα. Ημικρατικούς οργανισμούς που κλείνουν ο ένας μετά τον άλλον, μη μπορώντας να αντεπεξέλθουν στο τεράστιο κόστος λειτουργίας τους. Μας έχουν φλομώσει στις υπερχρεώσεις και στους φόρους. Είναι μονοπώλια κάποιοι και πάλι δεν μπορούν να ορθοποδήσουν. Χρόνια τώρα τους συντηρούσε ο φορολογούμενος πολίτης, με τους παραφουσκωμένους λογαριασμούς και χρεώσεις που πλήρωνε, και το κράτος με τα λεφτά πάλι των φορολογουμένων. Είναι κρίμα ο κόσμος που μένει άνεργος και προστίθεται στις ατέλειωτες ουρές των ανέργων του ιδιωτικού τομέα και των νέων ανθρώπων που επιστρέφουν στη χώρα τους μετά από χρόνια σπουδών και αναγκάζονται, αφού δεν βρίσκουν δουλειά, να φεύγουν σαν οικονομικοί πρόσφυγες προς εξεύρεση εργασίας σε άλλες χώρες. Είναι κρίμα αλλά αναπόφευκτο.

Τα κόμματα, που διαχειρίστηκαν την εξουσία μετά τη «δήθεν» ανεξαρτησία δημιούργησαν ένα άθλιο, σαθρό σύστημα, που στηριζόταν στη διαπλοκή και στο πάρε-δώσε μεταξύ των ψηφοφόρων τους. Χωρίς αρχές, χωρίς θεσμούς, χωρίς πλάνο. Με αηδία και αποτροπιασμό βλέπουμε κομματικούς ηγέτες και στελέχη, που μαζί με τους προκατόχους τους, φέρουν ακεραία την ευθύνη για το κατάντημα της χώρας, να βγαίνουν στα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά κανάλια και με θράσος χιλίων πιθήκων να ρητορεύουν, να κομπάζουν και να συνεχίζουν το παραμύθι του γάιδαρου που πετά. Ούτε ο γάιδαρος πετά πλέον, ούτε το αγρινό. Τίποτα δεν πετά σε αυτόν τον τόπο. Προσγειώθηκαν όλα ανώμαλα και σέρνονται. Ακόμα κι εμείς. Για να σηκωθούμε και να σταθούμε στα πόδια μας, πρέπει να ξηλωθεί το έκτρωμα αυτό. Θέλουμε όραμα, τιμιότητα, αγάπη προς τον τόπο και τους ανθρώπους του… και σεβασμό.

Σταματήστε να βγαίνετε δημόσια και να προκαλείτε τη νοημοσύνη και την οργή του κόσμου. Κλειστείτε στις κομματικές σας σπηλιές και σωπάστε. Αν υπάρχει δικαιοσύνη (που και αυτή διορίζεται από τα κόμματα), θα πρέπει να ξεκινήσει τις έρευνες για το κατάντημα του τόπου από τον τρόπο που λειτουργούσαν τα πατροπαράδοτα κόμματα τόσες δεκαετίες και το πώς νέμονταν τον πλούτο και τα όνειρα των ανθρώπων του.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΟΥ
Αναπληρωτής Εκπρόσωπος Τύπου Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών