Ο κεντρικός φορέας ισότιμης κατανομής των βαρών ιδρύθηκε με αποκλειστικό στόχο την επίτευξη ισότιμης κατανομής των βαρών που προέκυψαν από την τουρκική εισβολή και κατοχή, και αποκατάσταση της προπολεμικής φερεγγυότητας. Ο φορέας όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες του προσφυγικού κόσμου γιατί, εκτός του ότι οι διαδικασίες για οικονομικές χορηγίες και παραχώρηση δανείων είναι χρονοβόρες, οι δικαιούχοι είναι υποχρεωμένοι να θέτουν προσωπικές εγγυήσεις και υποθήκες, αλλά τώρα με την οικονομική κρίση έχει βρεθεί, ο φορέας, σε μια κατάσταση που δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στον ρόλο που έχει να διαδραματίσει. Πολλές οικογένειες προσφύγων τερματίζουν τις σπουδές των παιδιών τους, γιατί ο κεντρικός φορέας ισότιμης κατανομής βαρών δεν έχει λεφτά για να ανταποκριθεί, για να μπορέσουν πολλοί πρόσφυγες να καλύψουν τα έξοδα των σπουδών των παιδιών τους.

Ο προσφυγικός κόσμος συνεχίζει να αγωνιά. Δυστυχώς, κάποιοι επωφελήθηκαν από την εισβολή και τον προσφυγικό πόνο, και πλούτισαν σε βάρος του προσφυγικού κόσμου. Οι ανεπαρκείς κρατικές χορηγίες και φορολογικές ελαφρύνσεις, εκπτώσεις και πιστώσεις για την ενίσχυση των προσφύγων είχαν σαν αποτέλεσμα τη συνεχή διεύρυνση των οικονομικών ανισοτήτων μεταξύ προσφύγων και μη. Δυστυχώς, ο πρόσφυγας συνεχίζει να είναι πολίτης 2ης κατηγορίας και να παραμένει πρόσφυγας στην ίδιά του την πατρίδα, που η κυπριακή κοινωνία συνεχίζει να εκμεταλλεύεται κατάφωρα και δεν έχει ανταποκριθεί όσο έπρεπε στην υποχρέωσή της έναντι του προσφυγικού κόσμου. Όταν έχασε σε μια νύκτα τις περιουσίες του που με αίμα και πολύ κόπο απέκτησε, βρέθηκε στις ελεύθερες περιοχές και επέζησε, ίσως μεγαλούργησε, μετά από πολλή εργατικότητα και προσπάθεια. Δεν μπορεί όμως μόνος του, αποκλειστικά, να σηκώνει το βάρος της εισβολής, της κατοχής και τώρα της οικονομικής κρίσης.

Τα παραχωρηθέντα αποτελούν στάχτη στα μάτια του, εκτός του ότι τελευταία όλες αυτές οι φορολογικές απαλλαγές σχεδόν καταργήθηκαν. Δεν μπορεί ο μη πρόσφυγας να κατέχει τις περιουσίες τους, να τις εκμεταλλεύεται, χωρίς να δίνει ένα σεντ για την υπεραξία που απέκτησε η γη του, και να κερδίζει τεράστια ποσά από εισοδηματικά και κεφαλαιουχικά κέρδη. Σαράντα χρόνια περιμένουμε εκείνη την άγια μέρα που θα ακούσουμε τη χαρμόσυνη είδηση της επιστροφής, που κάποιοι το έκαναν σύνθημα που άρχισε με εκείνο το αγωνιστικό «όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους». Περιμένοντας μέσα στους τέσσερεις τοίχους σε ένα σπίτι που μας έδωσαν, με μια φωτογραφία ξεθωριασμένη από τον χρόνο και ένα ρολόι που τρέχει, που σιγά-σιγά αφήνει να χάνονται οι μνήμες και η φλόγα του πόθου της επιστροφής.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΡΑΚΟΣ
BSc Business Administration - MBA