Εκείνο που οι φετινές γιορτές άφησαν αποτυπωμένο στο μυαλό μου, είναι θλιβερό. Σκέφτομαι ότι για να υπάρξει προοπτική για ένα ελπιδοφόρο μέλλον, προϋπόθεση απαραίτητη είναι η ελπίδα τουλάχιστον στο παρόν.

Και με όσα ακούμε γύρω μας, και εδώ και στον πλανήτη ολόκληρο, ελπίδα δεν διαφαίνεται πουθενά. Δεν είμαι απαισιόδοξη. Κάθε άλλο. Διαπιστώσεις κάνω. Και θα περιοριστώ στα της δικής μας κοινωνίας, που όλοι τα ζούμε αυτές τις μέρες.

Εντύπωση μου έκανε η ανακοίνωση των κοινωνικών παντοπωλείων Λάρνακας, που καλούσαν τις προάλλες τον κόσμο, άνεργους και μη, να τα επισκεφθούν για να παραλάβουν διάφορα προϊόντα που τους περίσσευαν γιατί η ζήτηση αυτών, δηλαδή σαλατικών και άλλων προϊόντων, ήταν μικρότερη της προσφοράς που είχαν από παραγωγούς της περιοχής.

Από τη μια αυτή η είδηση με χαροποίησε, από την άλλη μού προκάλεσε διάφορους συνειρμούς, μέχρι που η χαρά μου μετατράπηκε σε θλίψη και οργή από τις άλλες ειδήσεις που κυριάρχησαν στις εφημερίδες και την τηλεόραση αυτό το διάστημα.

«Διαφθορά παντού», σκέφτηκα. Τι κρίμα, τι κατάντια! Όποια πέτρα και αν σηκώσεις θα βρεις βρομιά. «Πού πήγαν εκείνα τα χαρούμενα συναισθήματα που μας γέμιζαν τις ψυχές στις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων; Θα τα καταφέρουμε να τα ξαναζήσουμε ως κοινωνία;», διερωτήθηκα. Και στο μυαλό μου εμφανίζονται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για να ξαναχαμογελάσει ο κόσμος αυτού του βασανισμένου νησιού. Έρχεται μπροστά μου η σειρά των όσων διαδραματίστηκαν τα τελευταία μερικά χρόνια, που προοιωνίζονται το άμεσο μέλλον μας. Και τότε είναι που με κτυπά το σφυρί στο κεφάλι. Κάτι δραματικό πρέπει να γίνει για να αντιστραφεί η κατιούσα.

Αυτό το δραματικό ελπίζω να μας το φέρει ο καινούργιος χρόνος. Όχι υπό μορφή θαύματος, γιατί δυστυχώς θαύματα σήμερα δεν γίνονται, αλλά ας μας φωτίσει ο Θεός, τέλος πάντων, να αλλάξουμε νοοτροπία. Να κτυπηθεί η διαφθορά στη ρίζα της για να επανακτήσουν και οι άνθρωποι την εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς. Να επανέλθουν στην καθημερινότητά μας οι πατροπαράδοτες αξίες της κυπριακής κοινωνίας, που τα τελευταία χρόνια τόσο αδυσώπητα έχουν καταπατηθεί.

Ας παραμερίσουμε τις ακόρεστες ορέξεις μας για εύκολο πλουτισμό και ας επιτρέψουμε στην απλότητα, στη σωφροσύνη και στις παραδόσεις μας, να μας φέξουν στη νέα μας πορεία.

Αν τα καταφέρουμε να κάνουμε επαναστροφή, ενδεχομένως να διαψεύσουμε το βλαβερό παρελθόν και το μέλλον να καταστεί πράγματι ελπιδοφόρο.

Αυτή είναι η πρωτοχρονιάτικη ευχή μου.