Μην κατεβείς τώρα στη γη, γιατί για ό,τι δεις θα απογοητευτείς. Ο κόσμος Σου, οι άνθρωποι που με τόση σοφία Δημιούργησε ο Μεγάλος Δημιουργός έχασαν τον προσανατολισμό τους. Από καιρό τώρα αφίστανται των εντολών Σου. Ο γάμος που με τόση αγάπη και φροντίδα ευλογήθηκε, οδεύει στη διάλυσή του και στον εξευτελισμό του.

Πωρωμένοι, οι ηθικοί φταίχτες, αδύναμοι και ανίκανοι να εξουσιάζουν τις σκέψεις τους και τα αισθήματά τους αφήνουν μονογονεϊκές οικογένειες κι εγκαταλείπουν τα παιδιά τους. Αρνούμενοι να ενδυθούν τον χιτώνα του ηθικού πλούτου, γίνονται μικροί, φιλοχρήματοι και φθηνοί-βεβαρυμένοι με τα «οψώνια» της αμαρτίας και της ανήθικης ζωής.

Από την άλλη το λευκό κολλάρο, των εντελώς ανυποψίαστων, που έχουν την τέχνη ή την ικανότητα, να ξεγελούν, να καμουφλάρονται ή να προσποιούνται τους αθώους ή τους αφελείς. Ο κόσμος μας μούχλιασε και δεν είναι μόνο εδώ τοπικά αλλά παγκόσμια. Υψηλά ιστάμενες προσωπικότητες - από υπουργούς, πρωθυπουργούς, τραπεζίτες μέχρι και πρίγκιπες ή βασιλείς - οδηγούνται μπροστά στον «τυφλό κριτή» τη δικαιοσύνη για την απολογία τους ή για τη μελανιασμένη ιστορία τους.

Η ανθρωπότητα ολόκληρη σείεται - τη σείουν οι διώκτες της πίστης και της θρησκείας μας, οι άρρωστοι ηγέτες της ανθρωπότητας, οι ισχυροί που έγνοια τους είναι ν’ αρπάζουν τη γη και να τρώνε τις σάρκες της. Γι’ αυτούς τους λόγους και για πολλούς άλλους, παρακαλούμε Σε, μην έλθεις σήμερα στη γη. Παράμεινε εκεί στον ουράνιο θρόνο Σου, μέχρι που να φτιάξεις ή μάλλον να ξαναφτιάξεις και να αναδημιουργήσεις τον κόσμο Σου.

Κύριε,

Εν τη ευσπλαχνία Σου, από όλα τα πλάσματα της Γης, σώσε μόνο τους ευσεβείς και καθοδήγησέ τους να ζουν πάντοτε εν ειρήνη. Για τους άλλους, πάρε το μεγάλο μαστίγιο και διώξε τους αμαρτωλούς. Τιμώρησε τους απεχθείς εμπόρους των εθνών, τους γυμνούς από αρχές πλανητάρχες ή ημιπλατηνάρχες, τους μεροληπτικούς Γραμματείς και μεσολαβητές του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, τους «υψηλούς» Ευρωπαίους υποκριτές των δήθεν υπερασπιστών του δικαίου και στείλε λάβα και φωτιά και σίδηρο και αστροπελέκι και αφάνισε και κατάκαυσε τον στόλο και τα οχυρά, των βέβηλων - εκείνων που μας κρατούν τη γη μας και μας μαδούν τα φύτρα της ήσυχης, ειρηνικής και ελεύθερης ζωής μας -.