Θα διάλεγα ως αρχή την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, την κρίση στην Ουκρανία, την επιδημία του Ebola.
Από το 2011, ο αραβικός κόσμος περνά μεγάλες μεταβολές.
Απ’ όλες τις αραβικές χώρες, η Τυνησία φαίνεται να προχωρεί με θετικά βήματα, στεριώνοντας το δημοκρατικό της πολίτευμα. Η χώρα ψήφισε ένα μοντέρνο Σύνταγμα, που περιέχει όλα τα εχέγγυα για ισότητα, δικαιοσύνη και την επικράτηση του κράτους δικαίου.
Δύο εκλογικές αναμετρήσεις, που διεξήχθησαν μέσα στην ειρήνη και ομαλότητα, εξέλεξαν τις Αρχές της χώρας και στις 21 του Δεκέμβρη τον Πρόεδρό της.
Η Τυνησία είναι ένα παράδειγμα για τον αραβικό κόσμο και η εξέλιξή της δίδει ελπιδοφόρα μηνύματα για τους κατοίκους της (Βλ. επίσης Report του Carnegie Endowment for International Peace).
Δυστυχώς, δεν συμβαίνει το ίδιο στην υπόλοιπη Μέση Ανατολή.
Το 2014, είδε την ανοδική πορεία του Ισλαμικού Κράτους (Ι.Κ.), του λεγόμενου ISIS ή ISIL. Οι τρομακτικές και εγκληματικές πράξεις του Ι.Κ., οι φόνοι, οι εκτελέσεις, η βαρβαρότητα των μελών του προκάλεσαν δέος στην ανθρωπότητα. Μια παγκόσμια σταυροφορία πρέπει να αναληφθεί για την εξάλειψη αυτών των τρομοκρατών.
Η κατάσταση στο Ιράκ και στη Συρία χειροτερεύει και λόγω του Ι.Κ.
Το πρόβλημα της Ουκρανίας έδειξε, δυστυχώς, ότι ο ψυχρός πόλεμος επανήλθε. Παρ’ όλον ότι, ιστορικά, πολιτισμικά, γεωγραφικά, η Ουκρανία ανήκει στη «σφαίρα επιρροής» της Ρωσίας, εντούτοις οι Η.Π.Α. και η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) προσπαθούν να φέρουν την Ουκρανία με το μέρος τους. Προς το παρόν η διαμάχη συνεχίζεται.
Η Ρωσία προσήρτησε την Κριμαία, που κάποτε ανήκε στην επικράτειά της, και οι φίλο-Ευρωπαίοι και οι φιλο-Ρώσοι μάχονται προς επικράτηση στην Ουκρανία.
Εν τω μεταξύ, η θέση του κ. Πούτιν αδυνάτισε και λόγω της οικονομικής κρίσης στη Ρωσία, μετά τις κυρώσεις των Δυτικών και της πτώσης της τιμής του πετρελαίου.
Σχετικά με τις κλασικές διαμάχες, κατά τον Δεκέμβρη του 2014 οι Πρόεδροι των Η.Π.Α. και της Κούβας διακήρυξαν την απόφασή τους να εξομαλύνουν τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Το μέλλον θα δείξει την τύχη αυτής της απόφασης. Η επιδημία του Έμπολα έπληξε την ανθρωπότητα με χιλιάδες θύματα, αρχίζοντας από χώρες της Δυτικής Αφρικής.
Η Ε.Ε. συνεχίζει να βρίσκεται σε κρίση, κυρίως στη ζώνη του ευρώ. Το Ηνωμένο Βασίλειο (Η.Β.), το οποίο φαίνεται να πηγαίνει καλά οικονομικά, δεν είναι ικανοποιημένο με την κυριαρχία των Γερμανών στην Ε.Ε. και το κύμα των Ευρωσκεπτικιστών φαίνεται να κερδίζει έδαφος.
Το πρόβλημα, όμως, στην Ε.Ε., όπως και στον κόσμο, είναι η διαφορά μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών χωρών, του πλούσιου Βορρά και του φτωχού Νότου. Αυτό, λοιπόν, είναι κατ' εμένα, το κυριότερο πρόβλημα του 2014.
Η χώρα στενάζει κάτω από ένα αποπνικτικό καθεστώς, που εμποδίζει την ανάπτυξη. Τα λεφτά που χρωστούμε είναι ψίχουλα για την Τρόικα και θα μπορούσαν να τα καταβάλουν, όπως έκαναν με άλλες χώρες για πολύ μεγαλύτερα ποσά, ώστε να μπορέσουμε να αναπνεύσουμε. Γιατί, έτσι που πάμε, θα αυτοκτονήσουμε.
Όσον αφορά το πολιτικό μας ζήτημα, αυτό είναι ακόμη πιο τραγικό και η κατάσταση, παρά την τραγικότητά της, τραγελαφική. Γεμίσαμε από όλων των ειδών «παράξενους ταξιδιώτες», που μας τους στέλλουν για να «λύσουν» το ζήτημά μας, που ούτε το ξέρουν ούτε το καταλαβαίνουν, παρ’ όλες τις πολύ καλές προθέσεις μερικών απ' αυτούς. Το «ωραίο» είναι ότι μετά τους υδρογονάνθρακες, τώρα εμπλέκουν και το χαλλούμι στις λεγόμενες διακοινοτικές συνομιλίες.
Όσον αφορά εμένα, πρέπει να ομολογήσω ότι τρώγω το χαλλούμι μόνο με αγελαδινό γάλα -είμαι ίσως μια εξαίρεση- και δεν θα το ’θελα αποκλειστικά με αιγοπρόβειο!
ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων
