Τις τελευταίες μέρες διάβασα το βιβλίο του Φιφή Ιωάννου «΄Ετσι άρχισε το Κυπριακό», το οποίο προλογίζει ο τέως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δημήτρης Χριστόφιας.

Στη σελίδα 107 με έκπληξή μου διάβασα ότι στις 18 Δεκεμβρίου του 1944 μια τριμελής ομάδα, που την αποτελούσαν συντεχνιακοί και κομματικοί ηγέτες της αριστεράς, ο Δράκος από το Ξερό, ο Ζαχαρίας Φιλιππίδης και ένας τρίτος -που λόγοι σκοπιμότητας εξακολουθούν να υπάρχουν για να μην κατονομαστεί το όνομά του- ο οποίος ήταν ο πατέρας μου και αρχηγός της ομάδας, Σολομών Ιωάννου, ιδιοκτήτης εργοστασίου μωσαϊκών στους Αγίους Ομολογητές, πήρε πρωτοβουλία να στήσει πρωί πρωί την ελληνική σημαία στον προμαχώνα που βρίσκεται στο σημερινό Δημαρχείο του Δήμου Λευκωσίας.

Η ομάδα, αψηφώντας την πάνοπλη παρουσία τάγματος «Γκούρκας» και Ιρακινών που φρουρούσαν την περιοχή και εκπαιδεύονταν για να σταλούν στην απελευθερωμένη Ελλάδα για να «ετοιμάσουν» τον θρόνο στους βασιλιάδες, στους Παπανδρέου και τους Καραμανλήδες, κατόρθωσε να φτάσει στον προμαχώνα του σημερινού Δημαρχείου και ο πατέρας μου να αναρριχηθεί στον ιστό της σημαίας και να ανυψώσει, δυστυχώς ανάποδα, την ελληνική σημαία.

Για αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας θέλω να αναφέρω ότι τη σημαία στον προμαχώνα την έστησε ο μακαρίτης ο πατέρας μου μαζί με τον Δράκο και τον Φιλιππίδη μονάχα, σύμφωνα με τα λεγόμενα του πατέρα μου. Επίσης θα ήθελα να αναφέρω ότι ο πατέρας μου δεν ήταν συντεχνιακός ηγέτης, αλλά ένας πραγματικός λαϊκός αγωνιστής που ποτέ του δεν ζήτησε, ούτε πήρε, ανταμοιβή για την προσφορά του, όπως ένας από τους συντρόφους του.

Αργότερα με την πάροδο του χρόνου ο πατέρας μου εκδιώχθηκε από την αριστερά, λόγω του ότι εισηγήθηκε τα ανώτερα στελέχη του ΑΚΕΛ να μην είναι ισόβια, αλλά να υπηρετούν μονάχα δύο θητείες.

Τελειώνοντας, θέλω να θυμίσω ότι όλοι οι Έλληνες ξέρουν ότι ο Μανώλης Γλέζος με τον Σάντα με κίνδυνο της ζωής τους κατέβασαν τη σβάστικα από τον Παρθενώνα και σήμερα θεωρούνται από όλους ήρωες.

Είναι περίεργο που η μόνη ανάλογη πράξη που έγινε στην Κύπρο -αφού οι Γκούρκας ήταν γνωστοί αιμοχαρείς πολεμιστές- είναι σχεδόν άγνωστη και ακόμη τα ονόματα των ανθρώπων αυτών, δηλαδή του Σολομώντα Ιωάννου και του Δράκου, που με κίνδυνο της ζωής τους έστησαν τη σημαία στον προμαχώνα, δεν μνημονεύονται καθόλου από την Αριστερά.

Φανταστείτε αν ο πατέρας μου δεν ήταν αριστερός αλλά εθνικόφρων, πόσο γνωστός θα ήταν και το όνομά του θα βρισκόταν σε ονομασίες δρόμων.

ΚΩΣΤΑΣ Σ. ΙΩΑΝΝΟΥ
Γιος του Σολομώντα Ιωάννου