Χρέος μας να υφάνουμε ένα δίκτυ συνεργασιών και συμμαχιών, με τη συμμετοχή και της Ελλάδας, για να αποτρέψουμε τους τουρκικούς σχεδιασμούς

Για δεκαετίες μετά την τουρκική εισβολή του 1974 καλλιεργήθηκαν στο όνομα ενός άρρωστου ρεαλισμού, ψευδαισθήσεις ως προς τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας για τη λύση του Κυπριακού. Προβλήθηκε μετ’ επιτάσεως η άποψη ότι οι δικές μας υποχωρήσεις θα οδηγήσουν σε εκλογίκευση και εξορθολογισμό την Τουρκία, η οποία με αυτόν τον τρόπο, θα συναινέσει σε μια βιώσιμη λύση.

Στη βάση αυτής της λογικής συνομολογήθηκε και η γνωστή συμφωνία της 11ης Φεβρουαρίου, με ολέθριες εκπτώσεις στα θέματα κυριαρχίας και ιθαγένειας, ενώ έγινε αποδεκτή η ακατανόητη και αδιανόητη διευθέτηση των λεγομένων χιαστί συναντήσεων στην κατοχική Τουρκία και στη μη υπέχουσα οποιαδήποτε ευθύνη Ελλάδα.

Η εισβολή στην ΑΟΖ της ελεύθερης Κύπρου του τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Μπαρμπαρός», με τη συνοδεία πλοίων του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, έθεσε τέρμα στις ψευδαισθήσεις περί του ότι οι εκπτώσεις και οι υποχωρήσεις θα εξημέρωναν το τουρκικό θηρίο. Η Τουρκία έδωσε το μήνυμα με αυτήν την επιδρομική ενέργεια ότι δεν αρκείται στα όσα θεωρεί κεκτημένα στην κατεχόμενη Κύπρο, αλλά ότι εννοεί να καταστεί συγκυρίαρχη του υποθαλάσσιου πλούτου των ελεύθερων περιοχών της Κύπρου.

Οι έκνομες αυτές επιδιώξεις της Τουρκίας δεν επηρεάζουν μόνο την Κύπρο. Χώρες της περιοχής όπως το Ισραήλ, ο Λίβανος, η Αίγυπτος, η Ιορδανία ακόμα και η επί μακρόν ευρισκόμενη σε καθεστώς πολεμικής σύρραξης Συρία, έχουν λόγους να μην επιθυμούν την ενεργειακή ηγεμονία της Τουρκίας στην περιοχή.

Χρέος μας να αξιοποιήσουμε αυτήν την ταύτιση συμφερόντων. Χρέος μας να υφάνουμε ένα δίκτυ συνεργασιών και συμμαχιών, με τη συμμετοχή και της Ελλάδας, για να αποτρέψουμε τους τουρκικούς σχεδιασμούς.
Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι, η αναστολή συμμετοχής στις διαπραγματεύσεις για λύση του Κυπριακού, να μην αποτελέσει μια ορθή μεν αλλά μεμονωμένη και χωρίς συνέχεια πράξη. Η αναστολή συμμετοχής στις διαπραγματεύσεις πρέπει να αποτελέσει την απαρχή μιας νέας στρατηγικής. Με κυρίαρχο στοιχείο τον πραγματικό χαρακτήρα του Κυπριακού. Να προβάλουμε με ένταση, συνέχεια και συνέπεια το αυτόδηλο. Ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής - κατοχής και παραβίασης του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να επιδιώξουμε αποδέσμευση από τον διακοινοτικό διάλογο, ο οποίος είναι νοητός μόνο για τη συνταγματική μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η διεθνής πτυχή του Κυπριακού -αποχώρηση στρατευμάτων, απομάκρυνση εποίκων και κατάργηση εγγυήσεων- δεν αφορά τους Τουρκοκύπριους. Αφορά την κατοχική Τουρκία. Η οποία θα πρέπει να προσέλθει σε μια Διεθνή -όχι τετραμερή ή πενταμερή- Διάσκεψη, προκειμένου να αναλάβει τις ευθύνες της. Η θαλάσσια εισβολή της Τουρκίας αποτελεί μια ύστατη προειδοποίηση. Οι ψευδαισθήσεις πρέπει να τελειώσουν.

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΟΜΗΡΟΥ
Πρόεδρος Βουλής των Αντιπροσώπων και Πρόεδρος Κ.Σ. ΕΔΕΚ