Όλοι μαζί πρέπει να δημιουργήσουμε μια χώρα αντάξια των προσδοκιών μας
«Εγώ θα φύγω, θα πάω Αμερική ή Αγγλία ή, τελοσπάντων, σε μιαν ανεπτυγμένη χώρα. Θα γίνω επιτυχημένος, όπως αυτοί μέσα στις ταινίες, με τον τέλειο τρόπο ζωής. Η Κύπρος δεν μπορεί να μου προσφέρει κάτι. Δεν με χωράει. Δεν είναι για μένα. Εγώ έχω γεννηθεί για μεγάλα πράγματα!».
Δυστυχώς, αυτό ακούω από πολλά άτομα της ηλικίας μου! Θέλουν να φύγουν... Να πάνε στα ξένα! Όμως φταίνε αυτοί; Όχι, δεν το νομίζω! Μεγάλη ευθύνη φέρει το κράτος, το οποίο πρέπει να δώσει τη δική του μάχη, για να βελτιώσει τη χώρα μας. Όλοι μαζί πρέπει να δημιουργήσουμε μια χώρα αντάξια των προσδοκιών μας. Και αν φύγουμε όλοι, τότε τι θα γίνει; Το διερωτηθήκατε ποτέ αυτό; Η Κύπρος μας δεν είναι κρίμα, που ποτέ δεν την αγαπήσαμε όσο έπρεπε; Πώς θα φτιάξουμε μια καλύτερη πατρίδα, αφού πολλοί προτιμούν να το βάλουν στα πόδια; Είναι γεγονός, πως στο εξωτερικό υπάρχουν πιο πολλές ευκαιρίες εργοδότησης. Υπάρχουν χιλιάδες εταιρείες και εκατομμύρια άτομα.
Οι μεγαλουπόλεις προβάλλουν τον τέλειο τρόπο ζωής - λεφτά, αγάπη και ευτυχία. Πώς το προβάλλουν; Μέσα από τις καλοφτιαγμένες ταινίες, οι οποίες παρουσιάζουν τον ιδανικό τρόπο ζωής. Για παράδειγμα η Αμερική, ένα τρανό παράδειγμα «ιδανικής χώρας», με την ιδέα του «American Dream», το οποίο προέβαλλε μια ζωή χαρισάμενη, με μια τέλεια οικογένεια, χωρίς οικονομικά προβλήματα, με μια ιδανική δουλειά και μια ευημερούσα ζωή, κατάφερε να εμπνεύσει τον κόσμο.
Και ναι, με το δίκαιό τους αρκετοί νέοι, βλέποντας τα οικονομικά δεδομένα της χώρας μας, τα όργια της διαπλοκής και της διαφθοράς, επιθυμούν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό. «Η Κύπρος δεν έχει κάτι να μου προσφέρει», λένε πολλοί, εγωιστικά μεν, δικαιολογημένα δε. Θεωρώ πως η λύση, όμως, είναι να σπουδάζουμε, να περνούμε κάποια χρόνια στο εξωτερικό και να κτίζουμε μια καριέρα με εμπειρία, και έπειτα να φέρνουμε τις γνώσεις μας στην πατρίδα μας, ούτως ώστε να μπορέσει ο τόπος μας να δει άσπρες μέρες!
Τι πρέπει, λοιπόν, το κράτος να κάνει;
Πιστεύω ακράδαντα πως προτεραιότητα της Πολιτείας είναι, μέσω της παιδείας, να δημιουργήσει πολίτες περήφανους για τον τόπο τους - και για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ σοβινιστές ή εθνικιστές, αλλά απλώς αγνούς πατριώτες, που σέβονται τους εαυτούς τους, αλλά και τους γύρω τους. Επιβάλλεται, οι πολίτες της Κύπρου να αγαπήσουν τη χώρα τους.
Πόσες φορές λέμε «Ε, μόνο στην Κύπρο γίνεται!». Αυτή η έκφραση αποδεικνύει μια υποτιμητική στάση προς την ίδια μας τη χώρα. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι οι Κύπριοι να αγαπήσουν τον τόπο τους. Κατ' αρχάς, πρέπει στα σχολεία να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ιστορία της Κύπρου.
Πρέπει οι σχολικές εκπαιδευτικές εκδρομές να αυξηθούν, ώστε οι μαθητές να γνωρίσουν όντως τον τόπο τους. Επίσης, καλή ιδέα θα ήταν να δημιουργηθεί ένα μάθημα «Σύγχρονη Κύπρος», με το οποίο οι μαθητές θα μπορούν να γνωρίσουν την Κύπρο τού τώρα, τους διάφορους τομείς της οικονομίας της, τα αξιοθέατά της, την αρχιτεκτονική της, την κοινή ιδιοσυγκρασία ενός Κυπρίου, τα θεάματα του τόπου, τα προβλήματα του τόπου και άλλα πολλά! Με αυτά, οι νέοι θα μάθουν καλύτερα τον τόπο μας, θα συνδεθούν καλύτερα μαζί του, και θα αποκτήσουν ενδιαφέρον για την κοινωνία μας!
Είναι αξιοσημείωτο, πως πολύς κόσμος στο εξωτερικό δεν γνωρίζει καν την Κύπρο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως, δυστυχώς, δεν έχουμε κάποιο διεθνές ισχυρό σήμα κατατεθέν! Η Αγγλία έχει το Big Ben, το Ντουμπάι τα πολυτελή ξενοδοχεία, το Παρίσι τον Πύργο του Άιφελ. Η Κύπρος, όμως, αδυνατεί στα διεθνή σύμβολα.
Επιβάλλεται να δημιουργήσουμε κάτι, το οποίο θα μας τοποθετήσει για τα καλά στον διεθνή χάρτη, ούτως ώστε οι τομείς του τουρισμού και των επενδύσεων να επωφεληθούν, θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας κι έτσι, ο κόσμος δεν θα χρειάζεται να ξενιτεύεται! Πιο σημαντικό από τα προαναφερόμενα είναι να ορθοποδήσει η οικονομία μας, για να μπορέσει να προσφέρει εργασία στους νέους! Η ανεργία καραδοκεί σε κάθε γωνία του τόπου μας. Νέοι με πτυχία, που τα κρεμούν μονάχα στους τοίχους και καταλήγουν στο ταμείο ανεργίας.
Απαιτείται να δημιουργηθούν συνθήκες για να μειωθεί η ανεργία και να ανοιχτούν νέες θέσεις εργασίας. Κατ' αρχάς, καλή ιδέα θα ήταν να μειωθεί κατά πολύ ο εταιρικός φόρος, ούτως ώστε να μπορούν νέες εταιρείες να εγκατασταθούν στο νησί.
Επίσης, τα δανειστικά επιτόκια πρέπει να μειωθούν , για να μπορούμε εμείς οι νέοι να παίρνουμε φτηνά , όμως εφικτά δάνεια για να κτίσουμε το μέλλον μας. Τα καταθετικά επιτόκια, πρέπει να μειωθούν, για να αποθαρρύνουν τον κόσμο από να αποταμιεύει τα λεφτά του, και να τον ενθαρρύνουν να τα ξοδεύει, ούτως ώστε να κινηθεί η αγορά και να καρποφορήσει η οικονομία μας.
Επιπρόσθετα, έχω την πεποίθηση πως το κράτος πρέπει να αυξήσει τις χορηγίες για τη νεανική επιχειρηματικότητα και να προσπαθήσει να δημιουργήσει ασφάλεια στις ψυχές των νέων ότι η Κύπρος μπορεί να τους εξασφαλίσει!
Εν κατακλείδι, οι νέοι είμαστε απογοητευμένοι από τον τόπο μας, όμως η λύση δεν είναι να το βάλουμε στα πόδια. Πρέπει να μείνουμε εδώ στην πρώτη γραμμή και να πολεμήσουμε με όπλο μας την παιδεία, για να οικοδομήσουμε μια κοινωνία που μας αξίζει, να δημιουργήσουμε μια Κύπρο για την οποία οι επόμενες γενιές θα είναι περήφανες!
