Δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος ή μια μέθοδος για λύση ενός προβλήματος

Μια μάνα ζούσε με το μοναχικό παιδί της, το οποίο την «έπνιγε» με το νυκτερινό πρόβλημά του. Δεν περνούσε νύκτα, παρ’ όλα τα μέτρα που έπαιρνε εκείνη, που να μην βρεχόταν το παιδί στο κρεβάτι του. Το πρόβλημα συνεχιζόταν εδώ κι αρκετό καιρό με προσεγγίσεις ή γνώμες που της υπαγόρευαν άλλοι - άσχετοι ή ξένοι προς το πρόβλημα, μέχρι που αποφάσισε να επισκεφτεί τον «συστημένο ψυχολόγο-θεραπευτή».
Σε συνέντευξη μαζί της ο ειδικός σημείωνε όσα με λυγμούς τού ανάφερε και γευόταν τον πόνο της, τις ανησυχίες της, τη λύπη της ή και τις αντιδράσεις της προς το παιδί της. Μίλησε επίσης και με το παιδί, στον βαθμό που εκείνο επικοινωνούσε και κατέγραφε σχολαστικά τα θέλω του.

Στο τέλος ο ψυχολόγος τη ρώτησε αν είναι διατεθειμένη να κάνει οτιδήποτε για τη θεραπεία του παιδιού της. Η θετική απάντησή της οδήγησε τον θεραπευτή στην εισήγησή του προς τη σκληρά δοκιμαζόμενη: «Κάθε φορά που βρέχεται το παιδί νυκτιάτικα, να του δίνεις και 50 δολάρια, από την τσέπη σου». Με την επιστροφή στο σπίτι άρχισε και η διαδικασία της θεραπείας. Για τρεις συνεχείς νύκτες το παιδί βρεχόταν και η μητέρα του «πλήρωνε» με τα πενήντα δολάριά της, μέχρι που πλησίαζε να φτάσει σε απελπιστικό αδιέξοδο.

Ήταν συγχυσμένη, δεν ήξερε πώς να αντιδράσει, όταν αποφάσισε να πλησιάσει τον παιδίατρό του και να του εξιστορήσει τα γενόμενα.
Εκείνος με οργίλο ύφος την απέτρεψε με τις χαρακτηριστικές φράσεις: «Φαίνεται πως ο ψυχολόγος σας θα είναι "crazy", γιατί αν ενισχύεις μια αρνητική συμπεριφορά, αυτή θα εξακολουθήσει να υπάρχει».
Ανάμεσα στις αμφισβητήσεις του παιδίατρου και τα διλήμματα της μητέρας, η τέταρτη νύκτα έφερε και το τέλος του προβλήματος. Το παιδί σταμάτησε να βρέχεται και η μητέρα χαρούμενη επικοινώνησε με τον ψυχολόγο εκφράζουσα τις ευχαριστίες της. Εκείνος συμπλήρωσε στο υπό έκδοση βιβλίο του «και από τότε έζησαν ευτυχισμένοι».

Σημειώσεις:
1: Δεν υπάρχει ένας μόνο τρόπος ή μια μόνο μέθοδος για λύση ενός προβλήματος. Κάθε άτομο είναι μοναδικό και ξεχωριστό και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ίδια προσέγγιση για όλα τα υποκείμενα. Αυτό δεν ισχύει μόνο στην ψυχολογία αλλά και στην καθημερινή κοινωνική ή πολιτική ζωή μας. Η σημείωση για διαφορετικούς ανθρώπους ισχύει και για διαφορετικούς λαούς ανάλογα με τις αρχές τους, τις αξίες τους και τον πολιτισμό τους.

2: Γιατί πολλοί συγγραφείς τελειώνουν τις αναφορές τους με την κατάληξη: «Και από τότε έζησαν ευτυχισμένοι;»

Οι συγγραφείς, και δη όσοι ασχολούνται με τη θεραπεία, είναι ανθρώπινοι και γνωρίζουν ή είναι ενημερωμένοι για τις κρίσεις και τα προβλήματα και κατανοούν τι σημαίνει, ύστερα από τη λύση ενός προβλήματος, να ζουν με ικανοποίηση και να έχουν μια ζωή ειρηνική και ευτυχισμένη.

ΛΟΪΖΟΣ ΠΙΠΗΣ