Προς:
1) Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Νίκο Αναστασιάδη, 2) Πρόεδρο Κυπριακής Βουλής, Γιαννάκη Ομήρου και όλους τους Βουλευτές, 3) Νομική Υπηρεσία, 4) Επίτροπο Ανθρωπιστικών Θεμάτων, 5) Υπουργείο Εξωτερικών, 6) Επιτροπή Αγνοουμένων, 7) Γραφείο Τύπου & Πληροφοριών

Ονομάζομαι Μιχάλης Πηλείδης και κατάγομαι από την τουρκοκρατούμενη Άσσια. Είμαι ο πρώτος εγγονός του Κυριάκου Χρίστου Χατζηκυριάκου (Κοκκινή). Ο παππούς μου συνελήφθη αιχμάλωτος από τα τουρκικά στρατεύματα τον Αύγουστο του 1974. Από τότε ήταν ανάμεσα στους αγνοουμένους μαζί με άλλους 82 συγχωριανούς μας. Πρόσφατα πήγα μαζί με τον θείο μου Τάκη Χατζηκυριάκου και μας παρουσίασαν το πού εντοπίστηκαν τα κόκαλά του, σε πηγάδι στο Ορνίθι, και πολλές άλλες επιστημονικές παρουσιάσεις ανθρωπολογικές και για το DNA.

Όταν μπήκαμε στην αίθουσα για να δούμε τα κόκαλα του παππού μου, η ατμόσφαιρα ήταν πολύ βαριά. Τα δάκριά μας έπεφταν πάνω στα λιγοστά κόκαλα και πάνω στο σεντόνι που ήταν από κάτω. Το τι αντικρίσαμε ήταν ένα μέρος από το κρανίο - στο πίσω μέρος του κρανίου. Ο θείος μου το πήρε και το φίλησε με αγάπη και με σεβασμό προς τον πατέρα του. Επίσης υπήρχαν άλλα 2-3 μικρά κοκαλάκια και το κάτω μέρος του δεξιού ποδιού του.

Πώς μπορούμε να παραλάβουμε μερικά κοκαλάκια και να κάνουμε κηδεία; Είναι ολοφάνερο πως στα δύο πηγάδια στο Ορνίθι, δίπλα από τον ποταμό Γιαλιά, δολοφονήθηκαν όλοι οι αιχμάλωτοι από τον τουρκικό στρατό μαζί με Τουρκοκύπριους και, μάλιστα, θέλοντας να κρύψουν το έγκλημά τους μερικά χρόνια μετά την εισβολή, μετακίνησαν τα οστά τους σε άγνωστο μέρος. Οι συγγενείς έχουν το δικαίωμα να μάθουν πού μεταφέρθηκαν. Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες πως, όταν συνελήφθησαν μπροστά στα μάτια των οικογενειών τους, και των συγχωριανών μας, ήσαν ζωντανοί.

Όσον αφορά την ομαδική δολοφονία, υπάρχουν πολλές πληροφορίες και με ονόματα των Τούρκων στρατιωτών και των Τουρκοκυπρίων που έλαβαν μέρος στην ομαδική δολοφονία. Απευθύνομαι προς όλους εσάς και σας παρακαλώ να μη μείνετε με δεμένα τα χέρια, αλλά να πολεμήσουμε όλοι μαζί τον Τούρκο κατακτητή. Γιατί στην περίπτωση αυτή πρόκειται για ομαδική δολοφονία αμάχων, αιχμαλώτων πολέμου. Σαράντα χρόνια θέλαμε να διακριβωθεί η τύχη όλων των αγνοουμένων. Τώρα, που διακριβώθηκε, μας παραδίδουν υπολείμματα από τα οστά τους.

Δεν μπορούμε να κάνουμε κηδεία με 2-3 κοκαλάκια. Σας παρακαλώ όπως γίνουν όλες οι ενέργειες προς κάθε κατεύθυνση, προς ΟΗΕ, ΕΔΑΔ, Ευρωβουλή και ίσως στα τουρκικά δικαστήρια στην Τουρκία. Στην περίπτωση του Διστόμου το 1940, το Δίστομο απευθύνθηκε στα ιταλικά δικαστήρια μετά από πολλά χρόνια. Σας ευχαριστώ και αναμένω την άποψή σας για το θέμα των άμαχων δολοφονηθέντων αιχμαλώτων πολέμου της Άσσιας. Τι ενέργειες μπορούν να γίνουν από το κράτος και από τους συγγενείς.

Μιχάλης Πηλείδης (Ασσιώτης)