Σε άρθρο του στη Σημερινή της 20ής Νοεμβρίου 2014 ο δημοσιογράφος Λάζαρος Μαύρος έγραψε, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Όταν ο Τσολάκογλου έσπευσε και συνθηκολόγησε με τους Ναζιστές εισβολής τι νόημα μπορούσε να έχει πλέον η συνεχόμενη και αήττητη άμυνα των Οχυρών Ρούπελ»: Η αναφορά αυτή του Λάζαρου Μαύρου είναι ιστορικώς, παντελώς ανακριβής. Το Οχυρό Ρούπελ και τα υπόλοιπα Οχυρά της γραμμής Μεταξά, παρά το ότι απέκρουσαν τη γερμανική εισβολή, είχαν ήδη συνθηκολογήσει από τις 10 Απριλίου 1941, δέκα δηλαδή ολόκληρες μέρες πριν από την υπογραφή της ανακωχής από τον Τσολάκογλου, η οποία έλαβε χώρα στο Βοτονόσι Ηπείρου στις 20 Απριλίου, ανήμερα του Πάσχα.
Ο λόγος που συνθηκολόγησαν τα Οχυρά, παρά την ηρωική τους αντίσταση, ήταν η κατάρρευση του Γιουγκοσλαβικού μετώπου και η εκ του λόγου αυτού είσοδος των Γερμανών στο ελληνικό έδαφος τη νύκτα της εβδόμης προς ογδόη Απριλίου 1941, από τον πεδινό διάδρομο της Δοϊράνης, στα νώτα των Οχυρών, και η κατάληψη της Θεσσαλονίκης στις 9 Απριλίου 1941, ενώ τα Οχυρά ακόμα αντιστέκονταν.
Αμέσως μετά τη γερμανική επίθεση και την είσοδο των Γερμανών στο ελληνικό έδαφος, δηλαδή από τις 8 Απριλίου 1941, οι Στρατηγοί του μετώπου της Αλβανίας, Πίτσικας, Δεμέστιχας, Μπάκος και Τσολάκογλου, ζήτησαν από την Ανώτατη Ελληνική ηγεσία, προβλέποντας τη δυσμενή εξέλιξη των επιχειρήσεων, λόγω της κατάρρευσης των Γιουγκοσλάβων, να εγκρίνει την οπισθοχώρηση της Στρατιάς Ηπείρου από την Αλβανία στη γραμμή Ελληνοαλβανικά σύνορα - Αλιάκμωνας ποταμός, προκειμένου να αποτραπεί το κλείσιμο των οδών οπισθοχώρησης από την προέλαση των γερμανικών ταχυκίνητων μηχανοκινήτων φαλαγγών.
Η Ελληνική Ανώτατη Ηγεσία όμως (Βασιλιάς Γεώργιος - Αρχιστράτηγος Παπάγος), πιεζόμενη συνεχώς από τους Άγγλους, αρνήθηκε να δώσει τέτοια διαταγή και εν τέλει διέταξε την έναρξη της οπισθοχώρησης της Στρατιάς Ηπείρου από το αλβανικό έδαφος τη νύκτα της 12ης προς 13η Απριλίου 1941, τρεις ολόκληρες μέρες δηλαδή μετά τη συνθηκολόγηση των Οχυρών και καθ' ον χρόνο οι Γερμανοί προσέγγιζαν ήδη τον ποταμό Αλιάκμωνα, έχοντας καταλάβει ολόκληρη τη Μακεδονία και τη Θράκη.
Όταν στις 15 Απριλίου 1941 τα πρώτα τμήματα της Στρατιάς Ηπείρου εισέρχονταν στο ελληνικό έδαφος, έβρισκαν τους Γερμανούς να έχουν ήδη καταλάβει την Καλαμπάκα στη Θεσσαλία και να τους έχουν κόψει τις οδούς υποχώρησης. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την, προ του φόβου αναπόφευκτης αιχμαλωσίας τους, διαρροή των στρατιωτών, περιορισμένη στις μεραρχίες της νότιας Ελλάδας εκτεταμένη στις μεραρχίες της Βόρειας Ελλάδας, οι στρατιώτες των οποίων έσπευδαν στα σπίτια τους για να προστατεύσουν τις οικογένειές τους από τους Βούλγαρους που ακολουθούσαν τους Γερμανούς.
Προ του κινδύνου διάλυσης του στρατού και κηλίδωσης της τιμής των Όπλων, ο τότε Μητροπολίτης Ιωαννίνων και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, μέγας υποστηρικτής του αγώνα της ΕΟΚΑ, Σπυρίδων Βλάχος, εξόρκισε τους στρατηγούς του μετώπου να υπογράψουν άμεσα ανακωχή, για να αποφευχθεί η είσοδος των Ιταλών στο ελληνικό έδαφος. Οι στρατηγοί του μετώπου απηύθυναν αγωνιώδεις εκκλήσεις στον Βασιλιά και τον αρχιστράτηγο Παπάγο να εγκρίνουν τη σύναψη ανακωχής.
Μετά την άρνηση των Βασιλιά και Παπάγου να εγκρίνουν την ανακωχή ο στρατηγός Τσολάκογλου, με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων στρατηγών του Μετώπου, πλην του στρατηγού Πιτσίκα διοικητή της Στρατιάς Ηπείρου, και προ του κινδύνου της διάλυσης και της αιχμαλωσίας του στρατού, υπέγραψε την ανακωχή στις 20 Απριλίου 1941.
Προσοχή: Ανακωχή, δηλαδή κατάπαυση του πυρός και όχι συνθηκολόγηση, δηλαδή παράδοση των όπλων. Η ανακωχή μεταβλήθηκε σε συνθηκολόγηση, μερικές μέρες μετά, λόγω παρασπονδίας των Γερμανών και κατόπιν σχετικής πίεσης των ηττημένων Ιταλών. Αυτά προς αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, κύριε Λάζαρε Μαύρε.
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ
Υπευθ. Τομέα Ιδεολογίας Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου
