Αφού καμία χώρα, εκτός Τουρκίας, δεν αναγνωρίζει το παράνομο τουρκικό ψευδοκράτος, γιατί θέλουν να συνομιλούμε με αυτό και γνοιάζονται να διαμοιραστούμε μαζί του τούς υδρογονάνθρακες;

Μέρες πολλές, από τότε που το «Μπαρμπαρός» άρχισε να κάνει τις βόλτες του στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου και να ρίχνει τα καλώδιά του κάνοντας σεισμικές έρευνες, 25 χιλιόμετρα έξω από τη Λεμεσό ή τη Λάρνακα, μια σκέψη τριβελίζει στο νου μου.

Γιατί διαμαρτυρόμαστε εμείς, το αναγνωρισμένο κράτος από τον ΟΗΕ και κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ζητούμε να φύγει το «Μπαρμπαρός»; Γιατί ο Οργανισμός Η.Ε., που υποτίθεται ότι είναι θεματοφύλακας του Δικαίου, της Ελευθερίας και Ανεξαρτησίας των μελών του, τηρεί τη στάση που παρουσιάζει ο εκπρόσωπος τού ΟΗΕ κ. Eiden, αλλά και το ψήφισμα του Γενικού Γραμματέα, γιατί προσπαθούν στο συνεχιζόμενο από ετών τραπέζι του δικοινοτικού διαλόγου για λύση του Κυπριακού, να φέρουμε σ’ αυτό το τραπέζι το θέμα της ΑΟΖ, χωρίς να έχουν κανένα δικαίωμα και κανένα λόγο οι Τουρκοκύπριοι, όμως είναι αίτημα της χαϊδεμένης τους Τουρκίας;

Γιατί η Ε.Ε. δεν υπερασπίζεται με πιο έντονο τρόπο τα κυριαρχικά δικαιώματα του κράτους - μέλους της, δηλαδή τα δικά της, ενώ για την Ουκρανία τήρησε άλλη στάση και επέβαλε τιμωρητικά μέτρα; Αυτό έπρεπε να ζητούν όλοι: Να φύγει το «Μπαρμπαρός»; Ή έπρεπε όλοι και εμείς σαν Πολιτεία, αλλά και οι «σύμμαχοί» μας, να αναγκάσουμε την Τουρκία να φύγει από την Κύπρο, που παράνομα την κατέχει, αφού έκαμε εισβολή πρώτα, σαράντα χρόνια παρανομίας, χωρίς να σέβεται το διεθνές δίκαιο. Αφού καμία χώρα, εκτός Τουρκίας, δεν αναγνωρίζει το παράνομο τουρκικό ψευδοκράτος, γιατί θέλουν να συνομιλούμε με αυτό και γνοιάζονται να διαμοιραστούμε μαζί του τούς υδρογονάνθρακες;

Αφού η Κύπρος εντάχθηκε ως ενιαίο κράτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί πρέπει να πάρουν χωριστό μερίδιο; Δεν θα πάρουν ό,τι θα πάρουν και οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι της Κυπριακής Δημοκρατίας;
Αφού Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι -το τονίζω, όχι οι έποικοι-, είναι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας και γεύονται από την ένταξη της Κύπρου στην Ευρώπη, όλα τα αγαθά και τις ελευθερίες του Ευρωπαίου πολίτη και άρα δικαιούνται ισότιμα να επωφεληθούν τα ωφελήματα από τους υδρογονάνθρακες, όταν θα έλθει η ώρα, γιατί τηρούν αυτήν τη στάση του παραλόγου;

Εμείς αγωνιζόμαστε εδώ και 40 χρόνια, από επάρατον 1974, να αποκτήσουμε την ελευθερία μας, γιατί δεν ζητούμε ευθαρσώς να φύγουν οι έποικοι -ο εποικισμός είναι διεθνές έγκλημα-, να φύγουν τα στρατεύματα κατοχής;

Γιατί αποδεχτήκαμε την κατοχή στο πετσί μας;
Γιατί κάποιοι εθελόδουλοι πηγαίνουν στα καζίνα, στα καταστήματα του ψευδοκράτους για ψώνια, στο παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου για να ταξιδέψουν δήθεν φθηνότερα και δεν τους εξαιρούμε από πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Δεν θέλω να πιστεύω ότι υποταχτήκαμε, ότι αμαυρώνουμε καθημερινά τη μνήμη των ηρώων μας, που θυσιάστηκαν, έγιναν ολοκαυτώματα, απαγχονίστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας μας.
Δεν θέλω να βλέπω τους νέους μας να ζουν σε μια κοινωνία που δεν έχει οράματα, όπου εμείς οι μεγάλοι τούς οδηγήσαμε. Αυτές οι σκέψεις δεν μ’ αφήνουν να ησυχάσω. Δεν καταλαβαίνω πού οδηγούμαστε. Εσείς;

ΚΛΑΙΡΗ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ
Πρόσφυγας από την Αμμόχωστο