Το 2003 ο Τάσσος Παπαδόπουλος παρέλαβε τα δημόσια ταμεία με έλλειμμα πολλών εκατομμυρίων. Το 2008 παρέδωσε τα δημόσια ταμεία με περίσσευμα…

Την 1η Μαρτίου 2003, ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανέλαβε τα καθήκοντα τού Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρέλαβε κράτος, που από την υποβολή του σχεδίου Ανάν 4 μήνες πριν, βρισκόταν σε θανάσιμο κίνδυνο. Τα μεγάλα συμφέροντα της «διεθνούς κοινότητας» είχαν προδιαγράψει το μέλλον.

Η Κυπριακή Δημοκρατία, με τη μία κυριαρχία, τη μία διεθνή προσωπικότητα και τη μία Ιθαγένεια, θα μετατρεπόταν σε τουρκικό προτεκτοράτο. Το μόρφωμα αυτό θα αντικαθιστούσε την Κυπριακή Δημοκρατία και η διεθνώς αναγνωρισμένη Κυβέρνησή της θα μετατρεπόταν σε ηγεσία του ελληνοκυπριακού συνιστώντος κρατιδίου της ελληνικής κοινότητας. Τα Η.Ε. και η Ε.Ε. θα διαδραμάτιζαν ρόλο Ποντίου Πιλάτου και θα απαλλάσσονταν από το πρόβλημα, που αποδείκνυε πως το διεθνές δίκαιο είχε καταντήσει ανέκδοτο και εργαλείο των μεγάλων συμφερόντων και των ισχυρών δυνάμεων. Αυτή η δυσοίωνη προοπτική και εξέλιξη, που οι μεγάλες δυνάμεις την έβλεπαν ως νομοτέλεια των δικών τους μεθοδεύσεων και ενεργειών, ανετράπη τον Απρίλιο του 2004.

Την ανέτρεψε και την απέτρεψε ο πατριώτης Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη στήριξη του 76% του Ελληνισμού της Κύπρου. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος με στεντόρεια, έστω και βραχνή φωνή, διακήρυξε: «Παρέλαβε κράτος, αναγνωρισμένο διεθνώς. Δεν θα παραδώσω κοινότητα, που θα αναζητά κηδεμόνα». Και τέλειωσε το ιστορικό του διάγγελμα, απευθυνόμενος στον λαό, λέγοντας: «Σε καλώ να υπερασπιστείς το δίκαιο, την Ιστορία και την αξιοπρέπειά σου».

Και ο λαός ανταποκρίθηκε με ένα ηχηρό ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν και απέτρεψε τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έκτοτε η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε. και συνεχίζει να είναι μέλος του Ο.Η.Ε. με αναγνωρισμένη διεθνώς την κυριαρχία του σε όλο το ευρωπαϊκό έδαφός της, αλλά και σε όλη την ΑΟΖ της, με κοιτάσματα υδρογονανθράκων αρκετά να αλλάξουν τη μοίρα των Κυπρίων και να καταστήσουν το νησί μας ενεργειακό κόμβο στην περιοχή.

Τότε, το 2004, οι διεθνείς πειρατές και οι πάτρωνές τους μας έτριζαν τα δόντια για την κυριαρχία Κυπριακής Δημοκρατίας, που έγινε μέλος της Ε.Ε. Τώρα, το 2014, μας τρίζουν τα δόντια για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ, που την έβαλαν στο μάτι. Τότε ο Τάσσος Παπαδόπουλος, αργά, σταθερά και μεθοδικά, με όπλο το διεθνές δίκαιο, όρθωνε περήφανα το ανάστημα ενός μεγάλου Έλληνα ηγέτη. Όλοι νιώθαμε ασφαλείς και περήφανοι.

Το 2003 ο Τάσσος Παπαδόπουλος παρέλαβε τα δημόσια ταμεία με έλλειμμα πολλών εκατομμυρίων. Το 2008 παρέδωσε τα δημόσια ταμεία με περίσσευμα πεντακοσίων εκατομμυρίων ευρώ και με την Κύπρο ενταγμένη στην Ευρωζώνη. Όλα τούτα τα πέτυχε με σκληρή δουλειά. Παρέμενε στο γραφείο του από το πρωί ώς το βράδυ εργαζόμενος, μελετώντας όλα τα έγγραφα και δίνοντας γραπτές οδηγίες σε όλες τις υπηρεσίες και για όλα τα θέματα. Και οι συνεργάτες του στο Προεδρικό εργάζονταν ευσυνείδητα και μεθοδικά, με δική του καθοδήγηση και έλεγχο.

Τίποτε δεν άφηναν στην τύχη. Τίποτε δεν περνούσε απαρατήρητο. Σήμερα αναπολούμε τη διακυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου. Και απαιτούμε επανίδρυση των υπηρεσιών του κράτους, για να έχουμε τα επίπεδα της εποχής του Τάσσου. Από το 2008, όταν η «σοφία» του λαού και οι μεθοδεύσεις των κομμάτων απομάκρυναν τον Τάσσο, βλέπουμε στη διοίκηση, στους θεσμούς, στην οικονομία και στο εθνικό μας θέμα ένα αλαλούμ. Και νοσταλγούμε την προεδρία του Τάσσου Παπαδόπουλου. Και μετρούμε τι είχαμε, τι χάσαμε και τι μας αξίζει.

ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ